2 Wakorintho 4

Maandiko

Paulo anaeleza kwa nini hakati tamaa katika huduma iliyomvunja mwili: amepokea rehema, hivyo anakataa hila na matumizi mabaya ya neno la Mungu, na hatangazi nafsi yake bali "Kristo Yesu kama Bwana." Injili ni mwanga wa utukufu wa Kristo, lakini imefichika kwa wanaoangamia, kwa sababu akili zao zimepofushwa. Hazina hii imewekwa katika vyombo vya udongo, ndiyo sababu Paulo anataabika, anateswa, anatupwa chini, lakini haangamizwi. Anabeba kifo cha Yesu mwilini ili uzima wa Yesu uonekane. Kwa hiyo, hata mwili wa nje ukichakaa, mtu wa ndani anafanywa upya kila siku, na mateso mepesi ya sasa yanamwandaa kwa utukufu wa milele.

Kiini

Kiini cha sura hii ni maneno ya mstari wa sita: Mungu aliyesema "Mwanga utaangaza toka gizani" ndiye ameangaza mioyoni mwetu. Paulo anarudi hadi siku ya kwanza ya uumbaji na kusema: kile Mungu alifanya juu ya vilindi vya machafuko, amekifanya tena ndani ya mtu, na mahali pa mwanga huo ni "uwepo wa Yesu Kristo." Maana yake ni hii: kumjua Kristo si kupata habari mpya, ni kuumbwa upya. Ndiyo sababu upofu wa wale wanaoangamia sio tatizo la akili dhaifu bali la giza linalohitaji amri ya Mungu. Na ndiyo sababu Paulo hajitangazi mwenyewe; mtangazaji hawezi kutengeneza mwanga, anaweza tu kuubeba.

Uzi wa Dhahabu

Neno la Kiyunani ambalo Paulo anatumia kwa "mfano wa Mungu" ni eikōn, sanamu, taswira halisi. Mwanadamu aliumbwa kwa mfano wa Mungu na alipoteza mng'ao huo; Kristo ni eikōn isiyoharibika, na kwa kumtazama yeye mfano ule unarejeshwa ndani yetu. Hapa uzi wa wokovu unaonekana wazi: uumbaji, anguko, na uumbaji mpya katika Kristo. Lakini Paulo anaupeleka mbali zaidi. Njia ya kurejeshwa haipiti kando ya msalaba, inapita ndani yake. "Siku zote tunabeba katika mwili wetu kifo cha Yesu, ili kwamba uzima wa Yesu uonekane pia katika miili yetu." Muundo wa Pasaka, kufa kisha kufufuka, si tukio la Yesu peke yake; ni ramani ya maisha ya kila mtu aliye wake. Na hatima yake ni ufufuo: "yule aliye mfufua Bwana Yesu pia atatufufua sisi pamoja naye."

Kioo

Sura hii inagusa mahali ambapo tunaogopa kuguswa: mwili unaochakaa. Matokeo ya uchunguzi wa daktari, magoti yasiyostahimili tena, kumbukumbu inayoteleza, kazi iliyokugharimu miaka na haikuzaa jina lolote, huduma inayokuchosha zaidi kuliko inavyokushukuru. Tunatamani ushuhuda wetu uonekane kama ushindi safi, mkali, wenye mng'ao. Paulo anasema hapana: chombo ni cha udongo, na kilipasuka ndipo mwanga ulipoonekana. Hii inavunja kiburi chetu cha kuonekana wenye nguvu, na wakati huo huo inavunja hofu yetu ya kuonekana wanyonge. Hakuna anayeuliza chombo kiwe cha dhahabu; kinaulizwa kiwe wazi. Leo, chukua dakika kumi: andika kwenye kipande cha karatasi udhaifu mmoja wa mwili au wa hali yako unaouonea aibu, kisha usome mstari wa saba kwa sauti juu ya jina hilo, na uache karatasi mahali utakapoiona kesho.

Mhusika Mkuu

Mhusika mkuu si Paulo, hata kama sauti yake inasikika kwa nguvu. Ni Mungu anayesema na giza linatii. Tabia yake katika sura hii ina uso mbili unaokera kwa mwanzo: anaweka hazina yake katika udongo, na anaacha wajumbe wake kutaabika, kuteswa, kutupwa chini. Hii sio ukatili wa Mungu; ni mkakati wake wa utukufu, "ili kwamba ieleweke kuwa nguvu kuu sana ni ya Mungu na sio yetu." Ndiye Mungu asiyeshindana na udhaifu wetu bali anauajiri. Na ndiye Mungu ambaye hakumwacha Yesu kaburini, hivyo ahadi yake ya kutufufua haina hewa ya matumaini matupu; ina uzito wa tukio lililokwisha kutokea. Anayechakaza mwili wa nje ni yeye yule anayefanya mtu wa ndani upya kila siku.

Mazingira

Barua ya pili kwa Wakorintho iliandikwa katikati ya miaka ya hamsini ya karne ya kwanza, wakati mahusiano ya Paulo na kanisa la Korintho yalikuwa yamejeruhiwa. Korintho ilikuwa jiji la biashara, la mabaharia, la wanaopanda na kushuka kwa kasi, mji ulioheshimu ufasaha, sura nzuri, na wasemaji wenye mvuto walipatiwa fedha. Katika mazingira hayo walikuwa wamefika walimu wengine waliojisifu kwa vyeti, karama na uwepo wa hadhi, na Paulo alionekana wa hadhi ndogo: mwili dhaifu, kazi ya mikono, mateso mengi. Anapoandika kuhusu "vyombo vya udongo" hakuwa akitoa mfano wa mahubiri; alikuwa akijibu tuhuma. Nia mbaya, ufichaji, na kutumia neno la Mungu kwa faida vilikuwa mashtaka halisi yaliyoenea kumhusu.

Wasifu wa Wasomaji wa Kwanza

Wakorintho walisikia jambo linalotupita: mtu anayekataa kujitangaza katika utamaduni ambao kujitangaza kulikuwa fadhila. Paulo anasema anajitambulisha "kwa dhamiri ya kila mtu mbele ya Mungu," hakuna barua za mapendekezo, hakuna mng'ao. Kwao, kauli "sisi wenyewe kama watumishi wenu" ilikuwa aibu ya wazi; mtumishi hakuwa mtu wa kuheshimiwa. Pia walisikia jambo la faraja iliyo kali: mateso ya mtume hayakuwa uthibitisho kwamba Mungu hakuwa naye, bali njia ambayo uzima ulikuwa unawafikia wao. "Kifo kinafanya kazi ndani yetu, bali uzima unafanya kazi ndani yenu." Hesabu yao ya nguvu na hadhi ilipinduliwa kabisa, kama msalaba unavyopindua kila hesabu ya wanadamu.

Tafakari

Ni sehemu ipi ya maisha yangu ninayoiona kama chombo kilichopasuka, ambayo Mungu anaweza kuwa anaitumia kuonyesha mwanga wake kwa wengine?

Ninatazama zaidi vitu vinavyoonekana au visivyoonekana? Jibu la kweli linaonekana wapi katika matumizi ya muda na fedha zangu wiki hii?