Amosi 8

Maandiko Yenyewe

Amosi anaonyeshwa kikapu cha matunda yaliyoiva, na Mungu anasema neno ambalo halikuwa la kutarajiwa: "Mwisho umefika kwa watu wangu Israeli." Kisha unafuata mashtaka: wafanyabiashara wanaosubiri Sabato ipite ili waanze kupunja vipimo, kupandisha bei, na kuwanunua wanyonge kwa bei ya viatu. Adhabu inaelezwa kwa vitu vitatu: jua litazama mchana, sikukuu zitageuka maombolezo, na njaa mpya itakuja, njaa ya kusikia neno la Yahwe.

Kiini

Mungu hapa hajakasirika kwa sababu ya ibada iliyofifia; mahekalu yalikuwa yamejaa nyimbo. Amekasirika kwa sababu ibada hiyo ilikuwa ikiendeshwa na watu wale wale walioshughulika kufikiria biashara wakati wa Sabato. Kile kinachoonyeshwa ni kwamba Mungu wa agano anafuatilia dhuluma za soko kama vile anavyofuatilia ibada ya sanamu. "Hakika sintoweza kusahau kazi zao hata moja" ni maneno ya mahakama, si ya hasira ya ghafla. Kumbukumbu ya Mungu ni sifa ya neema pale anapowakumbuka wanaoteseka, lakini ni tishio pale anapokumbuka mizani ya udanganyifu. Na tishio kubwa zaidi si njaa ya mkate; ni ukimya wa Mungu. Hukumu ya mwisho ni kuachwa na sauti ambayo tuliidharau.

Uzi Unaopita Katikati

Israeli ilifikiri agano ni bima: sisi ni watu wake, kwa hiyo hatuwezi kuangushwa. Amosi anavunja hoja hiyo. Kuwa watu wa Mungu si kinga dhidi ya hukumu, ni sababu ya kuhukumiwa kwa uzito zaidi. Lakini tazama picha ya aya ya kumi: "maombolezo kwa mwana pekee." Ni kilio kikali kuliko kilio chochote katika utamaduni ule, kwa sababu mwana pekee alikuwa jina la familia, ardhi, kesho yote. Katika Injili maombolezo hayo yanahamia kwa Mungu mwenyewe: Mwana pekee anakwenda gizani wakati wa mchana, jua linatiwa giza, na ukimya wa mbingu unashikwa na yeye badala yetu. Njaa ya neno inakoma pale Neno mwenyewe anakuja kukaa kati yetu.

Kioo

Swali la Israeli lilikuwa: "Wakati siku ya Sabato itakapoisha, ili kwamba tuuze ngano?" Mwili ulikuwa hekaluni; akili ilikuwa katika soko. Hiyo ni sala nyingi zetu za Jumapili asubuhi. Lakini Amosi anaenda mbali zaidi kuliko kukosa umakini. Anaeleza mfumo: bei kupandishwa kwa wale wasio na chaguo, kipimo kupunguzwa kidogo tu, kiasi ambacho hakiwezi kubishaniwa, ngano mbaya kuuzwa kwa wale wasio na uwezo wa kuchagua. Sisi hatuchezei mizani; tunachezea mikataba, kandarasi, mishahara ya wafanyakazi wa ndani, na bei tunazolipa kwa nguo zilizotengenezwa mahali fulani ambako hatutaki kufikiria. Swali la Amosi ni gumu: faida yako inatoka wapi, na inagharimu nani?

Muktadha

Tuko karne ya nane kabla ya Kristo, katika ufalme wa kaskazini chini ya Yeroboamu wa pili. Ni kipindi cha utajiri, biashara ikienda vizuri, mipaka imepanuka, sarafu inaingia. Katika masoko ya Samaria unanusa vumbi, jasho, ngano, mizani ya mawe ikipimwa hadharani. Wakulima wadogo, waliokopa mbegu wakati wa ukame, wanashindwa kulipa na wanajikuta wamekuwa mali ya mkopeshaji. Sheria ya Musa ilikuwa na mahali kwa hilo, lakini ilikuwa na kikomo na urejeshaji; hapa kikomo kimefutwa. Amosi mwenyewe ni mgeni, mchunga kondoo kutoka kusini, akizungumza katika hekalu la taifa lingine. Sauti yake haina ulinzi wa cheo, na hiyo ndiyo inaifanya iwe hatari.

Undani

Kikapu cha matunda ya hari kinaonekana kama baraka: mavuno yamekamilika, harufu ni tamu, rangi zinang'aa. Katika Kiebrania kikapu hicho kinaitwa qayits, matunda ya mwisho wa msimu. Neno la hukumu linalofuata ni qets, "mwisho." Sauti ni karibu ile ile; Amosi anasikia neno moja na Mungu anajibu kwa neno lingine. Israeli iliona ustawi wake na ikahesabu kuwa uthibitisho wa upendeleo wa Mungu. Mungu anaona matunda yaliyoiva kupita kiasi, yale ambayo kesho yanaanza kuoza. Utajiri huo haukuwa ishara ya baraka bali ishara ya wakati uliokwisha. Kuna kitu la kutisha katika hilo: kile kinachopendeza machoni petu kinaweza kuwa hasa ushahidi wa hatari yetu.

Mhusika Mkuu

Mungu wa sura hii ni mwenye hisia kali. Anaapa "kwa fahari ya Yakobo," yaani kwa yale ambayo Israeli iliyajivunia zaidi, kama akisema: nitatumia kiburi chenu chenyewe kama kiapo cha hukumu. Anazungumza kama mwenye nchi anayeona wapangaji wake wakiwaponda watu wake wanyonge. Lakini pia anasema "watu wangu Israeli," na neno hilo linabaki likiwaka. Hakuna baridi hapa; kuna uchungu wa mwenye agano aliyechoshwa. Na hatua yake ya mwisho si upanga, ni ukimya: watu watatangatanga "kutoka bahari hata bahari" wakitafuta neno lake na hawatalipata. Mungu asiyekaa kimya anaamua kukaa kimya. Hiyo ni hukumu, ndiyo, lakini pia ni ushahidi kwamba sauti yake ilikuwa neema kubwa tuliyokuwa tunaipuuza.

Kwa Kutafakari

Kuna mahali gani katika maisha yako ya kazi au fedha ambapo "kipimo kidogo" kimekuwa jambo la kawaida kwako, jambo ambalo unajua lakini umeacha kuliuliza?

Ikiwa neno la Mungu lingekaa kimya kwa mwaka mmoja, ungeligundua? Na jibu lako linasema nini kuhusu jinsi unavyoliisikiliza sasa?