Zaburi 10:1

Maandiko

Mstari wa kwanza wa Zaburi 10 si sala tulivu; ni kilio kilichochanika: "Kwa nini, Yahweh, unasimama mbali? Kwa nini unajificha wakati wa shida?" Mwombaji hamwulizi Mungu kama yupo, bali kwa nini yupo mbali. Anaamini kabisa kwamba Yahweh ni mfalme, ndiyo sababu ukimya wake unauma hivyo. Na muktadha unaofuata unaeleza ni shida gani: mwovu anajivuna, anamwinda mnyonge kama simba kichakani, na moyoni mwake anasema, "Mungu amesahau." Hivyo mstari wa kwanza unaweka swali ambalo zaburi nzima itajitahidi kulijibu: wakati jeuri inashinda hadharani, Mungu wa haki yuko wapi, na kwa nini anaonekana amesimama upande wa mbali?

Kiini

Kinachoshtua hapa si mashaka, bali ujasiri wa imani. Mtu asiyeamini hahitaji kuuliza "kwa nini unajificha"; anasema tu hakuna anayejificha. Swali hili linazaliwa ndani ya agano: Mungu aliahidi kuwa karibu, akajitangaza kuwa mtetezi wa yatima na mnyonge, kwa hiyo kutokuwepo kwake kunavunja kitu. Zaburi inatufundisha kwamba lalamiko si dhambi dhidi ya imani, bali ni namna imani inavyopumua inapokosa hewa. Neno la Kiebrania la "shida" hapa, tsarah, linamaanisha nafasi iliyobanwa, mtu aliyesongwa ukutani. Na hapo ndipo neema inapoonekana: Mungu hakuzuia maneno haya kuingia katika Maandiko. Ameyapokea kama sala halali, akionyesha kwamba uhusiano naye unaweza kubeba hata mashtaka yetu dhidi ya ukimya wake.

Uzi Mwekundu

Swali la mstari huu halikubaki bila jibu, lakini jibu lilikuja kwa namna isiyotarajiwa. Zaburi nyingine ya Daudi inaanza kwa mshangao wa aina hiyo hiyo, na maneno yale yaliingia kinywani mwa Yesu alipokuwa msalabani, akiuliza kwa nini Mungu amemwacha. Ndipo swali la Zaburi 10 linapopata mwili. Yule aliyesongwa ukutani si tena mwombaji asiyejulikana jina; ni Mwana wa Mungu, aliyewindwa kimya kimya na wenye mamlaka, aliyekamatwa usiku kama mnyama mtegoni, kama zaburi inavyoeleza katika mstari wa tisa. Mungu hakujibu swali la ukimya kwa hotuba; alilijibu kwa kuingia ndani ya ukimya wenyewe. Msalaba ndipo mahali ambapo Mungu anaonekana yuko mbali kuliko mahali pengine popote, na ndipo hasa alipo karibu zaidi, akiwa upande wa mnyonge, si upande wa mwenye nguvu.

Kioo

Pengine umewahi kuona mtu wa kazini akipandishwa cheo baada ya kumsaliti mwenzake, na hakuna aliyeona. Au mzee wa familia anayemeza mali ya mjane, na kanisa likanyamaza. Au ugonjwa unaokula mwili wa mtu mwema huku wadhalimu wakiishi miaka mingi wakiwa wazima. Katika hali kama hizo kuna kishawishi cha aina mbili: kujifanya mwaminifu kwa kukataa kuuliza, au kukata tamaa kwa kudhani kwamba hakuna anayesikia. Zaburi hii inakataa njia zote mbili. Inakuruhusu useme ukweli wa ulivyoona, bila kuacha kumwita Mungu kwa jina lake la agano. Leo, chukua dakika tano: andika kwenye karatasi swali lako halisi la "kwa nini" linaloanza na jina la Mungu, kisha lisome kwa sauti mbele zake, ukimalizia kwa maneno ya mstari wa kumi na mbili: "Inuka, Yahweh!"

Swali

Lakini je, kuuliza kunabadilisha kitu? Mwombaji anamaliza zaburi akisema Mungu amesikia, ameitia nguvu mioyo ya wanyonge; hata hivyo mwovu bado yuko pale, na yatima bado ni yatima. Hakuna mahali panaposema jeuri ilikoma siku ile. Ni rahisi kuuza faraja ya bei rahisi hapa, kusema kwamba sala hubadilisha hisia zetu hata kama haibadilishi hali. Hilo si la kutosha, na zaburi haliridhiki nalo; inaomba mkono wa mwovu uvunjwe. Ukweli wa kukwaza ni huu: wakati kati ya kilio na kuinuka kwa Mungu unaweza kuwa mrefu kuliko maisha yetu. Hatuambiwi ni kwa nini mrefu hivyo. Tunachoambiwa ni kwamba Yule aliyeuliza swali hili msalabani alifufuka, na hivyo kuchelewa kwa Mungu sasa kuna mwisho unaojulikana, ingawa tarehe yake haijulikani.

Undani

Angalia kitenzi cha kwanza: "unasimama mbali." Si "umeondoka" wala "hupo." Mungu amesimama; yupo, anaona, lakini amesimama mahali ambapo mtu angeweza kusimama akiangalia tukio bila kuingilia kati. Hii ndiyo sura ya huzuni ya mstari huu. Maumivu makali zaidi si kuachwa na mtu asiyekujua, bali kutazamwa na yule anayekujua na kujua anaweza kusaidia. Na kumbuka kwamba katika mstari wa kumi na nne mwombaji mwenyewe anakiri: "Umeona, maana mara zote unaangalia." Kile kilichokuwa shtaka kimegeuka kuwa msingi wa tumaini. Jicho lile lile linalosimama mbali ndilo linaloandika kila kitu, na hakuna litakalosahaulika. Kuona kwa Mungu si kutojali; ni kumbukumbu inayosubiri siku ya hukumu ya haki.

Muktadha

Zaburi hii inatoka katika jamii ndogo za vijiji vya Israeli, ambapo mwenye nguvu alikuwa karibu sana na mnyonge. Mstari wa nane unataja "karibu na kijiji," yaani maeneo ya nje ambapo wanyonge walipita bila ulinzi. Yatima na mjane hawakuwa na mtu wa kuwasemea mahakamani, kwa sababu haki ilitolewa na wazee waliokaa langoni la mji, na wazee hao walikuwa jirani wa yule tajiri aliyewaonea. Sheria ya Musa ilimweka Mungu mwenyewe kama mlinzi wa makundi haya, kwa hiyo jeuri dhidi yao haikuwa kosa la kijamii tu bali uvunjaji wa agano. Ndiyo maana mwombaji anaita jina Yahweh, jina la ahadi, si tu "Mungu." Anadai Mungu atimize kile alichojiahidi mwenyewe, na dai hilo ndilo nguvu ya sala yake.

Tafakari

Ni swali gani la "kwa nini" ambalo umekuwa ukiliepuka kumwambia Mungu, na ni nini kinakuzuia kulitamka kwa sauti?

Ikiwa msalaba unaonyesha kwamba Mungu anasimama upande wa mnyonge, hilo linabadilishaje mahali unapojiweka katika migogoro unayoishuhudia kazini au katika familia yako?