2 Wafalme 4

Maandiko Yenyewe

Sura hii ni mfululizo wa matukio manne katika maisha ya Elisha: mjane wa mmoja wa wana wa manabii anayekaribia kupoteza watoto wake kwa mkopeshaji, anaponyweshwa mafuta yasiyoisha hadi vyombo vya majirani vyote vimejaa; mwanamke tajiri wa Shunemu anayemtengenezea nabii chumba cha juu, anapewa mtoto, kisha anampoteza na kumpata tena; chakula cha sumu kinapoponywa kwa unga; na mikate ishirini inayowatosha watu mia moja. Yote ni matukio ya nyumbani: sufuria, kitanda, deni, chumba cha paa.

Kiini

Kile kinachoshtua katika sura hii si miujiza yenyewe bali ni pale inapotokea. Baali alikuwa mungu wa mvua, mazao, uzazi, uhai; hayo ndiyo yaliyokuwa yanauzwa katika mahekalu ya Ahabu na Yezebeli. Sura hii inachukua kila moja ya madai hayo na kuyaweka mikononi kwa Yahwe: mafuta ya zeituni, mimba, chakula wakati wa njaa, hata uhai kutoka kifo. Mungu wa agano hajakaa juu tu akiangalia historia ya kitaifa; anaingia jikoni. Na anafanya hivyo bila fahari: hakuna moto kutoka mbinguni kama kwa Eliya kwenye Karmeli, bali mlango uliofungwa, chupa moja, na unga. Neema ya Mungu haitangazwi hapa, inatolewa.

Uzi Unaopita

Elisha analalia mtoto aliyekufa, mdomo kwa mdomo, macho kwa macho, mikono kwa mikono. Nabii anajitoa mwenyewe, mwili wake kwa mwili wa maiti, kabla uhai unapotokea. Ni mfano ambao Agano Jipya haujaukwepa: Yesu pia anakutana na mjane wa Naini na mtoto wa Yairo, na kwa Yairo anafanya jambo lile lile la kufunga mlango, kuchukua mkono, kumrudisha mtoto kwa wazazi wake. Tofauti ni kwamba Yesu hahitaji kujinyoosha juu ya maiti; sauti yake inatosha. Elisha anaomba; Yesu anaamuru. Lakini mwelekeo ni mmoja: Mungu wa Israeli hakubali kifo kiwe neno la mwisho, na miujiza hii midogo katika mabonde ya Yezreeli ni alama za asubuhi zinazotangulia ufufuo.

Kioo

Mwanamke wa Shunemu anaposimama mbele ya Elisha akiulizwa anataka nini, anajibu kwa fahari tulivu: "Ninaishi miongoni mwa watu wangu." Sitaki upendeleo wa mfalme; nina kila kitu. Na ndani ya utoshelevu huo kuna uchungu ambao hata Elisha haukuona hadi Gehazi akiusema: hana mtoto. Kuna aina ya utu tunaoujenga kwa uangalifu, ambao huwahudumia wengine kwa ukarimu na hauombi chochote, kwa sababu kuomba ni kukiri kwamba kuna shimo. Wengi wetu tunajua hiyo: unatoa, unaandaa, unaunga mkono, na hakuna mtu anayejua nini kilikufa moyoni mwako mwaka mmoja au kumi iliyopita. Halafu mtoto wake anakufa, na mwanamke huyo huyo aliyesema "Itakuwa sawa" anamshika nabii miguu na kusema, "Nilikuuliza mtoto wako?" Mwishowe ukweli unatoka. Leo, andika kwenye karatasi jambo moja ambalo hujathubutu kumwomba Mungu kwa sababu unaogopa kudanganywa, na uliseme kwa sauti mbele yake.

Undani

"Nenda kaazime vyombo kwa majirani zako, vyombo vitupu." Fikiri mjane huyo akipita nyumba kwa nyumba katika kijiji kidogo, akiomba mitungi, akijua kila mmoja anajua kuwa mkopeshaji anakuja. Hii ni aibu ya hadhara. Na hapo ndipo hesabu ya miujiza inapokaa: mafuta yalikoma pale vyombo vilipokwisha. Kiwango cha ukombozi kilipimwa kwa ujasiri wake wa kuomba na uwezo wa kudhalilika. Mungu hakumpa zaidi ya alivyokusudia; alimpa kwa kiasi cha imani iliyotembea. Halafu mlango unafungwa, kama mlango wa chumba cha Elisha na yule mtoto: miujiza hii yote inatokea faraghani, mbali na macho ya watu waliomdai.

Mwangwi wa Maandiko

Mkopeshaji anayekuja kuchukua watoto wawili kama watumwa hakuwa mhalifu; sheria ya Musa iliruhusu utumwa wa deni. Lakini sheria ile ile ilidai mwaka wa ukombozi na kumkinga mjane. Hadithi hii inashutumu taifa lisilofuata agano lake: mahali ambapo jamii inakataa kumhurumia mjane, Mungu mwenyewe anaingilia kwa chupa moja ya mafuta. Na ile mwisho, mikate ishirini kwa watu mia moja pamoja na maneno "Watakula na kingine kitabaki", inasikika kwa yeyote aliyewahi kusoma juu ya mikate mitano na samaki wawili, na vikapu kumi na viwili vilivyobaki. Yesu anajirudia hapa kwa ukubwa; anayewalisha wenye njaa katika njaa ya nchi ni yeye yule.

Wasikilizaji Wale wa Kwanza

Hadithi hizi zilihifadhiwa na watu waliokuwa wamepoteza kila kitu: Israeli ya kaskazini iliangushwa, Yuda ikaenda uhamishoni, na hekalu likachomwa. Walikuwa watu waliojua njaa, madeni, watoto wanaokufa kwa joto la mavuno, na wanaume wanaosema "Sio mwezi mpya wala Sabato" kwa sababu maisha yalikuwa yamepangwa kwa kalenda na hakuna sababu ya kusumbua nabii siku ya kawaida. Na katika hali hiyo wanasikia: Mungu wetu hakuwa tu na manabii wa kupigana na wafalme; alikuwa na chumba cha kulala kwenye paa la nyumba ya kawaida katika Shunemu. Yule mtu kutoka Baal Shalisha alileta malimbuko yake kwa nabii, si Yerusalemu, kwa sababu ibada ya kweli ilikuwa imekimbilia nyumba za watu. Kwa waliopoteza hekalu, hilo lilikuwa habari njema kubwa kuliko tunavyoweza kuhisi: Mungu anaweza kupatikana nje ya miundo iliyovunjika.

Tafakari

Ni vyombo vipi vitupu ambavyo unaogopa kuazima, kwa sababu kuomba msaada kutafichua hali yako mbele ya watu?

Mwanamke wa Shunemu alijenga chumba kwa nabii kabla ya kupata chochote. Unatengeneza nafasi gani ya kweli, ya gharama, kwa Mungu katika nyumba yako wiki hii?