Ezekieli 4

Maandiko

Mungu anamwambia nabii achukue tofali, achonge juu yake mchoro wa Yerusalemu, na kuizingira kwa makambi na ngome ndogondogo, mchezo wa kivita uliochorwa mbele ya watu waliohamishwa. Kisha Ezekieli mwenyewe anakuwa sehemu ya mchoro: analala upande wa kushoto siku 390 kwa ajili ya Israeli, upande wa kulia siku arobaini kwa ajili ya Yuda, akiwa amefungwa vifungo. Chakula chake kinapimwa kwa mizani, maji kwa kipimo, na mkate wake unaokwa kwa kinyesi. Yote hii inafikia kilele katika sentensi ya Mungu: "Nalivunja gongo la mkate katika Yerusalemu."

Kiini

Hapa Mungu hafanyi hotuba; anafanya kielelezo hai. Neno la hukumu linaingia ndani ya mwili wa nabii mmoja hadi mbavu zake zinauma. Hii inatuambia kitu kigumu kuhusu Mungu: hukumu yake si hasira ya papohapo, ni kitu kilichopimwa, kilichohesabiwa, "siku moja kuwakilisha kila mwaka wa adhabu yao." Miaka ya uasi imeandikwa; hakuna kilichosahaulika. Lakini pia inatuambia kitu kuhusu jinsi Mungu anavyozungumza na watu wake: hataki tu waelewe, anataka waone, wanuse, watamani kumtemea. Kuna huruma iliyofichwa ndani ya ukatili wa mchezo huu: bado ni onyo, bado ni maneno kabla ya pigo, na maneno kabla ya pigo ni neema.

Uzi wa Dhahabu

Kifungu cha nne kinatumia lugha inayotutisha tunapoisikia mahali pengine: "utazibeba dhambi zao." Katika Torati ni kuhani na mnyama wa dhabihu anayebeba dhambi ya watu, na katika Isaya 53 ni Mtumishi anayechomwa kwa maasi yetu. Ezekieli si mwokozi; hakuna mtu anayeokolewa kwa kulala ubavu kwa siku 390. Lakini yeye ni kivuli, wa kwanza katika mstari unaoelekea kwa mmoja ambaye siku moja atalala hana pa kulaza kichwa, atafungwa vifungo halisi, na atabeba dhambi ya nyumba nzima hadi mwisho. Ezekieli anabeba ishara; Kristo anabeba uzito. Nabii anaokwa mkate wake katika unajisi; Kristo mwenyewe anakuwa mkate uliovunjwa kwa ajili ya walio najisi.

Kioo

Angalia mizani ya Ezekieli: shekeli ishirini kwa siku, sehemu ya sita ya hini ya maji. Hii ndiyo maisha ya kupima kila kitu, ya kuhesabu kila senti, ya kuangalia kabati la chakula mwishoni wa mwezi na kuhesabu tena. Wengi wetu tunajua msongo huu, na mstari wa 16 unatugusa mahali laini: watu wanakula "katika wasiwasi" na kunywa "katika hofu." Mungu hakukanusha kuwa hofu hiyo ni halisi. Lakini anasema kitu kinachouma zaidi: uhaba ule ulikuwa matokeo ya kile walichokichagua kwa miaka mingi. Kuna nyakati ambapo shida yetu ya leo ni majivu ya moto tuliouwasha jana, na injili haitatuponya kwa kutuambia hakuna uhusiano. Inatuponya kwa kutupatia msamaha ndani ya matokeo.

Maandiko Yanayoitana

Msemo "Nalivunja gongo la mkate" hauzuki hewani. Katika Mambo ya Walawi 26, ndani ya orodha ya laana za agano, Mungu anaonya kwamba atavunja tegemeo la chakula, watu watapika mkate na kuupima na hawatashiba. Yerusalemu inayokufa kwa njaa mnamo mwaka 587 haipati bahati mbaya; inapata kile agano lililokitangaza mapema, na Ezekieli anaigiza kifungu cha kitabu cha sheria mbele ya macho yao. Kisha kuna mwangwi wa pili, wa kushangaza. Ezekieli anakataa amri ya Mungu: "Sijawahi kuwa najisi!" Karne nyingi baadaye, Petro atasimama juu ya dari na kupinga kwa maneno ya aina hiyohiyo, na Mungu hatakubali kubadili amri yake kama alivyofanya kwa Ezekieli. Kwa Petro atasema kile kilichotakaswa hakiitwi najisi. Ni Kristo aliyebadilisha mazungumzo hayo.

Undani Mmoja

Mstari wa 15 ni wa kipekee katika kitabu kizima. Nabii anajibu kwa maumivu ya kweli, na Mungu anasikiliza: "Nimekupa mbolea ya ng'ombe badala ya kinyesi cha mwanadamu." Hii si kurudi nyuma kwa Mungu; ujumbe unabaki, mkate bado unaokwa kwa moto wa uchafu, aibu bado inaonekana hadharani. Lakini Mungu anapunguza uzito wa moyo wa mtumishi wake pale ambapo kupunguza hakuharibu ujumbe. Ni picha ndogo ya jinsi Mungu anavyoshughulika na sisi: hataondoa msalaba tunaopewa kubeba, lakini anajua tofauti kati ya kubeba na kupondwa. Na kwamba nabii aliruhusiwa kupinga kabisa, halafu ikaandikwa, inatuonyesha kuwa uaminifu kwa Mungu haumaanishi kunyamaza.

Muktadha

Tuko Babeli, karibu mwaka 593 kabla ya Kristo, katika kambi ya wahamishwa kando ya mto Kebari. Yerusalemu bado inasimama; hekalu bado linatoa moshi wa dhabihu. Hiyo ndiyo shida. Wahamishwa hawa walikuwa wakisadiki kwamba mji hauwezi kuanguka kwa sababu Mungu anaishi ndani yake, na kwamba uhamisho wao ni wa miezi michache. Ezekieli, kuhani ambaye hataingia madhabahuni tena, anakuwa tangazo la umma barabarani: mji utazingirwa, njaa itakuja, familia zitageuka kila mtu dhidi ya ndugu yake. Kwa kuhani, kula mkate wa unajisi ni kama kuvunjika kwa utambulisho wake wote, na hicho ndicho hasa kinachotangazwa: taifa la makuhani linaenda kula chakula cha mataifa.

Tafakari

Ni wapi katika maisha yangu ninapima kwa hofu, na ni sehemu gani ya hiyo hofu inatoka kwa maamuzi yangu ya jana?

Ezekieli alipinga na Mungu akasikiliza. Ninamwambia Mungu ukweli kuhusu kile kinachonizidi, au ninaficha kwa jina la utii?