1 Petro 4:7

Maandiko Yenyewe

Ni usiku, na barua imefikia kilele chake: "Mwisho wa mambo yote unakuja." Baada ya kutaja ulevi, ulafi na sherehe za kipagani zilizoachwa nyuma, Petro sasa anaelekeza macho ya wasomaji wake mbele, kwenye mwisho unaokaribia. Na jibu lake kwa mwisho huo si hofu wala kukimbia milimani, bali kitu cha kushangaza kwa unyenyekevu wake: fikira zilizo sawa, kichwa kilicho kitulivu, na maombi.

Kiini

Fikiria chumba: taa ya mafuta, watu wachache waliokaa chini, wengine watumwa waliotoroka kazi za usiku kuja hapa. Msomaji anafika kwenye maneno haya na sauti yake inashuka. "Mwisho wa mambo yote unakuja." Kila mtu anajua kile kinachoendelea nje ya mlango: majirani wanaonena maovu (mstari wa 4), kazi zinapotea, majina yanachafuliwa. Sasa wangetarajia neno la moto. Badala yake wanapokea neno la utulivu.

Hapa ndipo ukweli wa kitheolojia unapong'aa. Mungu hatuandai kwa mwisho kwa kutufanya wenye wasiwasi, bali kwa kutufanya wenye akili timamu. Ulimwengu unapoyumba, mwamini hapotezi kichwa chake; anakiweka mahali pake. Na sababu ni hii: mwisho si maafa yanayotukimbiza, ni Bwana anayekuja. Anayemngoja mtu anayemjua hana haja ya kupiga kelele.

Uzi Unaopita Katikati

Kwa nini Petro anaweza kusema "mwisho unakuja" kwa sauti tulivu hivyo? Kwa sababu ya mstari wa kwanza wa sura hii: "Kristo aliteseka katika mwili." Mwisho tayari umeshaanza kutokea, ulipofika Golgotha na kaburi tupu. Kwa Petro, historia si mstari unaokwenda tu; ni ndoa inayokaribia, ni Bwana aliyeondoka akirudi.

Hii ndiyo tofauti kati ya Kikristo na kila hofu ya mwisho wa dunia inayozunguka duniani kote. Manabii wa Agano la Kale walitazamia "siku ya Bwana" kama giza na hukumu, na walikuwa sahihi. Lakini hukumu hiyo ilishaanguka juu ya mmoja aliyeteseka katika mwili kwa ajili yetu. Ndiyo maana Petro anaweza kuandika juu ya mwisho na kuishia si kwa onyo bali kwa mwaliko wa kuomba na kupendana.

Kioo

Angalia jinsi maisha yako yanavyokuwa unapohisi kila kitu kinaenda kombo: mkataba wa kazi unapoisha, matokeo ya hospitali yanapocheleweshwa, mtoto anapokataa kwenda kanisani tena. Nini kinakufa kwanza? Maombi. Fikira zinakuwa mzunguko wa mawazo saa mbili usiku, na simu inakuwa dawa ya usingizi. Petro anajua hilo. Ndiyo maana haambii "ombeni zaidi" kwanza; anasema kwanza kuwa na kichwa kilicho tulivu, kwa sababu maombi hayawezi kukua katika akili iliyolewa na taarifa, hasira, na kila aina ya kelele.

Kuna kiburi kilichofichwa hapa pia: tunapendelea kuwa na wasiwasi kuliko kuomba, kwa sababu wasiwasi unatupa hisia ya kudhibiti mambo. Petro anavunja udanganyifu huo. Mwisho unakuja, na hauko mikononi mwako.

Leo, fanya hivi: zima simu yako kwa dakika kumi, kaa kimya kwanza kwa dakika mbili bila kuomba chochote, kisha mtaje Mungu jambo moja tu linalokutia wasiwasi zaidi, na uache hapo.

Sauti Nyingine za Maandiko

Petro alishawahi kusikia maneno haya kabla, ila kutoka upande mwingine. Katika bustani ya Gethsemane, Bwana wake alimwambia yeye na wenzake wakeshe na kuombe, na wao wakalala. Sasa mzee huyu anaandika kwa makanisa: kesheni, kuweni na akili timamu, ombeni. Anafahamu vizuri jinsi usingizi wa moyo unavyokuja.

Paulo anafanya jambo linalofanana katika 1 Wathesalonike 5, ambapo anawaambia waamini kuwa si wa usiku wala wa giza, hivyo wasilale kama wengine bali wawe na kiasi. Tofauti ya kushangaza ni kwamba wote wawili wanachanganya lugha ya mwisho wa dunia na lugha ya maisha ya kawaida kabisa: usingizi, ulevi, kula na kunywa. Mwisho unaokuja hauhitaji matukio makubwa kutoka kwetu; unahitaji uaminifu wa kila siku.

Undani

Neno alilotumia Petro kwa "iweni na nia njema" ni nēpsate, ambalo maana yake ya msingi ni "msilewe, kuweni na kichwa safi." Sasa rudi mstari wa tatu, ambapo alitaja "ulevi, ulafi, sherehe za kipagani." Anacheza na neno hilo kwa makusudi. Maisha yaliyoachwa nyuma yalikuwa maisha ya kichwa kizito, ya kutojua ulipo wala ni saa ngapi. Maisha mapya ni maisha ya mtu anayeamka.

Na hapa ndipo kunapoumiza: Petro anaunganisha uangalifu huu moja kwa moja na maombi. Yaani, maombi yako yanategemea aina ya maisha unayoishi wakati wa mchana. Huwezi kujaza masaa yako na kila kitu kinacholewesha moyo, kisha ukatarajia moyo huo uwe wazi mbele za Mungu jioni. Kiasi si sheria ya kidini; ni jinsi tunavyoweka mlango wa maombi wazi.

Wasikilizaji wa Kwanza

Hawa hawakuwa Wakristo waliokaa vizuri katika jamii. Walikuwa wageni na wapitaji katika majimbo ya Asia Ndogo, wengi wao watumwa, wanawake walioolewa na waume wapagani, wafanyabiashara wadogo waliopoteza wateja tangu walipoacha karamu za mahekalu. Kususia sherehe za mji ilikuwa sawa na kususia jamii yenyewe, na majirani "wananena maovu juu yenu" si maneno tu; ni mwanzo wa mashtaka.

Kwa watu hao, "mwisho wa mambo yote unakuja" haikuwa tishio bali pumzi ya hewa safi. Ilimaanisha kwamba hali hii ya kudharauliwa haitadumu milele, kwamba wale wanaowasengenya "watatoa hesabu" mbele ya Hakimu mmoja tu. Na kwa sababu Hakimu huyo anakuja, waliweza kumudu kuwa watulivu, wakarimu, na wenye kuomba, badala ya kulipiza kisasi.

Tafakari

Ni nini hasa kinachofanya kichwa chako kuwa kizito hivi kwamba maombi yanashindikana, na uko tayari kukiacha kwa muda gani?

Kama ungeamini kweli kwamba mwisho wa mambo yote unakuja, ni jambo gani moja katika ratiba yako ya wiki hii lisingekuwa na uzito uleule tena?