Ezra 2

Maandiko

"Wanaume wa Netofa: Hamsini na sita." Hamsini na sita watu. Sura hii ni orodha ndefu ya majina na tarakimu: koo, miji, makuhani, Walawi, waimbaji, walinzi wa geti, watumishi wa Hekalu, hata farasi, ngamia na punda. Ni hesabu ya wale waliotoka utumwani Babeli na kurudi "katika miji yao ya Yerusalem na Yuda," wakiongozwa na Zerubabeli na Yoshua. Katikati ya orodha kuna kifungu chenye uchungu: wengine hawakuweza kuthibitisha ukoo wao, na wakaondolewa kwenye ukuhani. Sura inaishia kwa watu wakitoa sadaka kwa hiari kwa ajili ya kujenga nyumba ya Mungu, na kila mmoja akakaa mahali pake.

Kiini

Ni rahisi kuruka sura kama hii. Lakini kuwa hivi ni kusahau kwamba Mungu wa Biblia huhesabu. Hahesabu makundi tu; anahesabu Netofa na watu wake hamsini na sita, watu wa Magbishi mia moja hamsini na sita, na watumishi wa Hekalu wanaotajwa kwa majina yasiyo ya kifahari: Siha, Hasufa, Tabaothi. Wale ambao himaya ya Babeli iliwahesabu kama nguvu-kazi na mateka, Mungu anawahesabu kama warithi wa ahadi. Kuna kitu cha kutafakari hapo: neema haifuti utu wako wa kipekee. Ukombozi si ukungu unaotufunika sote sawasawa; ni Mungu anayekutaja kwa jina, kwa kijiji chako, kwa ukoo wako. Na kila jina lililoandikwa hapa ni ushahidi kimya kwamba kuhamishwa hakukuwa mwisho wa hadithi.

Uzi Unaopita Katikati

Israeli inarudi, lakini ni wachache. Jumla ni 42,360, kundi dogo kuliko taifa lililotoka Misri. Hii ni Kutoka ya pili, ndogo, isiyo ya kishindo. Manabii waliahidi mabaki, na hapa mabaki hayo yana majina. Uzi unaendelea hadi mwanzo wa Injili, ambapo Mathayo anaanza kwa orodha nyingine ya majina, ikiwemo Zerubabeli, hadi kufikia Yesu. Yaani: orodha hii ya kuchosha ni sehemu ya mstari wa uzao ambao Kristo alizaliwa ndani yake. Mungu alilinda kumbukumbu za koo hizi kwa sababu aliahidi mwana wa Daudi. Kila tarakimu katika sura hii ni hatua moja zaidi kuelekea Bethlehemu, mji unaotajwa hapa kwa watu wake 123.

Kioo

Kuna sehemu ya sura hii inayoumiza: watu waliotafuta kumbukumbu ya ukoo wao, "lakini haikupatikana, hivyo wakaondolewa kwenye ukuhani kama wasiosafi." Waliambiwa wasile chakula kitakatifu hadi kuhani mwenye Urimu na Thumimu athibitishe. Yaani: ngoja. Hatujui kwa nini. Wewe pia unajua hisia hiyo, ya kuwa upo lakini haujahesabiwa kikamilifu, ya kuwa mnyoofu lakini bila cheti kinachothibitisha. Sura hii haitatui hilo. Inaiacha wazi, na inatuita tuishi ndani ya subira hiyo bila uchungu. Kwa upande mwingine, sura hii inauliza swali gumu kwako: umeandikwa wapi? Utambulisho wako umeegemea kwenye kazi, mafanikio, jina la familia, au kwenye Mungu anayekutaja?

Leo, chukua kalamu na kipande cha karatasi, andika majina ya watu wanne au watano wanaokusanyika nawe kanisani, watu unaowajua kwa jina, na uombee kila jina moja kwa moja kwa sekunde kumi.

Mazingira

Ni mwaka wa 538 KK, karibu. Babeli imeanguka; Uajemi imeinuka; Koreshi ametoa amri watu warudi. Hii si ushindi wa kijeshi wa Israeli, ni siasa ya himaya kubwa iliyoona faida katika kuwaruhusu watu wa mikoa waende kuiabudia miungu yao kwa amani. Wanaorudi ni kizazi cha wajukuu wa waliopelekwa utumwani. Wengi walizaliwa Babeli, walijifunza lugha ya Kiaramu, walikuwa na kazi na majirani. Kuondoka Babeli na kwenda mahali palipoharibiwa, ambapo Hekalu ni magofu na kuta hazipo, ni uamuzi wa imani ulioleta hasara. Ndiyo maana orodha hii ni ya heshima, si ya utawala: hawa ndio waliochagua kurudi wakati wengi walichagua kubaki.

Mhusika Mkuu

Katika sura hii Mungu hasemi hata neno moja. Hakuna "Bwana akasema." Kuna majina, hesabu, na dhahabu za darkoni sitini na moja elfu. Na hapo ndipo tabia yake inaonekana: yeye ndiye anayekumbuka. Miaka sabini ya ukimya, na hakuna ukoo uliopotea kabisa. Mungu asiyeonekana katika sura hii ni Mungu anayefanya kazi kupitia orodha, kumbukumbu, sensa, na moyo wa watu waliojitoa "kwa hiari kujenga nyumba." Anajifunua kwa uaminifu wa kudumu zaidi kuliko kwa miujiza ya kushangaza. Kuna aina ya utukufu unaokuja bila radi: watu wakikaa katika miji yao, kila mmoja mahali pake, na Mungu akiwa nyuma ya kila jina.

Swali

Kwa nini watu wenye moyo mwaminifu waondolewe kwenye utumishi kwa sababu ya karatasi zilizopotea? Barzilai alichukua jina la familia ya mkewe, na kizazi kikachanganyikiwa; sasa wana wake wanasimama nje. Hii inagusa hisia zetu za haki. Tunaweza kusema kwamba usafi wa ukuhani ulikuwa muhimu kwa taifa lililojenga upya, na hilo ni kweli. Lakini bado kuna gharama ya kibinadamu isiyoelezwa hapa. Maandiko hayajaribu kutuliza hisia zetu. Yanaacha watu hao wamesimama kwenye kizingiti, wakisubiri uthibitisho ambao hatujui uliwahi kuja. Sisi tunaishi upande huu wa Kalvari, tukijua Kuhani mmoja ambaye hakuwa na haja ya kumbukumbu za ukoo. Lakini heshima ya maandiko ni hii: haitupi jibu la haraka. Inatuacha na kusubiri, na kusubiri kwa Mungu si tupu.

Tafakari

Kama Mungu angeandika sura kama hii kuhusu kanisa lako, jina lako lingekaa wapi, na hilo linakuchoma au kukupa amani?

Ni jambo gani ambalo Mungu anaonekana kuliacha "hadi kuhani athibitishe" katika maisha yako, na unawezaje kusubiri bila kuwa mkali?