Isaya 65

Maandiko

Mungu anafungua sura hii kwa malalamiko ya ajabu: alipatikana na watu ambao hawakumtafuta, huku akiwanyooshea mikono mchana kutwa wale wanaojiita wake, nao wanamkataa kwa ibada za makaburini, nyama ya nguruwe, na majivuno ya kujiona watakatifu kuliko wengine. Hukumu inatangazwa, lakini si kwa wote: kama juisi inayobaki katika shada la zabibu, kuna mabaki watakaoirithi nchi. Kisha neno linageuka kuwa ahadi pana: mbingu mpya na nchi mpya, Yerusalemu ya furaha, ambapo mtoto hafi mchanga, mjenzi anaishi katika nyumba yake mwenyewe, na mbwa mwitu hula pamoja na kondoo.

Kiini

Kinachomkasirisha Mungu hapa si ukafiri wa wazi tu, bali dini iliyochanganyikana na majivuno. "Simama mbali, usisogee karibu na mimi, maana mimi ni mtakatifu zaidi yako," wanasema; naye anajibu kwamba maneno hayo ni "moshi katika pua zangu." Utakatifu uliogeuzwa kuwa silaha ya kujitenga na watu ni harufu mbaya mbele za Mungu. Lakini kiini kikubwa zaidi ni mpangilio: Mungu anaanza kwa kujitoa kwa wasiomtafuta. Neema inatangulia utafutaji wetu. Na kwa sababu hiyo, hukumu yake si hasira ya ghafla bali jibu la muda mrefu kwa ukaidi wa muda mrefu: "nilipokuita wewe, haukuitikia." Mungu anayesubiri mchana kutwa ndiye yule yule anayeweka mstari.

Uzi Unaopita

Mstari wa kwanza wa sura hii uliwahi kunukuliwa na Paulo kuelezea jambo lililovunja mioyo ya wengi: Mataifa waliopokea haki bila kuitafuta, huku Israeli iliyoitafuta ikikwaa. Hilo ndilo tukio la Kristo katika umbo la unabii: mlango unafunguliwa upande usiotarajiwa. Na ahadi ya mstari wa 17, "Ninakaribia kuumba mbingu mpya na nchi mpya," inarudi mwishoni kabisa mwa Biblia, ikiwa imepanuliwa hadi kufutwa kwa kifo chenyewe. Isaya bado anaona kifo kikiwepo, ingawa kimepunguzwa nguvu; Ufunuo unaona kaburi likifungwa kabisa. Uzi ni ule ule: Mungu hatatuhamisha kutoka ulimwengu huu, atauumba upya, na ufufuo wa Yesu ndio tunda la kwanza la uumbaji huo.

Kioo

Kuna aina ya mtu ambaye hasemi "mimi ni mtakatifu zaidi yako" kwa maneno, lakini anasema kwa viti anavyochagua kanisani, kwa jinsi anavyotaja familia fulani kwenye mazungumzo, kwa jinsi anavyomwacha jirani mlevi apite bila salamu. Isaya anaita hilo moshi. Pili, angalia mstari wa 22: "Hawatajenga nyumba na wengine waishi humo." Ulimwengu ujao wa Mungu una sera ya kazi na malipo. Hiyo inagusa jinsi unavyomlipa yule anayekufulia, jinsi unavyochelewesha malipo ya fundi, jinsi unavyonyonya muda wa wasaidizi wako. Wale wanaotumaini mbingu mpya hawawezi kujenga maisha ya sasa juu ya jasho la mtu asiyelipwa. Leo: andika jina la mtu mmoja ambaye umemwekea mwenyewe ule mstari wa "simama mbali," kisha mtumie ujumbe mfupi wa salamu, bila kuomba chochote.

Mhusika Mkuu

Mungu katika sura hii ni mzungumzaji mwenye hisia nzito. Anaelezea kujitoa kwake kwa picha ya mwili: "Nimetawanya mikono yangu siku zote," mikono iliyonyooshwa mchana kutwa kwa watu wanaogeuka. Hii si taswira ya hakimu aliyeketi kwa utulivu, bali ya mzazi aliyesimama mlangoni. Anachoka, anakasirika, anaapa kulipa, na katika pumzi ile ile anakataa kuangamiza wote kwa sababu ameona "uzuri" katika shada lililoonekana kufa. Kisha anafikia kilele cha ajabu: "Nitafurahia juu ya Yerusalemu." Mungu anayefurahi. Si Mungu aliyeridhika tu, bali mwenye shangwe kuhusu watu wake. Hasira yake na furaha yake zinatoka kwenye chemchemi moja: anawajali kupita kiasi.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wasikilizaji wa kwanza walikuwa watu waliorudi kutoka uhamishoni au wanaokaribia kurudi: watu waliojenga nyumba zilizochukuliwa na wengine, waliopanda mashamba yaliyovunwa na majeshi, waliozika watoto wachanga wengi mno. Kwao, mstari wa 20 na 22 haukuwa ndoto ya kitheolojia bali ni ahadi ya mambo waliyoyakosa kwa vizazi: mtoto anayefika utu uzima, mkulima anayekula mavuno yake mwenyewe. Walijua pia bonde la Akori, mahali pa aibu na hukumu katika historia yao; kusikia kwamba litakuwa "sehemu ya kupumzikia ya makundi" ilikuwa kama kusikia kwamba mahali pa msiba pataota maua. Mungu hafuti historia yao; anaiponya kutoka ndani.

Maandiko Mengine Yanayoitikia

Mstari wa 24, "Kabla hawajaita, nitaitika," unasimama kinyume cha wale manabii wa Baali waliopiga kelele kutwa nzima bila jibu katika Mlima Karmeli. Tofauti si kiasi cha bidii bali tabia ya Mungu anayesikiliza. Na picha ya simba akila majani inatuelekeza kwa Isaya 11, ambapo amani ya wanyama inatokana na mfalme kutoka shina la Yese. Hiyo inatusaidia kuepuka kusoma sura hii kama ndoto isiyo na mhimili: ulimwengu usio na madhara hauji kwa bahati wala kwa maendeleo ya binadamu, bali kwa utawala wa yule aliyehukumu kwa haki. Amani ya mbwa mwitu na kondoo ni matokeo ya kiti cha enzi, si ya mabadiliko ya tabia za wanyama.

Maswali ya Kutafakari

Ni nani katika maisha yako halisi, si kwa nadharia, ambaye umemwonyesha kwa vitendo kwamba "mimi ni mtakatifu zaidi yako"?

Kama Mungu anaahidi ulimwengu ambapo kila mtu anakula matunda ya kazi ya mikono yake, ni wapi maisha yako ya sasa yanapingana na ahadi hiyo?