Isaya 25

Maandiko

Isaya anaanza kwa sauti ya mtu anayemwimbia Mungu ana kwa ana: "Yahwe wewe ni Mungu wangu; nitakutukuza wewe." Sababu ya wimbo ni kwamba mji wenye nguvu umebomolewa hadi kuwa chungu cha mawe, na Mungu amekuwa kimbilio la maskini aliye kwenye dhoruba na kivuli cha mhitaji aliye juani. Kisha wimbo unageuka kuwa karamu: juu ya mlima mmoja Mungu anaandaa sikukuu ya vitu vilivyonona na mvinyo uliochaguliwa, anararua kifuniko cha huzuni kilichofunikwa mataifa yote, anameza kifo milele na kufuta machozi usoni mwetu. Sura inaishia kwa Moabu ikikanyagwa kwenye shimo la mbolea, kiburi chake kikishushwa chini.

Kiini

Mstari wa nane ni sentensi ambayo hakuna mwanadamu anayeweza kuitamka bila kuonekana mwendawazimu: "Atameza kifo daima." Katika ulimwengu wa Isaya, kifo ndicho kilichomeza kila kitu; kaburi halishibi kamwe. Hapa mlaji anageuzwa kuwa chakula. Na kinachofuata si tangazo la kinadharia bali ni kitendo cha ukaribu wa ajabu: "Bwana Yahwe atayafuta machozi katika nyuso zetu." Mungu anayebomoa miji ya mabavu ndiye anayeinama kugusa uso wa mtu anayelia. Hiyo ni injili ya sura hii: wokovu si kuepushwa na maumivu tu, bali ni Mungu kuharibu chanzo chenyewe cha maumivu, kisha kuketi nasi mezani. Nguvu na huruma si pande mbili za Mungu; ni kitu kimoja.

Uzi Unaounganisha

Isaya hasemi lini wala jinsi gani kifo kitamezwa. Anaacha pengo. Pengo hilo linajazwa siku ile Yesu alipoketi mezani na wanafunzi wake kabla ya kufa, akichukua mkate na kikombe cha mvinyo; na linajazwa zaidi pale kaburi lilipokuwa tupu. Paulo anapoandika juu ya ufufuo anakariri maneno ya Isaya moja kwa moja: kifo kimemezwa kwa kushinda. Na Ufunuo unamalizia Biblia kwa picha ileile ya Mungu akifuta kila chozi. Hii si mifano iliyolazimishwa; ni ahadi moja ikifuatwa toka mdomoni mwa nabii hadi msalabani hadi mwisho wa dunia. Karamu ya mlimani ni mwaliko ambao Kristo aliugharimia, na ambao bado haujafikia ukamilifu wake.

Kioo

Sasa, wewe. Kuna chozi ambalo hujawahi kumwambia mtu yeyote. Labda ni la kaburi ulilolitembelea mwaka jana, au la ndoa inayokauka kimya kimya, au la mwili wako unaokataa kufanya kazi kama zamani. Isaya hasemi machozi hayo ni madogo. Anasema yatafutwa, jambo linalothibitisha kwamba yapo na ni halali. Lakini sura hii pia inakuchoma mahali pengine: Moabu anashushwa si kwa sababu ni dhaifu bali kwa sababu ana "ujuzi katika mikono yao." Ustadi wako, akiba yako, uwezo wako wa kujipanga, hivyo ndivyo vinavyokuzuia kuwa miongoni mwa "maskini" ambao Mungu amekuwa kwao eneo salama. Huwezi kula kwenye meza ya Mungu ukiwa bado unajilisha mwenyewe.

Leo, andika kwenye karatasi jina la mtu mmoja uliyemlilia au unayemlilia sasa, na ukisoma jina hilo kwa sauti sema maneno ya mstari wa tisa: "Huyu ni Mungu wetu; na tunayemngoja, na atatuokoa." Kisha hifadhi karatasi hiyo mahali utakapoiona kesho.

Undani

Mstari wa kumi na moja una picha ya kushangaza: Moabu anatawanya mikono yake "kama vile mpiga mbizi atawanyavyo mikono yake wakati akipiga mbizi." Fikiria mtu anayezama kwenye shimo la mbolea akipiga mikono kama anaogelea. Ni picha ya kuchekesha na ya kutisha kwa wakati mmoja. Hii ndiyo hali ya kiburi kinapokabiliwa na ukweli: kinajitahidi kwa ustadi wote, kinapiga mikono kwa ufundi, lakini kinachokizunguka si maji bali uchafu. Isaya hamdhihaki mtu dhaifu; anamdhihaki mtu mwenye uwezo anayetumia uwezo wake mahali pasipofaa. Swali ni gumu: ni wapi unapoogelea kwa bidii kubwa, lakini kwenye kitu ambacho hakiwezi kukubeba?

Mazingira

Sura hii ni sehemu ya kundi la sura kuanzia ishirini na nne hadi ishirini na saba, ambapo Isaya anapanua macho kutoka Yuda na kuangalia dunia nzima. Karne ya nane kabla ya Kristo ilikuwa wakati wa Ashuru kuvunja mataifa madogo kama vyombo vya udongo. Miji yenye kuta ndiyo ilikuwa hakikisho pekee la usalama; kuona ngome ikigeuzwa "chungu" kulikuwa jambo la kutisha, na pia la kufariji ikiwa ngome hiyo ni ya adui yako. Moabu alikuwa jirani wa mashariki ya Bahari ya Chumvi, ndugu wa damu lakini mpinzani wa kudumu, mara nyingi akicheka Israeli ilipoanguka. Mlima unaotajwa ni Sayuni, mahali ambapo Mungu alikaa na watu wake.

Wasifu wa Wasikilizaji

Waliosikia maneno haya mara ya kwanza walijua njaa ya kuzingirwa. Walijua maana ya kufunika uso kwa kitambaa wakati wa maombolezo, hivyo "mfuniko uliowekwa juu watu wote" haikuwa sitiari ya kifasihi bali kumbukumbu ya mazishi waliyohudhuria. Walijua pia kwamba karamu ya nyama nono na mvinyo mzuri ilikuwa kitu cha mfalme pekee; watu wa kawaida walikula nafaka. Kwa hiyo mwaliko wa Mungu kuandaa meza ya kifalme "kwa watu" ulikuwa mshtuko wa heshima isiyostahiliwa. Na "aibu ya watu wake" kuondolewa duniani kote ilimaanisha mwisho wa dharau ya mataifa makubwa yaliyouliza: yuko wapi Mungu wenu? Walingoja. Isaya anawaambia kungoja kwao hakutaaibishwa.

Tafakari

Ni chozi lipi unalolificha ambalo Mungu anaahidi kulifuta, na kwa nini unaona vigumu kumwonyesha?

Ni ustadi gani wa mikono yako unaokutumikia vizuri, lakini umeanza kukuzuia kujihesabu miongoni mwa wahitaji wanaomtegemea Mungu?