Isaya 55:1

Maandiko

Mwaliko unaanza kwa kelele ya sokoni: "Njooni, kila aliye na kiu, njooni kwenye maji!" Ni sauti ya mchuuzi anayeita wanunuzi, lakini bidhaa zake hazina bei. Mungu anawaita wenye kiu waje majini, na kisha anamgeukia yule ambaye mifuko yake ni mitupu: "na ewe usio na pesa, njoo, ununua na ule!" Maneno "nunua" na "pasipo pesa" yanawekwa pamoja kwa makusudi, kama vile mtu angesema nunua bila kulipa. Na havitolewi vitu vya kawaida tu; si maji peke yake, bali "mvinyo na maziwa", vinywaji vya sherehe na vya uzima, vinavyotolewa "pasipo gharama". Mstari mmoja tu, lakini unabeba mvutano ambao Biblia nzima itaubeba: karamu iliyoandaliwa kwa watu wasio na uwezo wa kuilipia.

Kiini

Hapa tunaona jinsi Mungu anavyoshughulika na binadamu: anaanza na hitaji, si na sifa. Sharti pekee la kuingia ni kiu na ufukara, yaani mambo mawili ambayo katika soko la kawaida yangekufunga nje. Neema haijafafanuliwa kwa maneno ya kitheolojia hapa, imeonyeshwa kwa picha ya chakula kinachotolewa bure. Na hii si huruma ya mchuuzi anayehurumia; ni Mungu anayejua kwamba watu wake wamechoka kutafuta uzima mahali pasipo na uzima, kama anavyowauliza mstari unaofuata, "Kwa nini tunapima fedha kwa kitu ambacho sio mkate?" Wokovu, basi, si malipo ya kazi yetu bali karamu ya Mungu. Kukataa mwaliko huu si udhaifu wa kiuchumi bali ni kiburi: kutokubali kupokea kile ambacho huwezi kununua.

Uzi Unaopita Katika Maandiko Yote

Mwaliko huu hauishii kwenye mstari wa kwanza. Mistari mitatu baadaye Mungu anasema atafanya "agano ya milele" na wanaoitika, akiunganisha karamu hii na "pendo langu la kuaminika nililomuhaidi Daudi". Hapo ndipo mwaliko unapopata mwili. Chakula cha bure hakiji kutoka mahali popote; kinatiririka kutoka kwenye ahadi ya kifalme, kutoka kwa Mwana wa Daudi anayekuja. Nabii anasema atakuwa "shahidi kwa mataifa, kama kiiongozi na kamanda wa watu", na hapo mlango unafunguka kwa "taifa ambalo haulijui". Yesu anasimama pale panapokutana mambo haya mawili: yeye ndiye mwenyeji wa karamu na pia gharama yake. Kile kinachotolewa bure kwetu hakikuwa bure kwake. Ndiyo maana anaweza kuita kwa sauti ya mchuuzi asiye na bei, kwa sababu bei ililipwa msalabani, si dukani.

Kioo

Tunajua vizuri kupima fedha kwa kitu ambacho si mkate. Unafanya kazi masaa ya ziada ukiamini kwamba cheo kitatuliza kile kisichotulia ndani yako. Unatumia jioni nzima kwenye simu ukitafuta kitu ambacho hakiwezi kukushibisha. Unajaribu kuwa mzazi bora, mzee bora, mwalimu bora, si kwa upendo bali kwa hofu kwamba bila utendaji wako hakuna anayekuthamini. Na mwaliko huu unagusa mahali pa uchungu: hauitwi kwa sababu umefanikiwa, bali kwa sababu una kiu. Wengi wetu tungependa kuja tukiwa na kitu mkononi, malipo madogo tu, ili tusijisikie ombaomba. Lakini karamu hii inatolewa "pasipo pesa na pasipo gharama", na hilo linaumiza kiburi kabla halijaburudisha roho. Leo, kabla hujalala, sema kwa sauti, peke yako: "Mungu, sina cha kulipa. Nina kiu." Kisha nyamaza kwa dakika mbili.

Undani

Angalia kwa makini neno "nunua". Mungu hasemi pokea wala pewa; anasema "ununua na ule", halafu anaongeza "pasipo pesa". Ni maneno yanayopingana kimakusudi. Kwa nini asiseme tu "chukua"? Kwa sababu kununua ni tendo la mtu mwenye heshima, si la mwombaji aliyeinama. Mungu hataki kumfanya mtu awe mtegemezi aliyevunjwa moyo; anamwalika kwenye sokoni kama mnunuzi halali, ila anamwondolea bei. Neema hairahisishi utu wetu, inaurudisha. Unakuja mezani si kwa kupenyezwa mlango wa nyuma, bali kama mgeni aliyealikwa kwa jina. Na vinywaji vyenyewe vinasema hilo: maziwa ni chakula cha maisha ya kila siku, lakini mvinyo ni wa sherehe. Mungu hatoi kiwango cha chini cha kuishi tu; anatoa furaha.

Wasikilizaji wa Kwanza

Maneno haya yaliwafikia watu waliokuwa uhamishoni Babeli, au wanaorudi kutoka huko, watu walioona Yerusalemu ikibomolewa na hekalu likiungua. Walikuwa wamezoea kununua kila kitu katika mji wa wageni, kufanya kazi kwa mabwana wasio wao, kulipa kodi kwa milki iliyowashinda. Soko la Babeli lilikuwa kubwa na tajiri, na lilikuwa likiwakumbusha kila siku kwamba wao ni watu wadogo wasio na uwezo. Sasa sauti nyingine inaita sokoni, ikitoa bidhaa bila bei. Kwa masikio yao, hii ilikuwa habari ya kisiasa kama ilivyokuwa ya kiroho: Mungu wa Israeli bado ana uwezo wa kuandaa meza, na ahadi ya Daudi haikufa pamoja na ufalme. Mwaliko huu uliwaambia watu waliojiona kama taifa lililofilisika kwamba historia yao bado ina mwenyeji.

Mwangwi wa Maandiko

Yesu anasimama katika siku kuu ya sikukuu Yerusalemu na kupaza sauti akiwaita wenye kiu waje kwake wanywe (Yohana 7:37). Hiyo si bahati mbaya ya maneno; ni mchuuzi yuleyule akipiga kelele tena, sasa akiwa na uso na jina. Anachukua wito wa Isaya na kuuweka juu yake mwenyewe, akijifanya yeye ndiye maji yale. Na Biblia inapofungwa, sauti hiyohiyo inasikika mara ya mwisho: Roho na Bibi arusi wanamwita mwenye kiu aje, achukue maji ya uzima bure (Ufunuo 22:17). Mwaliko wa Isaya unaanza sokoni la wahamishwa na kuishia kwenye mji mpya, ukiwa haujabadilisha masharti hata kidogo. Kiu bado ndiyo tiketi pekee.

Tafakari

Ni kitu gani unachokilipia kwa gharama kubwa ambacho, ukiwa mkweli, hakijawahi kukushibisha?

Kama neema ni bure kabisa, ni sehemu gani ya maisha yako bado unaishi kama mtu anayelipa deni kwa Mungu?