Yeremia 29:1

Maandiko Yenyewe

Mstari huu ni maelezo mafupi ya kile kinachofuata: "Haya ni maneno katika waraka ambao Yeremia nabii alituma kutoka Yerusalemu kwa wazee waliosalia miongoni mwa mateka." Nabii amebaki katika mji unaokufa; wasomaji wake wapo umbali wa zaidi ya kilomita mia tisa, katika nchi ya wageni. Kati yao kuna makuhani wasio na hekalu, manabii wasio na madhabahu, na watu wa kawaida walioondolewa nyumbani kwa nguvu ya mfalme Nebukadreza. Mstari mmoja tu, lakini ndani yake kuna anwani, mtumaji, na dunia nzima iliyovunjika.

Kiini

Kinachoshangaza si maudhui ya waraka bali ukweli kwamba uliandikwa kabisa. Katika fikira za kale, kila mungu alikuwa na eneo lake. Ukiondoka nchi ya mungu wako, umeachana naye. Babeli ilikuwa nchi ya Marduki, na Yerusalemu ilikuwa nyumba ya Yahwe. Watu waliochukuliwa mateka walidhani wamekatwa, si tu kutoka nchi bali kutoka kwa Mungu mwenyewe. Waraka huu unavunja dhana hiyo kabisa. Neno la Mungu linasafiri. Linavuka mipaka ya himaya, linaingia katika kambi za wafungwa, linawafuata watu wake mahali ambapo hawakutaka kwenda. Hii ndiyo taarifa ya kwanza ya sura hii kabla ya ahadi yoyote: Mungu bado anazungumza, na anazungumza huko.

Uzi Mwekundu

Mfumo huu unarudia tena na tena katika Maandiko. Mungu hawaachi watu wake katika uhamisho bila neno; anatuma neno lake kule walipo. Na hatimaye hakutuma waraka tu, alituma Mwana. Yohana anaandika kwamba Neno lilifanyika mwili likakaa kwetu; yaani, Mungu hakuandika barua kutoka mbali, alikuja mwenyewe hadi katika Babeli yetu. Yeremia aliandika kutoka Yerusalemu kwa watu waliokuwa uhamishoni; Kristo aliondoka mbinguni na kuingia ndani ya uhamisho wetu, akashiriki hali yetu ya kutengwa hadi msalabani alipopiga kelele ya kuachwa. Waraka huu ni kivuli. Kristo ni kile kivuli kilichojazwa mwili na damu. Na ndiyo sababu Petro baadaye anaandika kwa Wakristo akiwaita wageni waliotawanyika: kanisa nalo linaishi kwa barua kutoka kwa Mungu, likiwa mbali na nyumbani.

Kioo

Kuna aina ya uhamisho ambao hauonekani kwa macho. Kazi uliyoingia kwa lazima, ndoa ambayo haikuwa kama ulivyoota, jiji ulilohamia kwa sababu ya ada za shule, ugonjwa uliogeuza mwili wako kuwa nchi ya kigeni. Hisia ya kwanza ni ile ile ya mateka wa Babeli: hapa Mungu hayupo, maisha halisi yamesimama, nitaanza kuishi tena nitakaporudi. Mstari huu unakataa hoja hiyo. Anwani ya waraka ni Babeli, si Yerusalemu. Mungu anakuandikia hapo ulipo, si pale ungependa kuwa. Leo, andika kwenye karatasi moja jina la mahali au hali unayoichukia kwa sasa, weka juu yake maneno "Mungu ananiandikia hapa," kisha soma mstari huu kwa sauti ukiwa umeishika ile karatasi.

Undani

Neno dogo linalopita bila kutambuliwa ni "waliosalia." Yeremia haandiki kwa wazee wote, bali kwa wale waliobaki. Neno la Kiebrania kwa uhamisho ni golah, kundi la watu waliong'olewa; na ndani ya kundi hilo baadhi tayari wamekufa. Safari ilikuwa ndefu, wazee walikuwa dhaifu, na Babeli haikuwa na huruma. Basi waraka huu unafika mikononi mwa watu ambao wamezika wenzao njiani. Hii ni muhimu kwa sababu ahadi maarufu ya mstari wa kumi na moja, ile ya "mipango kwa ajili ya amani na siyo kwa ajili ya mabaya," haisemwi kwa watu waliopona salama. Inasemwa kwa waliobaki baada ya hasara. Neema ya Mungu inafika kwenye mabaki, si kwenye ushindi.

Mhusika Mkuu

Yeremia anabaki Yerusalemu, na hilo si upendeleo. Ni mji unaosubiri kuanguka, uliojaa manabii wanaomchukia na wafalme wanaomfunga. Yeye ndiye aliyeambiwa asioe, asipate watoto, asiingie nyumba ya matanga wala ya karamu. Sasa anaandika kwa wengine akiwaambia wajenge nyumba, waoe, wazae watoto, mambo ambayo yeye mwenyewe amenyimwa. Kuna uchungu wa aina fulani hapo: mtu anayeandika baraka asiyo nayo. Hii inamweka Yeremia karibu sana na Yule aliyekuja baadaye, ambaye hakuwa na mahali pa kulaza kichwa chake lakini aliahidi makao mengi katika nyumba ya Baba. Wote wawili wanabeba upweke ili wengine wapate faraja.

Swali

Mstari wa kwanza unasema wazi kwamba Nebukadreza ndiye aliyewapeleka utumwani. Mstari wa nne unabadilisha msemaji: "mateka ambao niliwasababisha kuwa mateka." Nani basi aliyefanya jambo hili, mfalme mkatili au Mungu? Maandiko hayajaribu kupatanisha hilo kwa upole. Yanaacha kauli zote mbili zikisimama pamoja, na hilo linaumiza. Kama Mungu yumo ndani ya msiba wangu, je, ni rafiki au chanzo? Hakuna jibu jepesi hapa. Lakini kuna kitu cha kushikilia: yule anayekiri kuwa amewapeleka uhamishoni ndiye yule anayeandika waraka wa kuwafariji. Hakubaki kimya nyuma ya matendo yake. Na katika Kristo tunaona hatua zaidi: Mungu aliyeruhusu mateso hakubaki nje yao, aliyaingia mwenyewe.

Tafakari

Ni mahali gani maishani mwako unalidharau kwa kuliita "kipindi cha kusubiri" badala ya kuliita nyumbani kwa sasa?

Kama Mungu angekuandikia waraka leo ukiwa hapo ulipo, ni sentensi gani ambayo ungechukia kuisoma, na kwa nini?