Zaburi 121:8

Maandiko Yenyewe

Mstari huu ni neno la mwisho la wimbo mzima, na ni kama muhuri unaowekwa juu ya barua: "Yahwe atakulinda katika yote ufanyayo sasa na hata milele." Baada ya kuzungumza juu ya mguu usioteleza, juu ya mlinzi asiyesinzia, juu ya jua la mchana na mwezi wa usiku, mshairi anafunga kwa jambo moja pana kabisa. Hakuna tena orodha ya hatari maalum. Sasa ni "yote ufanyayo", kila kitendo, kila safari, kila kuingia na kutoka kwako, na wakati wake hauna mwisho: sasa, na hata milele. Ni kama mtu anayeshusha pumzi mwishoni wa njia ndefu na kusema, basi, jambo moja tu linabaki kusemwa, na hili linatosha kuwafunika mengine yote.

Kiini

Kile kinachoshtua katika mstari huu si ukubwa wa ahadi, bali upole wake. Mungu hahaidi kwamba hakuna jua kali, hakuna barabara ya mawe, hakuna adui. Anahaidi uwepo wa mlinzi ndani ya hayo yote. Lugha ya Kiebrania nyuma ya "yote ufanyayo" ni ya kawaida mno: kutoka na kuingia, yaani maisha ya kila siku, kuondoka asubuhi na kurudi jioni. Kwa hiyo utunzaji wa Mungu haujengwi juu ya matukio makubwa ya kidini, bali juu ya kuamka, kufanya kazi, kurudi nyumbani. Na kisha neno lile la mwisho, "hata milele", linavuta mzigo huu wa kila siku ndani ya mikono ya Mungu asiye na mwanzo wala mwisho. Ulinzi wake hauisha pale nguvu zetu zinapoisha. Hilo ni swali tunalobaki nalo: tunathubutu kuamini kwamba maisha yetu madogo yanashikwa na mkono mpana kiasi hicho?

Uzi wa Ukombozi

Maneno "kutoka na kuingia" yana mizizi ya kale katika Torati, ambako baraka juu ya taifa ilihesabiwa kwa kutoka shambani na kurudi nyumbani, kwa vita na kwa amani. Mstari huu unachukua baraka ile ya taifa zima na kuiweka juu ya mtu mmoja anayeanza safari yake. Na hapa uzi unaendelea mbele: Yesu alitoka na hakurudishwa. Alipokuwa msalabani, jua halikumhurumia; giza lilifunika nchi na hakuna mlinzi aliyeingilia kati. Katika Yohana sura ya kumi anajiita mchungaji anayeshika kondoo wake mkononi asiweze kunyakuliwa, na anasema hivyo akijua atalipia kwa uhai wake. Ulinzi wa Zaburi 121 haukufutwa na msalaba; ulipata gharama yake. Hilo ndilo linalozuia mstari huu usiwe ahadi rahisi.

Kioo

Ni rahisi kuamini ulinzi wa Mungu kwenye ibada ya Jumapili. Ni vigumu zaidi saa tano usiku unapokumbuka barua ya benki, au ukiwa umesimama kwenye lango la shule ukimtazama mtoto wako akiingia ndani na wewe huwezi kumfuata, au ukirudi kwenye kazi ambayo unajua mkataba wako hauna uhakika. Mstari huu haukuahidi kwamba hakuna kitakachoenda vibaya. Unakuuliza swali jingine: unakubali kwamba maisha yako ya kawaida, matembezi yako, kazi yako, familia yako, tayari yamo ndani ya utunzaji ambao hukuupanga wala kuustahili? Fahari yetu hupinga hilo kwa sababu tunataka kujilinda wenyewe. Leo, kabla hujatoka nyumbani au chumbani kwako, simama mlangoni, gusa mwimo, na useme kwa sauti: "Yahwe atakulinda katika yote ufanyayo sasa na hata milele."

Undani Mmoja

Neno dogo "sasa" ndilo linalobeba uzito wote. Kwa Kiebrania ni me'attah, yaani kuanzia dakika hii. Ahadi hii haianzii mbinguni; inaanzia hapa ulipo, na dakika hii ndiyo inayounganishwa na milele. Tunapenda kuahirisha ahadi za Mungu, kuziweka mbele kidogo, kwenye wakati ambao tutakuwa waaminifu zaidi, wenye imani zaidi, wasafi zaidi. Mshairi hakuruhusu hilo. Anaanza kuhesabu kutoka hapa, kutoka kwenye safari ambayo bado haujaimaliza, kutoka kwenye siku ambayo tayari imeharibika. Na kisha anaunganisha "sasa" hii na "hata milele" bila kuacha nafasi katikati. Ni jambo la kutafakari kimya: hakuna sehemu ya maisha yako iliyopo nje ya kipindi hicho.

Mhusika Mkuu

Mara sita katika wimbo huu Mungu anaitwa mlinzi, na kila mara kwa kitenzi kile kile. Lakini ni mlinzi wa aina gani? Hasemi neno lolote katika Zaburi hii. Haelezi, hataji sababu, hatoi ahadi ya njia rahisi. Anafanya jambo moja tu: haondoki, na halali. Kuna kitu cha ajabu katika kutoongea kwake. Mungu ambaye angeweza kubadilisha hali anachagua kwanza kuwa karibu, kama uvuli unaoandamana na mtu kwa upande wa mkono wa kuume, hatua kwa hatua, bila maelezo. Labda hii ndiyo sura ngumu zaidi ya Mungu kuikubali: siyo yule anayeondoa mateso mara moja, bali yule anayekaa macho usiku wote wakati wewe unalala bila kujua.

Wasikilizaji wa Kwanza

Zaburi hii iliimbwa na mahujaji waliokuwa wakipanda kwenda Yerusalemu. Barabara zilikuwa za milima, zenye mawe yanayoteleza, majambazi wakivizia, jua likichoma mchana na baridi kali usiku. Waliamini pia kwamba mwezi unaweza kuleta ugonjwa wa akili. Kwa hiyo mstari wa mwisho haukuwa fikra ya kitheolojia; ulikuwa baraka iliyotamkwa kwenye lango la mji au mlango wa nyumba wakati msafiri anaondoka, labda na kuhani, labda na mzee wa familia. Walisikia sauti ya mtu anayewaaga akijua huenda wasirudi. Na ndani ya sauti hiyo walisikia sauti nyingine, ya Mungu anayewatangulia njiani. Sisi tunasoma mstari huu tukiwa tumekaa; wao waliusikia wakiwa wamebeba mizigo mgongoni.

Tafakari

Ni sehemu gani ya "yote ufanyayo" ambayo umekuwa ukiitenga, ukidhani ni ndogo mno au chafu mno kuwa chini ya ulinzi wa Mungu?

Kama Mungu anachagua kukaa macho badala ya kueleza, unaitikiaje kimya chake kwenye jambo ambalo bado hujapata jibu?