Luka 2:2

Maandiko Yenyewe

Luka anataja tarehe kwa jina: "Hii ilikuwa ni sensa ya kwanza iliyofanyika wakati Krenio akiwa gavana wa Siria." Ni sentensi ya kiutawala, kavu kama rekodi ya ofisi. Inafuata agizo la Kaisari Agusto la kuhesabu "watu wote wanaoishi duniani," na inatangulia safari ya Yusufu na Mariamu kutoka Nazareti hadi Bethlehemu. Kati ya milki na mtoto, Luka anaweka kumbukumbu ya gavana.

Kiini

Luka hakuandika hadithi ya kidini iliyoelea juu ya dunia. Aliweka kuzaliwa kwa Mwokozi ndani ya faili la serikali. Neno la Kiyunani hapa ni apographē, yaani kuandikishwa kwa jina, kwa ukoo, kwa mali, ili ulipe kodi. Mungu anaingia duniani si kwa kupita juu ya mifumo ya kibinadamu bali kwa kuingia ndani yake, akiwa na jina kwenye orodha ya walipa kodi wa Rumi. Hii ina uzito wa kimaadili: imani inayodai kuwa "ya kiroho" kiasi cha kutoguswa na fomu, kodi, mikataba na kumbukumbu, si imani ya Luka. Mungu anayeandikishwa hataki wafuasi wanaokwepa kuandikishwa.

Uzi Unaounganisha

Kuna sensa nyingine katika Maandiko: ile ya Daudi katika 2 Samweli 24, iliyokuwa dhambi kwa sababu ilikuwa ni kuhesabu nguvu, kujipima, kujiamini. Agusto anafanya jambo lilelile kwa kiwango cha dunia nzima: kuhesabu ni kumiliki. Lakini hesabu ya Agusto inampeleka mzao wa Daudi Bethlehemu, "mji wa Daudi," pale ambapo manabii walisema Mchungaji atatokea. Milki inahesabu ili itoze; Mungu anatumia hesabu hiyo ili atimize ahadi. Uzi unaounganisha si kwamba Mungu anaidhinisha kila mamlaka, bali kwamba hakuna amri ya mfalme inayoweza kutoka nje ya mkono wake. Kaisari anaandika majina; Mungu anaandika historia ya wokovu kwa kalamu ileile.

Kioo

Fikiria mahali unapoishi kama mtu asiyehesabika. Mapato yasiyotangazwa. Ankara uliyoiacha kwenye droo miezi mitatu. Ahadi kwa jirani uliyoisema kwa sauti lakini ukaamua haikuwa mkataba. Saa za kazi ulizoripoti kwa ukarimu wa kujipendelea. Tunapenda maisha yasiyoandikishwa kwa sababu yasiyoandikishwa hayadaiwi. Yusufu na Mariamu, wakiwa na ujauzito wa miezi tisa, walitembea kilomita zaidi ya mia moja kwenda kuandikishwa chini ya utawala waliouchukia. Hawakudai kuwa uchaji wao unawapa msamaha wa raia. Ukristo hauondoi jina lako kwenye orodha ya wajibu; unaliweka pale kwa uaminifu zaidi. Uaminifu mdogo, wa karatasi, wa hesabu sahihi, ndiyo mahali ambapo neema inaonekana kwa majirani wasioamini.

Leo, ndani ya dakika kumi: chukua bili moja, deni moja, au fomu moja uliyokuwa ukiikwepa, na uilipe au uandike tarehe kamili utakapoikamilisha.

Wasomaji wa Kwanza

Theofilo na wasomaji wa Luka waliishi ndani ya milki iliyowahesabu. Walijua ladha ya sensa: askari, madaftari, kodi mpya, wakati mwingine maasi. Jina la Krenio halikuwa jina baridi la kihistoria kwao; lilikuwa ni jina la mtu aliyeleta Yudea chini ya utawala wa moja kwa moja wa Rumi. Kwao, kutaja Agusto na Krenio katika sentensi moja na kuzaliwa kwa Mwokozi kulikuwa ni kauli ya ujasiri, karibu ya kejeli: yule anayeitwa "mwokozi wa dunia" katika maandishi ya Rumi ni Agusto, lakini malaika wanamtangaza mtoto katika hori la ng'ombe. Wakristo wa mwanzo, wakiishi kama raia wanyenyekevu lakini wasiokubali kumwabudu Kaisari, walisikia hapa ruhusa na mpaka kwa wakati mmoja.

Maandiko Mengine

Paulo anaandika katika Warumi 13 kwamba tumlipe kila mtu haki yake: kodi kwa anayestahili kodi, heshima kwa anayestahili heshima. Hii si utii wa kipofu bali ni uaminifu wa raia unaotokana na kumcha Mungu. Na Yesu mwenyewe, alipoulizwa kuhusu sarafu ya kodi, alitofautisha kilicho cha Kaisari na kilicho cha Mungu bila kufuta chochote. Sensa ya Luka 2:2 ndiyo mandhari ya maneno hayo. Kaisari anapata jina lako kwenye daftari lake; Mungu anapata moyo wako. Tatizo letu mara nyingi ni kwamba tunageuza mpangilio: tunamnyima Kaisari daftari lake huku tukimwahidi Mungu moyo tusioutoa.

Swali

Lakini je, Mungu anakuwa mshirika wa dhuluma? Sensa hii ilikuwa chombo cha kodi kandamizi kwa wakulima maskini wa Galilaya; Luka anataja tu, halaumu. Hapa maandiko hayatulizi kwa jibu jepesi. Mungu anatumia mfumo mbovu bila kuubariki. Anaingia ndani yake kama mmoja wa wanaokandamizwa, si kama mnufaika. Hilo halifuti dhuluma; linafunua kwamba haiwezi kumzuia. Na hapa ndipo mpaka wa maadili unapowekwa: tunalipa kodi, tunajaza fomu, tunatii sheria, lakini hatuiti dhuluma haki. Yusufu alitembea kwenda Bethlehemu; hakuinama mbele ya Agusto. Kuishi kati ya utii na upinzani ni kazi ngumu ambayo maandiko hayatuepushii, na Luka hakutupatia kanuni rahisi ya kuamua.

Tafakari

Ni wapi katika maisha yako unapotumia lugha ya kiroho kuepuka wajibu wa kawaida wa uaminifu?

Unatofautishaje kati ya kutii mamlaka na kuhalalisha dhuluma katika mazingira yako ya kazi au jamii?