Mambo ya Walawi 26

Maandiko

Sura hii inaanza na maneno mawili mafupi: hakuna sanamu, na Sabato ni lazima kuiheshimu. Kisha inafunguka kama mlango mpana: kama Israeli watatembea katika sheria za Mungu, mvua itakuja kwa majira yake, mavuno yatapishana na mavuno hata ghala zikoseke, na hema la Mungu litakaa katikati yao. Lakini kama wataukataa agano, sauti ile ile inasema "mara saba" tena na tena, hadi miji inakuwa magofu, nchi inatelekezwa, na watu wanatawanyika kati ya mataifa. Na pale mwishoni, wakati kila kitu kimeshaanguka, sauti hiyo haitupi maneno ya mwisho ya hukumu bali ya kumbukumbu: "nitalikumbuka agano langu na Yakobo… na Abrahamu."

Kiini

Ni rahisi kusoma sura hii kama mkataba wa biashara: utii, upate; kosa, ulipe. Lakini sikiliza mstari wa 12 kwa makini: "Nitatembea miongoni mwenu nami nitakuwa Mungu wenu, nanyi mtakuwa watu wangu." Baraka kubwa haikuwa mvua wala amani wala ushindi dhidi ya adui. Baraka kubwa ilikuwa uwepo. Kila kitu kingine kilikuwa mazingira ya uwepo huo. Na hii inabadilisha jinsi tunavyosikia orodha ya hukumu. Mungu anaposema "sitawakataa wao, wala sitawachukia ili kuwaangamiza kabisa," anafichua kwamba adhabu yote ya mara saba haikuwa kifo cha upendo bali ukaidi wake. Neno lake mwenyewe kwa yote hayo ni "marekebisho yangu" (mstari 23). Mungu asiyeadhibu ni Mungu asiyejali; lakini Mungu huyu anaadhibu kwa sababu hataki kuachana nasi.

Uzi Unaopita Katikati

Israeli ilisoma sura hii mara mbili: kwanza kama onyo huko Sinai, na baadaye kama historia yao wenyewe. Uhamisho wa Babeli haukuja kama mshangao; ulikuwa umeandikwa katika kitabu cha sheria karne nyingi kabla. Na hapo ndipo uzi unavyojidhihirisha: agano lilivunjika kwa upande wa mwanadamu, halikuvunjika kwa upande wa Mungu. Ndiyo maana Yesu, akiwa juu ya msalaba, hakuwa kitu kingine ila mwana wa agano akichukua kwenye mwili wake laana ambazo sura hii inazitaja: kutelekezwa, kutupwa nje ya mji, uso wa Mungu ukikaza dhidi yake. Na ahadi ya mstari 11, "Nitaliweka hema langu katikati yenu," ikawa mwili katika Yeye. Kile Israeli hawakuweza kukishika kwa utii, Kristo alikishika kwa uaminifu wake, na kutupatia sisi.

Kioo

Angalia mstari wa 6: "mtalala bila ya kitu chochote kuwatia hofu." Kisha angalia mstari wa 36: majani yakipeperushwa na upepo yanakuogofya. Sura hii inajua kitu kuhusu usingizi wetu. Inajua tofauti kati ya mtu anayelala kwa amani na mtu anayelala akiwa amefungua simu, akihesabu deni, akiogopa mkutano wa kesho kazini, akisikiliza kama mtoto anapumua vizuri. Na inatoa uchunguzi mkali kabisa katika mstari 19: "nitakivunja kiburi chenu katika uwezo wenu." Uwezo wetu, ndio hasa. Kipato, elimu, akiba, afya, jina zuri kanisani. Vitu vinavyotufanya tuhisi tunaweza kujilinda wenyewe. Mungu hakuvichukia; alikataa vishike nafasi yake. Leo, kabla ulale: zima mwanga, sema kwa sauti ya kunong'ona jina la hofu moja inayokusumbua usiku, na kisha sema kwa sauti maneno ya mstari 6, "Nitawapa amani," na ulale.

Undani

Kuna kifungu cha kushangaza katikati ya hukumu: "Nayo nchi itazifurahia Sabato zake" (mstari 34). Nchi inafurahia. Nchi inapumzika. Israeli walipaswa kuiacha ardhi ipumzike mwaka wa saba, na hawakufanya; walichoma nguvu za udongo kwa ajili ya mavuno zaidi. Sasa Mungu anasema: pumziko litakuja hata hivyo. Kama hamtakipa kwa hiari, kitachukuliwa kwa lazima. Hii ni sauti ya kutisha na ya kutuliza kwa wakati mmoja. Inatisha kwa sababu inaonyesha kwamba tunaweza kuiba kutoka kwa vitu ambavyo hatuvifikiri vina haki. Inatuliza kwa sababu inaonyesha kwamba pumziko halitegemei sisi. Ardhi itapata Sabato yake. Na labda, katika njia isiyo ya kupendeza, hata sisi.

Swali

Mstari 29 hauwezi kuepukwa: "mtakapokula nyama ya wana wenu." Hakuna njia ya kulainisha maneno hayo. Historia inajua yalitokea, katika kuzingirwa kwa Yerusalemu, wakati njaa iliwafanya wazazi wafanye kile ambacho hakiwezi kutamkwa. Swali ni: Mungu anasemaje maneno haya? Ni tishio, ni utabiri, au ni maelezo baridi ya kile kinachotokea wakati jamii inapoachwa na kila kizuizi? Sura yenyewe haitutolei jibu safi. Inaweka maneno hayo katikati ya mfululizo wa "nitafanya," na hatuwezi kuyaondoa hapo. Ninachoweza kusema ni hiki: sura hii haimalizii hapo. Sauti ile ile inayotamka jambo hili la kuchukiza ndiyo inayosema, mistari kumi na tano baadaye, "sitawakataa wao." Nabaki na maneno mawili hayo mkononi, sikuweza kuyapatanisha, na sithubutu kuachilia lolote.

Maandiko Mengine Yanayoitikia

Katika 2 Mambo ya Nyakati 36:21 mwandishi anatazama uhamisho na anaandika kwamba nchi ilikaa ukiwa miaka sabini "hata nchi ilipotimiza Sabato zake." Yeye anasoma Mambo ya Walawi 26 kama ufunguo wa historia yote ya Israeli; kile kilichotabiriwa mlimani kilitokea. Na katika Ufunuo 21:3 ahadi ya mstari 12 inarudi ikiwa haina mwisho: hema la Mungu kati ya watu, akiwa Mungu wao. Ninataja mistari hii miwili kwa sababu inatuonyesha kwamba sura hii sio kanuni ya kizamani ya adhabu; ni ramani ya safari ya Mungu na watu wake, kutoka Sinai, kupitia uhamisho, hadi mji ambao hautatelekezwa kamwe.

Tafakari

Ni "uwezo" upi wangu ambao Mungu anaweza kuwa anataka kuuvunja, sio kwa hasira, bali ili niweze kumtegemea yeye?

Kuna kitu gani maishani mwangu ambacho nimekinyima pumziko lake, na nini kingebadilika kama ningekipa Sabato leo?