Yeremia 33:3

Maandiko

Yeremia yuko kifungoni, katika uwanja wa walinzi, na hapo ndipo neno linamjia "mara ya pili." Mungu hajitambulishi kwanza kama mkombozi bali kama Muumbaji: "Yahwe muumbaji… Yahwe, aumbaye ili athibitishishe, Yahwe ndilo jina lake." Kisha, kutoka kwenye jina hilo lenye uzito wa mbingu na nchi, unakuja mwaliko mfupi wa maneno machache: "Niite, na nitakuitika, nitakuelezea mambo makuu, siri ambazo huzielewi." Ni amri na ahadi katika pumzi moja. Nabii aliyefungwa anaambiwa apaze sauti, na Mungu anajifunga mwenyewe kwa jibu. Na yale "mambo makuu" hayabaki fumbo: mistari inayofuata inayafunua kuwa uponyaji, msamaha, sauti ya bwana arusi mitaani, na kondoo wakihesabiwa tena katika miji iliyokuwa magofu.

Kiini

Angalia mpangilio, kwa sababu ndipo ulipo uzito wote. Kabla ya kusema "Niite," Mungu anasema "Mimi ni muumbaji." Yule anayeshikilia mchana na usiku mahali pake, kama anavyojieleza baadaye katika mstari wa ishirini, ndiye anayeahidi kuitika sauti ya mfungwa mmoja. Maombi hapa si njia ya kumshawishi Mungu abadili nia; ni kuingizwa katika mpango ambao tayari amekwisha uamua. Neno la Kiebrania linalotafsiriwa "siri ambazo huzielewi" lina maana ya vitu vilivyofungwa kwa nguvu, visivyoweza kufikiwa kwa akili ya kawaida, kama mji uliozingirwa. Hivyo Mungu hatoi taarifa za siku zijazo kwa udadisi; anafungua kile ambacho hakuna mtu angeweza kukibuni: kwamba mji unaobomolewa kwa upanga utakuwa "chombo cha furaha, nyimbo, sifa na heshima." Neema huanza kama habari inayoshtua, si kama hitimisho la mantiki.

Uzi wa Pamoja

Yale "mambo makuu" hayaishii katika mistari ya sura hii. Mstari wa kumi na tano unatoa jina lake: shina la haki litakalochipuka kwa ajili ya Daudi, na mji utaitwa "Yahwe ni haki ni haki yetu." Hicho ndicho kitu kilichofungwa ambacho Yeremia asingeweza kukibuni akiwa amekaa uwanjani mwa walinzi: kwamba njia ya Mungu ya kuponya taifa lililoharibiwa na dhambi yake mwenyewe ni kuinua Mfalme ambaye haki yake itakuwa mali ya watu wake. Agano Jipya linaliita jina hilo Yesu. Hivyo mwaliko "Niite" si tu ahadi ya taarifa; ni mlango unaofunguliwa kuelekea mtu. Wakristo wanapoomba, hawapigi kelele gizani wakitumaini bahati; wanaita jina ambalo tayari limejibiwa msalabani, na wanaingizwa katika msamaha ambao mstari wa nane uliuahidi kwa mbali.

Kioo

Kuna aina ya sala tunayoacha kuomba kwa sababu tumeshaamua jibu. Ndoa iliyokwisha kufa kimya kimya, mtoto ambaye hasikilizi tena, kazi iliyokwisha kupotea, mwili unaozidi kuchoka na hauponi. Tunahesabu magofu na kuhitimisha kwamba kuomba juu ya jambo hilo ni kujidanganya. Yeremia angeweza kufanya hivyo; alikuwa amefungwa, mji ulikuwa unabomolewa, na aliona hayo kwa macho yake. Lakini kile Mungu anachokataa siyo huzuni yake, ni hesabu yake. "Siri ambazo huzielewi" ni kukiri kwamba tathmini yako ya hali si neno la mwisho, hata ikiwa ni sahihi kwa asilimia tisini na tisa. Leo, andika kwenye karatasi jambo moja unaloliona kuwa limekwisha kabisa, kisha lisome kwa sauti mbele za Mungu ukifuatishia maneno haya: "Niite, na nitakuitika."

Muktadha

Tuko mwaka wa mwisho kabla ya anguko la Yerusalemu, mwaka 587 hivi kabla ya Kristo. Majeshi ya Babeli yamezingira mji. Ndani, Yeremia amefungwa na Sedekia kwa sababu alikuwa akitangaza kwamba upinzani hauna maana na mji utaanguka; kwa masikio ya wakuu wa vita hiyo ilikuwa ni uhaini wa wazi. Mstari wa nne unataja jambo la kutisha kwa uchungu wake: nyumba za mji na hata za wafalme zilikuwa zinabomolewa, mawe yake yakitumika kuimarisha maboma dhidi ya majeshi yanayokuja. Watu wanavunja nyumba zao wenyewe ili kuchelewesha kifo. Katika hali hiyo ya kukata tamaa, nabii aliyefungwa, katika taifa lililofungwa, anapewa neno la ujenzi mpya. Ahadi hii haikuja katika amani; ilikuja katika harufu ya vumbi la kubomoa.

Maandiko Yanavyoitana

Sauti ya mstari huu inasikika mahali pengi. Katika Yeremia 29, katika barua kwa waliopelekwa uhamishoni, Mungu aliahidi kwamba watakapomwita na kumtafuta kwa moyo wote watamwona; mstari wetu ni sauti ile ile ikirudiwa kwa mtu mmoja aliyefungwa. Zaburi 50 inaweka jambo hilo kama agano: mwite siku ya taabu, nami nitakuokoa. Yesu anachukua mtindo huo huo katika Mathayo 7 anaposema ombeni nanyi mtapewa, na katika Yohana 15 anapowaita wanafunzi wake rafiki kwa sababu amewajulisha yote aliyoyasikia kwa Baba; kile Yeremia alichokipokea kama fumbo linalofunguliwa, wanafunzi wanakipokea kama urafiki. Lakini kuna mvutano usiofichika: katika Yeremia 7 na 11 Mungu alimkataza nabii huyo huyo asiombee watu hawa, akisema hatasikiliza. Yule anayesema "usiombe" ndiye anayesema "Niite." Maandiko hayaficha ukingo huo mkali.

Swali

Basi ni lipi la kweli: Mungu anajibu au ananyamaza? Jibu rahisi ni kusema kwamba wakati wa hukumu umepita na sasa ni wakati wa neema, na kuna ukweli fulani humo, kwa maana mstari wa tano unazungumzia hasira iliyokwisha kutamkwa na mstari wa sita unaanza kwa "Lakini ona." Hata hivyo hilo halitufariji tunapoomba na kunyamaziwa. Cha kuzingatia ni hiki: ahadi haisemi nitakupa unachoomba, inasema nitakuelezea mambo makuu usiyoyajua. Yeremia aliitikiwa, lakini mji ulianguka kwanza. Alishikilia ahadi ya uponyaji akiwa hatatembea juu ya magofu yaliyojengwa upya. Kuna sala zinazojibiwa kwa kizazi kingine. Hiyo si faraja nyepesi, na Maandiko hayajaribu kuifanya iwe nyepesi.

Tafakari

Ni jambo gani ambalo umeacha kuliombea kwa sababu umeamua tayari kwamba Mungu hatalibadilisha, na uamuzi huo uliutoa wapi?

Kama Mungu angekufunulia "mambo makuu" yake badala ya majibu uliyoyaandaa mwenyewe, ungeyakaribishaje?