Habakuki 2:3

Maandiko

Habakuku amepanda mnara wake kama mlinzi, akiwa amejiweka mahali pa kutazama, akisubiri Mungu aseme neno lolote juu ya malalamiko yake. Jibu linakuja, lakini si namna alivyotarajia: hakuna ufafanuzi wa haraka, bali agizo la kuandika. "Rekodi maono haya, na uandike dhahiri juu ya kibao ili kwamba anayesoma anaweza kukimbia." Kisha inafuata sababu ya kuandika: maono ni ya wakati ujao, yana wakati wake uliowekwa, na hatimaye "atazungumza bila kuanguka." Na hapo ndipo kuna mvutano wa kushangaza katikati ya mstari mmoja: "Ingawa inachelewa, isubiri. Sababu kwa hakika itatakuja na haitachelewa."

Kiini

Mungu anakiri kuchelewa na kukataa kuchelewa katika pumzi moja. Neno la Kiebrania linalotumika hapa kwa wakati ni mo'ed, ambalo halimaanishi "muda fulani" bali "wakati uliopangwa," kama sikukuu iliyoandikwa katika kalenda. Maono hayasubiri hali nzuri ya kisiasa; yanasubiri tarehe ambayo Mungu ameiweka. Hivyo ucheleweshaji ambao Habakuku anauhisi hauko ndani ya Mungu, uko ndani ya masikio yetu. Tunapima uaminifu wa Mungu kwa saa zetu, na saa zetu ni fupi. Zaidi ya hayo, ahadi hii inaelezwa kama kitu chenye uhai: "atazungumza bila kuanguka." Neno lililoandikwa kwenye kibao litafungua kinywa lenyewe wakati wake ukifika, na hakuna kitu kitakachokibomoa.

Uzi Unaopita Katikati

Waandishi wa Agano Jipya waliona kwamba maono haya mwishowe hayakuwa tukio bali mtu. Waebrania 10 inanukuu mstari huu kwa Kanisa linaloteswa, likibadilisha "itakuja" kuwa "anakuja": yule anayekuja hataakawia. Kile Habakuku alikiandika kama hukumu juu ya Babeli, Waebrania inakisoma kama kurudi kwa Kristo, na sababu ni hii: dhambi ya Babeli ni dhambi ile ile ambayo Msalaba unaishughulikia, nguvu inayomeza mataifa. Na mstari unaofuata, "mwenye haki ataishi kwa imani," ndio unaokuwa msingi wa Warumi 1:17, mahali Paulo anaeleza injili yote. Hivyo kutoka juu ya mnara wa Habakuku kunatoka njia inayoenda moja kwa moja hadi kwa Yesu: kusubiri kwa uaminifu ni namna ya kuishi kwa neema.

Kioo

Kusubiri hakuumizi kwa sababu ni kurefu; kunaumiza kwa sababu tunashuku kwamba hakuna kitu kinakuja. Ndugu anaomba miaka kumi na tano kwa mtoto aliyepotea. Mwalimu anaona mkubwa mdhalimu akipandishwa cheo mwaka baada ya mwaka. Mwili unauma na majibu ya daktari hayaridhishi. Katikati ya hayo, mstari huu hautoi maelezo; unatoa agizo la kuandika. Mungu anajua kwamba kumbukumbu ya mwanadamu ni fupi kuliko uaminifu wake, kwa hiyo anasema: andika dhahiri, ili mtu akimbie akiisoma. Leo, chukua kipande cha karatasi, andika kwa herufi kubwa ahadi moja ya Mungu ambayo umekuwa ukiisubiri kwa muda mrefu, pamoja na tarehe ya leo, na ukiweke mahali unapokiona kila asubuhi.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wasikilizaji wa kwanza walikuwa Wayahudi wa Yuda walioona dola ya Babeli ikiinuka kama wimbi ambalo hakuna kitu kinaweza kulizuia. Walikuwa wameuliza swali ambalo waamini huuliza hata leo: kwa nini mwovu anafanikiwa? Jibu la Mungu lilikuwa lenye faraja na lenye uchungu kwa wakati mmoja. Ndiyo, Babeli itaanguka; hapana, si mwaka huu. Kwa sikio la mkulima wa Yuda, "isubiri" ilimaanisha kwamba yeye mwenyewe angeweza kufa kabla ya kuona. Ndiyo sababu maono yaliandikwa kwenye kibao badala ya kusemwa tu: maandishi yanadumu zaidi ya kizazi kilichoyapokea. Kizazi cha wajukuu kingesoma yale maneno na kusema, yalitokea kama ilivyoandikwa.

Mhusika Mkuu

Mungu wa mstari huu ni Mungu anayejibu, lakini kwa masharti yake. Yeye hajali kuonekana amechelewa; anajali kuonekana mwongo, na hilo analikanusha kwa nguvu: "kwa hakika itatakuja na haitachelewa." Kuna kitu cha ajabu katika Mungu anayejihalalisha mbele ya nabii mwenye mashaka bila kumkemea. Habakuku alikuwa amejiandaa kwa lawama, kama anavyosema mwenyewe alipopanda mnara, lakini Mungu hakumkemea kwa kuuliza. Alimpa kalamu. Huyo ni Mungu anayeweka ahadi zake katika hati ambazo mwanadamu anaweza kuzikagua baadaye, akijifunga mwenyewe kwa neno lake. Hiyo si udhaifu; ni ukuu wa Mungu asiyeogopa kuhukumiwa kwa uaminifu wake.

Muktadha

Tuko mwishoni wa karne ya saba kabla ya Kristo. Ninawi imeanguka, na Babeli imeshinda huko Karkemishi; ulimwengu wa Yuda umegeuka usiku mmoja. Ndani ya nchi, wafalme wanajenga majumba kwa dhuluma, jambo ambalo sura hii yote inalishambulia kwa maneno "ole" mara tano. Vibao vya kuandikia vilikuwa vitu vya umma, vilivyowekwa mahali pa hadhara ili mpita njia asome haraka na kuendelea. Kwa hiyo agizo la kuandika lilikuwa agizo la kufanya ahadi ya Mungu kuwa hati ya wazi, isiyoweza kufichwa, inayoshuhudia mbele ya kizazi kizima. Nabii asiyeaminika kwa Mungu wetu ni mwenye kuandika; hicho ni ujasiri ambao sanamu za mstari wa kumi na nane hazina.

Maswali ya Kutafakari

Ni ahadi ipi ya Mungu ambayo umeacha kuiandika, kwa sababu umeanza kushuku kwamba hakuna kitu kinakuja?

Kama Mungu anaita ucheleweshaji "wakati uliopangwa," ni nini kinabadilika katika namna unavyoomba wiki hii?