Ayubu 7

Maandiko Yenyewe

Ayubu anaendelea kujibu, lakini sasa hakuzungumzi na marafiki wake tena; anazungumza kuelekea mbinguni. Maisha ya mwanadamu, anasema, ni kama ya mtumwa anayesubiri kivuli cha jioni na mwajiriwa anayeinamia ujira wake: kazi ngumu, usiku mrefu, mwili uliojaa madonda na minyoo. Siku zake zinakimbia kuliko chombo cha kufumia, na mwisho ni sheoli, kule ambako "hawatarudi tena kabisa." Kwa hiyo anaamua kutonyamaza: anamuuliza Mungu kwa nini amemfanya shabaha yake, na kwa nini hamsamehi makosa yake kabla ya kulala mavumbini.

Kiini

Ayubu hafanyi mzaha wa dini; anafanya theologia kutoka kwenye kitanda cha maumivu. Na theologia yake ina jambo la kutisha: Mungu yuko karibu sana. Wengi wanalalamika kwamba Mungu ni mbali; Ayubu analalamika kwamba jicho lake halimwachi. "Je itachukuwa muda gani kabla hujaacha kuniangalia, wala kunisumbua muda wa kutosha kwaajili ya kumeza mate yangu?" Hii ni sala ya mtu ambaye anahisi uangalizi wa Mungu kama mkono unaomshikilia kifuani, hauachi hata sekunde moja ya kumeza mate. Na hapo, katikati ya uchungu huo, Ayubu anasema jambo la kiinjili bila kujua: tatizo lake si maumivu peke yake, ni dhambi isiyoondolewa. "Kwa nini hunisamehi makosa yangu?" Yeye anajua kwamba mtu haweza kusimama mbele ya jicho lisilochoka bila msamaha.

Uzi Unaopita Katika Maandiko Yote

Swali la Ayubu, "Je mtu ni nini hata ukatia bidii kwake," ni Zaburi 8 iliyopinduliwa. Mwimbaji wa Zaburi anastaajabu kwamba Mungu anamkumbuka mwanadamu mdogo kwa upendo; Ayubu anastaajabu kwamba Mungu anamkumbuka kwa mateso. Maswali hayo mawili yanakutania mahali pamoja: msalaba. Kwa maana pale Mungu alimkumbuka mwanadamu kwa njia ambayo ni utukufu na mateso kwa wakati mmoja. Yesu alikuwa mwajiriwa aliyesubiri jioni, mtu wa usiku wa Gethsemane aliyesema roho yake imejaa huzuni hata kufa. Alilala mavumbini kama Ayubu alivyoogopa. Tofauti ni hii: Ayubu alisema wale waendao sheoli "hawatarudi tena kabisa," na Yesu alirudi. Hilo ombi la Ayubu, "kwa nini hunisamehi makosa yangu," lilijibiwa katika kaburi lililofunguka.

Kioo

Kuna aina ya uchovu ambao maombi ya kawaida hayauguse. Unalala saa nne usiku ukiwaza bili, au matokeo ya vipimo vya hospitali, au mtoto ambaye hataki kuongea nawe, na unajikuta unaangalia saa kila nusu saa: "Lini nitatoka kitandani na lini usiku utatoweka?" Ayubu hakuomba maneno mazuri. Alisema, "sitakizuia kinywa changu." Wengi wetu tulifundishwa kwamba heshima kwa Mungu ni kunyamaza, kwamba lalamiko ni ukosefu wa imani. Ayubu anatuonyesha kwamba kunyamaza kunaweza kuwa aina ya kutoamini: unamwacha Mungu nje ya kile kinachokuumiza zaidi. Na Kristo, aliyelia kwa sauti kuu msalabani, hakusahihisha lalamiko la Ayubu; alilichukua kinywani mwake. Leo, kabla ya kulala, sema kwa sauti mbele ya Mungu jambo moja unalochukia kuhusu maisha yako sasa, bila kulipamba na maneno ya kidini.

Mhusika Mkuu

Ayubu wa sura hii ni mtu aliyepoteza kila kitu isipokuwa uwezo wa kuzungumza, na anaamua kutumia kitu hicho cha mwisho. Anachukia maisha yake: "sitamani siku zote kuwa hai." Anafikiri kifo ni afadhali kuliko kulinda mifupa hii. Na hata hivyo, ndani ya kukata tamaa kote hako, hajaacha kumwita Mungu "wewe." Yeye hazungumzii Mungu kwa nafsi ya tatu kama mwanafalsafa; anamzungumzisha. Hiyo ni imani, ingawa haifanani na imani tuliyoizoea. Mtu anayemshtaki Mungu kwa uso wake bado anaamini kwamba Mungu ni wa kweli, na kwamba hukumu yake ni ya haki. Ndugu wa Ayumbu waliokuwa na theologia nzuri walizungumza kuhusu Mungu; Ayubu, akiwa mchafu wa madonda, alizungumza naye.

Kidogo Kinachofungua Mengi

"Siku zangu zinakimbia kuliko chombo cha kufumia." Picha hii inatoka kwenye kazi ya kila siku ya mfumaji: kile kijiti kinachopita ndani ya nyuzi kwa kasi ya kutokuonekana. Ayubu, aliyekuwa tajiri na sasa amelala kwenye majivu, anachagua chombo cha mfanyakazi wa kawaida. Lakini fikiri zaidi: chombo cha kufumia kinapita haraka, lakini kinasuka nguo. Ayubu haoni nguo; anaona tu mwendo. Ndio hali ya mateso: unaona kasi ya siku zako na hakuna muundo unaotokea. Hapo ndipo Injili inasimama, si kwa kufuta hisia hiyo, bali kwa kusema kwamba Mungu ndiye anayefuma na kwamba muundo utaonekana. Ayubu alifikiri hakuna tumaini kwenye kile kinachopita; hakujua kwamba Mungu mwenyewe atakuja kuingia ndani ya nyuzi.

Swali Gumu

Ayubu anasema kifo ni mwisho: "Yeye hatarudi tena nyumbani kwake." Halafu anasema Mungu atamtafuta na hatamwona. Je maneno haya ni kweli? Katika hatua ile ya ufunuo, Ayubu hakuwa na tumaini la ufufuo lililoendelezwa; anazungumza kwa kadiri anavyojua, na Maandiko yanatunza maneno yake kama alivyoyasema, bila kuyasahihisha upesi. Hii inatuchoma, kwa sababu tunapenda kila ukurasa wa Biblia utupe faraja iliyo tayari. Kutubidi kukubali kwamba kuna sauti katika Biblia zinazolia bila jibu, na Mungu hakuzikataa. Jibu lilikuja, lakini karne nyingi baadaye, katika mtu mmoja aliyeondoka nyumbani kwake, akalala mavumbini, na akarudi. Ayubu hakuliona jibu hilo. Sisi tumeliona, na hiyo haipunguzi machozi yake; inayapa mwelekeo.

Tafakari

Ni jambo gani unalozungumza kuhusu Mungu na marafiki wako, lakini bado hujathubutu kumwambia yeye mwenyewe?

Ikiwa ombi la Ayubu, "kwa nini hunisamehi makosa yangu," limejibiwa katika Kristo, ni sehemu gani ya maisha yako inaishi kama kama halijajibiwa?