Kumbukumbu la Torati 31:6

Andiko

Mzee wa miaka mia moja na ishirini anasimama mbele ya taifa zima, mgongo wake ukiwa umeelekea mto ambao hataruhusiwa kuuvuka. Sauti yake bado inasikika hadi kwenye safu za nyuma. Anawaambia maneno ambayo ni kama mkono unaowekwa begani mwa mtu anayetetemeka: "Uwe hodari na mwenye ujasiri mwema, usiogope, na usiwaogope; kwa maana Yahwe Mungu wako, ni yeye aendaye kabla yako; hatakuangusha wala kukuacha." Kwa ufupi: Musa anaondoka, adui wa Kanaani wanabaki, lakini Mungu mwenyewe ndiye anayetangulia. Amri ya ujasiri haitegemei uwezo wa Israeli wala uwepo wa kiongozi wao; inategemea ahadi mbili fupi zilizoshikamana, kwamba Mungu anakwenda mbele, na kwamba hataachilia mkono wake.

Kiini

Angalia mpangilio wa sentensi, kwa sababu ndipo uzito wake ulipo. Amri inakuja kwanza, sababu inakuja baadaye, na sababu hiyo si kuhusu Israeli hata kidogo. Musa hasemi "uwe hodari kwa sababu wewe ni jeshi imara" wala "kwa sababu Yoshua ni kiongozi mzuri." Anasema kwa maana Yahwe… ni yeye aendaye kabla yako. Ujasiri hapa si hisia inayochomoza ndani ya moyo wa shujaa; ni jibu la kimantiki kwa ukweli fulani kuhusu Mungu. Na neno lile la mwisho ni gumu kuliko tunavyodhani: hatakuangusha wala kukuacha, yaani hatalegeza mtego wake, hatakuacha ukianguka kama kitu kilichoachiliwa mkononi. Neema ya agano si hisia nzuri ya Mungu kwetu; ni uaminifu wake unaobeba watu wasio waaminifu, kama sura hii yenyewe inavyokiri kwa uchungu katika mistari inayofuata.

Uzi Mkuu

Maneno haya hayakukoma kwenye ukingo wa Yordani. Yalisafiri. Karne nyingi baadaye, mwandishi wa Waraka kwa Waebrania anayachukua maneno haya haya na kuyaweka mahali ambapo hatungetegemea: si mbele ya jeshi la Kanaani, bali mbele ya pesa. Anawaambia Wakristo wasiwe watu wa kupenda fedha, kwa sababu Mungu amesema hatatuacha. Yaani ile ahadi iliyokuwa ngao dhidi ya mikuki sasa inakuwa ngao dhidi ya wasiwasi wa kesho, dhidi ya ile hofu inayotufanya tushikilie kila kitu kwa nguvu. Na kuna kitu kingine. Musa hawezi kuvuka; anaondoka. Yoshua anavuka, lakini naye anakufa. Yule anayebeba jina la Yoshua kwa Kiyunani, Yesu, anahitimisha huduma yake kwa ahadi ile ile: nipo pamoja nanyi siku zote. Ahadi ya Kanaani inakuwa ahadi ya uzima, na Mtangulizi hatoweki tena.

Kioo

Kuna mahali maishani mwako ambapo unajua unatakiwa kuingia na huna hamu ya kuingia. Labda ni mazungumzo na mwanao ambaye ameanza kukuepuka. Labda ni matokeo ya vipimo yanayokusubiri hospitalini. Labda ni kazi uliyopewa na huna hakika unaimudu, au ni deni ambalo unaogopa hata kuliangalia kwenye simu. Musa hakuwaahidi Waisraeli kwamba vita vitakuwa vyepesi wala kwamba hakuna atakayekufa. Aliwaahidi kwamba hawaingii wa kwanza. Hofu yetu mara nyingi ni hofu ya kuwa wa kwanza, wa peke yetu, tukigundua kwamba tumeachwa katikati ya jambo tulilodhani Mungu alituita nalo. Ahadi hapa ni ndogo kwa maneno lakini kubwa kwa uzito: hatalegeza mkono wake.

Leo, chukua karatasi, andika kwa maneno matatu au manne jambo moja unaloliogopa wiki hii, kisha sema kwa sauti ukiliangalia: "Yahwe Mungu wangu, ni yeye aendaye kabla yangu; hatakuangusha wala kukuacha."

Undani

Angalia jinsi Musa anavyokataza hofu mara mbili katika pumzi moja: "usiogope, na usiwaogope." Si marudio ya bure. La kwanza ni hofu isiyo na uso, ile hali ya moyo unaotetemeka bila kujua hasa kwa nini, hofu ya kile kisichojulikana kilichovuka mto. La pili lina uso: wao, Wakanaani, kuta zao ndefu, magari yao ya vita, majitu ambayo wazazi wa watu hawa waliyaripoti kwa vitisho miaka arobaini iliyopita. Musa anagusa aina zote mbili. Anajua kwamba hofu isiyoelezeka na hofu iliyoelekezwa kwa adui halisi zinaishi ndani ya kifua kimoja, na kwamba dawa yake ni moja: si kupunguza ukubwa wa adui, bali kuweka Mtu mwingine mbele yao.

Muktadha

Tuko kwenye tambarare za Moabu, upande wa mashariki wa Yordani, mwishoni kabisa wa miaka arobaini jangwani. Kambi imesimama karibu na maji ambayo yanaonekana kwa macho; ng'ambo ya pili kuna nchi ya ahadi. Musa ana miaka mia moja na ishirini na anakiri wazi, "Siwezi kutoka na kuingia tena," maneno yaliyokuwa lugha ya kawaida ya uongozi wa kijeshi: kuongoza watu kutoka vitani na kuwarudisha. Anasema kwa unyofu kwamba siku zake za kuwatanguliza zimekwisha. Katika ulimwengu ambapo taifa lilijitambulisha kwa kiongozi wake, kifo cha Musa kilikuwa tishio kubwa kuliko Wakanaani wote. Ndiyo maana anataja Sihoni na Ogu: ushindi ambao watu hawa waliuona kwa macho yao wenyewe, ushahidi kwamba Mungu tayari amewahi kuwatangulia.

Wasikilizaji wa Kwanza

Waliomsikia Musa siku ile ni kizazi cha pili, watu waliozaliwa jangwani. Walikua wakipita kando ya makaburi ya wazazi wao, wakijua kwamba kizazi kizima kilikataa kuvuka kwa sababu ya hofu. Sasa wanaambiwa wasiogope, huku wakijua vizuri kabisa gharama ya hofu. Kwao, maneno "hatakuangusha wala kukuacha" hayakuwa faraja tamu tu; yalikuwa jibu kwa swali gumu: je, Mungu atatuacha kama alivyowaacha wazazi wetu? Na kwa wale walioyasoma maneno haya baadaye, wakiwa uhamishoni, wakikumbuka onyo la mstari wa kumi na saba kwamba Mungu angeficha uso wake, ahadi hii ilikuwa nanga pekee: hata alipoficha uso, hakuwahi kulegeza mkono.

Tafakari

Ni wapi maishani mwako unamwomba Mungu akuondolee adui, wakati ahadi yake ni kwamba atatangulia mbele yako kuingia naye?

Musa alikubali wazi kwamba hawezi tena kuwaongoza. Ni jukumu gani unashikilia kwa hofu, ambalo kwa kweli linapaswa kukabidhiwa kwa mwingine?