Maombolezo 2

Maandiko Yenyewe

"Bwana amekuwa kama adui." Hicho ndicho kiini cha sura hii: mshairi anahesabu magofu ya Yerusalemu na kila mara anaufuata mkono ulioharibu hadi kwa Mungu mwenyewe. Ukuta, lango, hekalu, madhabahu, mfalme, kuhani, nabii, vyote vimeangushwa; watoto wanazimia njaa mitaani, na wapita njia wanapiga makofi kwa dhihaka. Mwisho wake si suluhisho bali kilio kilichoelekezwa juu: "Ona, Yahweh, na ukumbuke hao ulio watende haya."

Kiini

Tunapenda kusema Mungu ni mwema, na ni kweli; lakini sura hii inakataa kupunguza uzito wa hasira yake. Haisemi "maadui walishinda" wala "mambo yalienda vibaya." Inasema Yahweh mwenyewe alinyoosha kamba ya kipimo, si kujenga bali kubomoa. Hii ni theolojia ngumu: Mungu wa agano ni mwaminifu hata anapoadhibu, kwa sababu aliahidi baraka na laana pia. Mstari wa 17 unaweka wazi: "Yahweh amefanya alivyo panga kufanya. Ametimiza neno lake." Uharibifu si ushahidi kwamba Mungu ameshindwa au amesahau; ni ushahidi kwamba maneno yake si porojo. Hilo linatisha zaidi kuliko kutokuwepo kwake, lakini pia ndiyo msingi pekee wa tumaini: Mungu anayetimiza laana zake atatimiza pia ahadi zake.

Uzi Unaounganisha

Katika Kutoka, Mungu ni shujaa anayepigana kwa ajili ya Israeli; hapa upinde ule ule umegeuzwa dhidi yao. Kati ya matukio hayo mawili kuna agano lililovunjwa, na kati ya Maombolezo na Injili kuna Msalaba. Kwa maana kile kinachotokea kwa Sayuni, dhihaka ya wapita njia, kutelekezwa, giza la hasira, kinatokea tena kwa Mwana asiye na hatia nje ya kuta za mji ule ule. Yesu hakuepuka siku ya hasira; aliiingia. Tofauti ni hii: Sayuni alistahili, yeye hakustahili. Kwa hiyo Maombolezo si kitabu kilichopitwa na wakati bali ni lugha ambayo Kristo mwenyewe aliisemea, ili sisi tusiwe tena chini ya wingu lile.

Kioo

Kuna aina ya imani inayotaka Mungu awe rafiki tu, kamwe si mhukumu. Sura hii inaivunja. Ukiwa umeachwa na mwenzi wako baada ya miaka ya uzembe wako mwenyewe, au biashara yako imeanguka kwa sababu ulikimbilia faida bila uadilifu, kuna wakati unahitaji kuacha kulaumu mazingira na kukiri: mkono huu ni wa Mungu, na ni wa haki. Lakini kuna kioo cha pili. Mstari wa 14 unashutumu manabii walioona "maono batili" na hawakuweka wazi dhambi. Hao ni watu waliopenda kufariji. Kama unaongoza kikundi, kufundisha, kulea watoto, jaribu kuuliza: je, faraja ninayotoa inaponya, au inafunika tu jeraha ili lioze chini?

Mwangwi wa Maandiko

Kabla ya Yerusalemu kuanguka, Musa alikuwa amekwisha kuorodhesha katika Kumbukumbu la Torati laana za agano, hadi ile ya kutisha zaidi: wazazi kula watoto wao wakati wa kuzingirwa. Mstari wa 20 unauliza swali hilo kwa uchungu, "Wanawake wale tunda la uzazi wao?" Maombolezo ni Kumbukumbu la Torati likitimia, si maafa ya bahati mbaya. Kisha mstari wa 15: mji ulioitwa "Ukamilifu wa uzuri" na "Furaha ya Dunia Yote", maneno yaliyokopwa moja kwa moja kutoka Zaburi za Sayuni, sasa ni kejeli midomoni mwa wageni. Zaburi zilizoimbwa kwa fahari zimekuwa shutuma. Na hicho kitendo cha wapita njia kutikisa vichwa kinarudi katika Zaburi 22 na, mwishowe, Golgotha. Injili za Mathayo na Marko zinatumia picha ile ile kwa Yesu msalabani. Nabii Yeremia mwenyewe alipigana na manabii wa uongo waliosema "amani, amani"; hapa tunaona matokeo yao.

Undani Mmoja

Angalia mstari wa 6: Mungu ameshambulia hema lake la kukutania "kama kajumba cha bustani." Kibanda cha shambani, kilichojengwa kwa matawi kwa msimu mmoja tu, kisha kuachwa kioze. Ndicho Hekalu la Sulemani lilivyokuwa machoni pa Mungu siku ile. Sayuni aliamini jengo lile lilikuwa dhamana ya usalama wa milele; Mungu analiita kibanda cha muda. Hii inaumiza kwa sababu inagusa jinsi tunavyogeuza zawadi za Mungu kuwa hakikisho dhidi ya Mungu. Kanisa lako, huduma yako, mila zako takatifu: zote ni nzuri, lakini hazina uzito wa kukushikilia kama moyo umeondoka. Mungu anaweza kubomoa kibanda chake mwenyewe ili kuokoa watu wake.

Mhusika Mkuu

Mhusika mkuu si mji bali ni Mungu, na picha yake hapa ni ngumu kuvumilia: ameufunika Sayuni kwa wingu, hakukumbuka stuli yake ya miguu, "amemeza na hajawa na huruma." Neno hilo, kutokuwa na huruma, linarudiwa mara tatu, kama nyundo. Lakini ona jinsi mshairi anavyoitikia. Hakimtetei Mungu wala hamkimbii. Anamgeukia: "Mwaga moyo wako kama maji mbele za uso wa Bwana." Anamwambia Mungu amtazame mwenyewe kazi ya mikono yake. Hiyo ni imani, si uasi. Ni kumshikilia Mungu kwa mikono yote miwili wakati hakuna kingine kilichobaki, kwa kuamini kwamba yule aliyeleta hukumu ndiye pekee anayeweza kuponya. Sura hii haitoi jibu. Inatoa anwani ya kupelekea kilio.

Ni wapi maishani mwako umegeuza kitu chema kutoka kwa Mungu kuwa hakikisho la usalama badala ya kumtegemea yeye mwenyewe?

Unaposhuhudia mateso yasiyoeleweka, unaweza kuomba kama mshairi huyu, bila kumtetea Mungu na bila kumkimbia?