Isaya 59:1

Maandiko Yenyewe

Mungu anazungumza na watu waliochoka kuomba bila kuona jibu. Wanamshtaki kimoyomoyo: hana uwezo tena, au hasikii. Jibu lake ni kali na fupi: "Tazama, mkono wa Yahwe sio mfupi ambao hautweza kukuokoa wewe; wala sikio lake sio zito, ambalo haliwezi kusikia." Kisha, mstari unaofuata unaelekeza kidole mahali pengine kabisa: tatizo si upande wa Mungu, ni matendo yetu yaliyosimama katikati.

Kiini

Hapa Mungu anakataa kubeba lawama ambayo si yake. Kuna aina ya dini inayostarehe kumshtaki Mungu, kwa sababu kumshtaki Mungu ni njia rahisi ya kuepuka kujichunguza. Ikiwa yeye ni mzito wa kusikia, mimi si mhalifu; ni mtu aliyeachwa. Isaya anafunga mlango huo. Uwezo wa Mungu haujapungua hata kidogo, na masikio yake hayajazibwa. Kile kilichobadilika ni sisi. Hii ni habari mbaya na nzuri kwa wakati mmoja: mbaya, kwa sababu inanibeba mimi jukumu; nzuri, kwa sababu tatizo lililo upande wangu linaweza kutubiwa, wakati tatizo lililo upande wa Mungu haliwezi kufanyiwa lolote.

Uzi Unaopita

Sura hii haisimamia kwenye lawama. Katika mstari wa 16 Mungu "aliona kwamba hakuna mtu, na akastaajabu kwamba hakuna mtu wa kuoma." Hakuna mwombezi, hakuna mtu mwenye mikono safi. Hivyo Mungu anafanya kitu cha kushangaza: mkono uleule ambao watu walisema ni mfupi, anaunyoosha mwenyewe kuleta wokovu. Yeye anavaa haki kama ngao na kofia ya wokovu, kwa sababu hakuna mwanadamu aliyeweza. Hapo tunaona kivuli cha Kristo kabla ya wakati wake: Mungu mwenyewe akiingia uwanjani kama shujaa na mwombezi. Paulo anachukua mavazi hayohayo katika Waefeso 6 na kuyaweka juu yetu, kwa sababu kile Mungu alivaa kwanza, sasa anatuvisha sisi.

Kioo

Ni rahisi kusoma mstari huu kama faraja, lakini ni upanga. Unaomba kwa miaka kuhusu ndoa yako, na wakati huohuo unaendelea kuhifadhi mazungumzo yale ya siri kwenye simu. Unaomba baraka ya kifedha, na bado unalipa wafanyakazi wako chini ya haki kwa sababu "hivyo ndivyo soko linavyokuwa." Unaomba amani ya nyumbani, lakini kila mzozo unautatua kwa ukimya wa kuadhibu unaodumu siku tatu. Mungu hajanyamaza; wewe umepiga ukuta kwa mikono yako na kisha kulalamika kuwa hakuna mwanga. Ndugu, hii si kusema kila maombi yasiyojibiwa yanasababishwa na dhambi yako; Isaya anazungumza na jamii inayomwaga damu isiyo na hatia. Lakini ni kusema hivi: kabla ya kumwuliza Mungu kwa nini ananyamaza, uliza kwanza kama kuna kitu mikononi mwako kinachozuia sauti yake.

Leo, kwa dakika kumi, sema kwa sauti mahali pa faragha shtaka lako moja kwa Mungu ("umeniacha kuhusu…"), kisha nyamaza na taja kwa sauti jambo moja mikononi mwako unalojua linakinzana na ombi hilo. Taja jina lake. Usiombe zaidi ya hapo.

Undani

Neno lenyewe "mkono mfupi" ni tasfida ya Kiebrania inayomaanisha kukosa uwezo, kama vile mkono usiyofika mahali unaotaka kufika. Waisraeli walijua msemo huu; ulitumika kwa mfalme aliyeshindwa kuwafikia raia wake wa mbali. Kwa hiyo shtaka lao lilikuwa la kisiasa kadiri lilivyokuwa la kiroho: Mungu wetu ni mfalme mwenye mipaka. Na sikio "zito," kwa Kiebrania kaved, ni neno lilelile linalotumika kwa moyo mgumu wa Farao. Wanamtuhumu Mungu kwa ugumu ambao kwa kweli ni wao. Hii ni njia ya kale ya kujitetea: tunampa Mungu sifa zetu wenyewe, ndipo tunaonekana safi.

Swali

Lakini vipi kuhusu mtu ambaye hana dhambi ya kujificha na bado anaomba miaka ishirini bila jibu? Mama anayeomba mtoto apone. Yobu. Mstari huu haujibu swali hilo, na hatuupotoshe kwa kuulazimisha. Isaya anazungumza na watu ambao "mikono yenu ina madoa ya damu," na ujumbe wake ni kwa hali hiyo mahususi. Kuna ukimya wa Mungu unaotokana na dhambi yetu, na kuna ukimya usiyoelezeka, ule wa Zaburi nyingi na wa Gethsemane. Kutofautisha kati ya hizi mbili hakuna formula. Tunachoweza kusema ni hiki: mkono wa Mungu hauwi mfupi kamwe, hata siku ambayo hatuoni unafanya nini. Hiyo ni ahadi, sio maelezo.

Mhusika Mkuu

Mungu katika mstari huu anasikitika na kujitetea kwa wakati mmoja. Anakataa kuonekana kama mfalme dhaifu, kwa sababu hiyo inaharibu kila kitu kuhusu tumaini la watu wake. Lakini kile kinachofuata kinafunua hisia zake halisi: anatazama huku na huko akitafuta mtu mmoja mwenye haki, "na akastaajabu kwamba hakuna mtu." Neno "kustaajabu" linamwonyesha Mungu asiyefurahia kuhukumu. Yeye alitegemea kupata mtu. Hakupata. Na badala ya kugeuka na kwenda, mkono ambao walisema ni mfupi unanyooka kuwaokoa watu wasiostahili. Huyu ni Mungu ambaye ukweli wake ni mkali na rehema yake ni ya kushangaza; hachukui lawama yetu, lakini anachukua dhambi yetu.

Kutafakari

Lipi ombi ambalo umekuwa unaliomba kwa muda mrefu, na kuna nini mikononi mwako ambacho hukutaka kukiacha ukiwa na ombi hilo?

Ikiwa mkono wa Mungu si mfupi, kwa nini ni rahisi kwangu kutenda kama ni mfupi, na nini hii inaonyesha kuhusu ninachomtegemea kwa kweli?