Matendo ya Mitume 20:18

Maandiko Yenyewe

Paulo yuko Mileto, ameshasafiri kwa mashua kuwakwepa maadui na kuwahi Pentekoste Yerusalemu. Anatuma wajumbe kilomita zisizopungua hamsini kuwaita wazee wa kanisa la Efeso. Wanapofika, hafungui kwa mafundisho wala kwa amri, bali kwa kumbukumbu: "ninyi wenyewe mwajua tangu siku ya kwanza nilipokanyaga hapa Asia, jinsi nilivyokuwa kwenu muda wote." Anaanza kwa kuwaweka wao kama mashahidi wa maisha yake, si wasikilizaji wa hotuba yake.

Kiini

Kuna kitu cha kutisha katika sentensi hii. Paulo hasemi "mnajua nilichowafundisha," bali "mnajua jinsi nilivyokuwa." Hii ni dai kwamba ujumbe wa Mungu husafiri ndani ya mtu, si juu ya mtu. Injili ya neema haiwezi kutangazwa na maisha yanayoipinga bila kuiharibu. Hapa ndipo ukweli mgumu unapoingia: Mungu ameamua kuweka hazina yake mikononi mwa watu wanaotazamwa. Hakuchagua njia salama ya sauti kutoka mbinguni. Alichagua mtu ambaye jirani zake, wafanyakazi wenzake na wanafunzi wake wanaweza kusema, "Ndiyo, tulimwona." Neema si wazo linaloelea; inashuka chini na kuvaa mwili, kwa Kristo kwanza, na baadaye kwa wale walio wake.

Uzi Unaounganisha

Yesu naye aliwahi kuwaambia wale waliotumwa na Yohana: nendeni mkamwambie mliyoyaona na kuyasikia. Ushuhuda wa kweli daima huanza na jicho, si kwa hoja. Paulo anafuata mtindo huohuo wa Bwana wake. Na katika hotuba hii yote, anatuonyesha kwa nini: kanisa ni "kusanyiko la Bwana, ambalo alilinunua kwa damu yake mwenyewe" (mstari wa 28). Kwa sababu Kristo alitoa mwili wake, si maneno tu, wale wanaomtumikia hawawezi kutoa maneno peke yake. Uzi unaotoka Kalvari hadi Mileto ni uzi mmoja: upendo unaogharimu kitu, unaoonekana, unaoweza kuguswa. Ndiyo maana Paulo ana ujasiri wa kusema, "Mnajua jinsi nilivyokuwa."

Kioo

Sasa jiulize kwa uaminifu: kama ungewaita watu waliokuona kwa karibu miaka mitatu iliyopita, wafanyakazi wenzako, watoto wako, mke au mume wako, wangeanzia wapi? Paulo aliweza kuwaalika mashahidi bila woga. Wengi wetu tunahofia hasa watu wanaotujua vizuri zaidi. Tunapenda kuhubiri mbele ya wageni na kunyamaza nyumbani. Tunapenda kuwa wema mtandaoni na wakali mezani. "Muda wote" ndilo neno linalouma: si Jumapili tu, si mkutano wa kikundi tu, bali pia siku ile ulipojibu kwa dharau, wiki ile uliyoshughulika sana kiasi cha kutomwangalia mtu machoni, mwezi ule uliponunua kwa deni ambalo huwezi kulieleza. Lakini kuna uhuru hapa pia: Paulo hasemi alikuwa mkamilifu. Anasema alikuwa mnyenyekevu, na kwa machozi. Kilichoonekana kwao hakikuwa ushindi bali uwazi.

Leo, fanya hivi: mtafute mtu mmoja aliyekuona kwa karibu kwa miaka kadhaa, mtumie ujumbe au mpigie simu, na muulize swali moja tu: "Ukiniangalia mimi wa kila siku, si wa kanisani, unaona nini?" Kisha nyamaza na usikilize bila kujitetea.

Jicho Kwenye Undani

Paulo hasemi "nilipofika Asia" bali "nilipokanyaga hapa Asia." Ni picha ya mguu ukigusa ardhi. Kanisa la Efeso halikuanza kwa mpango wa mkakati bali kwa mtu mmoja aliyeshusha mguu wake kwenye bandari, akiwa mgeni, bila mtandao wala ulinzi. Na tangu hatua ile ya kwanza, kila kitu kilikuwa kinaonekana. Hapakuwa na kipindi cha majaribio ambapo Paulo alikuwa faragha. Hii ndiyo bei ya huduma yoyote ya kweli: hakuna mahali pa kujificha, hakuna toleo la kwanza la siri. Kwa mzee wa kanisa, mwalimu wa Biblia, mzazi, hii inamaanisha kwamba ushuhuda wako ulianza mapema kuliko ulivyodhani, siku ile ya kwanza uliyokanyaga mahali pale.

Mhusika Mkuu

Paulo hapa si shujaa mwenye kifua kilichonyanyuka. Yuko njiani kuelekea Yerusalemu akijua kwamba "minyororo na mateso ndivyo vinavyoningojea." Anajua hataona nyuso hizi tena. Katika hali hiyo, mtu wa kawaida angeongea kuhusu mustakabali au angeomba huruma. Paulo badala yake anaanza kwa kuwakumbusha yaliyopita, si kwa kujisifu, bali kwa kuwapa msingi wa kuamini kile atakachosema baadaye kuhusu mbwa mwitu na uangalifu. Ni mtu anayeachana na kila kitu isipokuwa uadilifu wake mbele yao. Mwishoni mwa hotuba anapiga magoti, na wote wanalia. Huyu ni mtu aliyependa na kupendwa, si mtaalamu aliyetimiza mkataba.

Wasikilizaji Wa Kwanza

Wazee hawa waliishi katika mji uliojaa walimu wa kutembea: wanafalsafa, wachawi, makuhani wa Artemi, wote wakichukua pesa na kuondoka. Efeso ilijua vizuri jinsi mtu mwenye ulimi mtamu anavyoweza kula mfuko wa jamii kisha kutoweka. Kwa hiyo Paulo anaposema "mwajua jinsi nilivyokuwa," anagusa mahali penye jeraha na matumaini. Hakuwa mmoja wa wale. Baadaye atawakumbusha, "Sikutamani fedha, dhahabu, au mavazi." Kwao, hii haikuwa hoja ya kitheolojia bali uthibitisho kwamba Yesu ni tofauti na miungu waliyoizoea. Walipomkumbatia shingoni na kulia, hawakuwa wanalilia mhubiri; walikuwa wanalilia mtu aliyekaa nao miaka mitatu bila kuwauza.

Maswali Ya Kutafakari

Ni sehemu gani ya maisha yako unayoogopa zaidi kwamba mtu wa karibu aitaje hadharani, na kwa nini bado unaishikilia?

Kama ungeondoka kesho na kutoonana tena na kikundi chako, familia yako au wafanyakazi wenzako, ni kitu gani kimoja ungependa waseme walikiona ndani yako "muda wote"?