Zaburi 133:1

Maandiko Yenyewe

Mstari mmoja tu, lakini unaanza kwa mshangao: "Tazama, jinsi ilivyo vema na yakupendeza ndugu waishi pamoja, kwa umoja!" Si hoja, si amri, bali ni kidole kinachoelekeza kitu kinachoonekana. Mtunga zaburi hasemi kwamba umoja ni wajibu; anasema ni mzuri kuona, kama vile mtu asimamavyo mbele ya mandhari nzuri na kushindwa kunyamaza. Na mistari inayofuata inatoa picha mbili: mafuta yanayoshuka kichwani mwa Haruni, na umande wa Hermoni ukishuka milimani pa Sayuni.

Kiini

Neno la Kiebrania hapa, na'im, halimaanishi "sahihi kimaadili" bali "kitamu, chenye kupendeza hisia." Mtunga zaburi hachambui umoja kama kanuni; anauonja. Na hapo ndipo panapoumiza: wengi wetu tumefundishwa kwamba upatanisho ni jukumu zito tunalobeba kwa kuugua, si karamu tunayoalikwa. Zaburi hii inakataa mtazamo huo. Lakini angalia pia mwelekeo wa picha zote mbili: mafuta yanashuka, umande unashuka. Hakuna kinachopanda. Umoja hauzaliwi kwa jitihada zetu za kupanda juu kuelekea kwa mwenzetu; unamiminwa kutoka juu, kama ule mkondo wa mafuta uliomwagwa juu ya kichwa cha kuhani hadi ukafika upindo wa vazi. Mstari wa tatu unalisema wazi: "huko ndiko Bwana alipoamuru baraka."

Uzi Unaounganisha

Zaburi hii ni wimbo wa kupanda, uliimbwa na mahujaji waliosafiri kwenda Yerusalemu kwa sikukuu. Walikuwa makabila yaliyogawanyika, yenye historia ndefu ya vita vya ndani, wakikutana mara tatu kwa mwaka na kugundua tena kwamba ni familia moja. Umoja huo ulikuwa wa muda, wa siku chache, kisha kila mmoja arudi kwao. Yesu alipoomba usiku wa mwisho kwamba wote wawe na umoja, aliomba kitu ambacho mahujaji hawa waliliona kwa mbali tu. Na mafuta ya Haruni yanaelekeza mbele zaidi: kuhani mmoja akipakwa, baraka ikishuka hadi pindoni. Kristo ndiye yule kichwa kilichopakwa Roho, na kile kinachoshuka kutoka kwake hakikomei kwenye ndevu; kinafika hadi kwenye upindo, yaani hadi kwa walio pembeni kabisa mwa mwili wake.

Kioo

Fikiri sasa jina ambalo limekuja akilini mwako tangu uanze kusoma. Labda ni ndugu yako wa damu ambaye mliachana kwa ajili ya shamba, urithi, au maneno yaliyosemwa kwenye mazishi. Labda ni mtu wa kanisa lako ambaye hamsalimiani tena, mkichagua viti vilivyo mbalimbali. Zaburi hii haikuulizi nani alikosea. Inakuambia tu: kile mnachokikosa ni kitamu, nawe unajua. Na hapa ndipo kiburi chetu kinapofichuliwa, kwa sababu mara nyingi tunapendelea kuwa sahihi kuliko kuwa pamoja. Tunaita ukaidi wetu "kusimamia ukweli," kumbe ni woga wa kuonekana dhaifu. Leo, kabla jua halijazama, mtumie mtu huyo ujumbe mfupi wa salamu tu, bila kutetea upande wako, bila kugusa ugomvi. Sentensi moja ya heri, na kisha weka simu chini.

Swali

Lakini je, umoja ni mzuri daima? Zaburi haiweki masharti, na hilo ni hatari. Kuna umoja unaojengwa juu ya kimya cha mnyanyaswa, kuna "amani" ya familia inayodumishwa kwa kumlazimisha mtoto kukaa mezani na yule aliyemdhuru. Kudai mstari huu kwa hali kama hizo ni ukatili. Zaburi haitupi jibu; inatueleza tu kwamba chemchemi ya umoja iko Sayuni, mahali Bwana alipoamuru baraka, si kwenye mapatano yetu ya kulazimishana. Umoja usiotokana na huko si umande, ni unyevu wa bandia. Kwa hiyo kama leo huwezi kuishi pamoja na mtu fulani kwa usalama, usijilaumu kwa mstari huu. Shikilia tu uchungu wa kutamani kile kilicho kizuri na ambacho bado hakipo. Hiyo nayo ni sala.

Mwangwi wa Maandiko Mengine

Katika Mwanzo sura ya kumi na tatu, Ibrahimu na Lutu wanaambiwa kwamba nchi haikuwatosha kukaa pamoja, na wakatengana kwa amani. Hilo ni kinyume halisi cha zaburi hii: ndugu wanaoachana kwa sababu rasilimali hazitoshi. Mara nyingi ndivyo tunavyofanya, tukiita mgawanyiko busara. Kisha katika Matendo sura ya pili, baada ya Roho kushukia wanafunzi, tunasoma juu ya kundi lililokuwa na kitu kimoja na kushirikiana mali. Pale Zaburi 133 inapata mwili. Na kumbuka mpangilio: Roho alishuka kwanza, ndipo umoja ukafuata. Si kwamba waliungana kisha Mungu akawabariki; alibariki, nao wakaungana.

Wasikilizaji wa Kwanza

Walikuwa watu waliotembea siku kadhaa kwa miguu, wakipanda milima kuelekea Yerusalemu, wakiwa wamechoka na wenye vumbi. Wengi wao walitoka katika vijiji ambako "ndugu waishi pamoja" lilikuwa jambo la kiuchumi kabla ya kuwa la kiroho: ndugu waliokaa kwenye urithi usiogawanyika, wakilima pamoja, wakilinda jina la baba yao. Kugawanyika kulimaanisha kufilisika. Wimbo huu uliimbwa na watu waliojua gharama halisi ya ugomvi wa kifamilia, si hisia tamu za sherehe. Na walipoutaja umande wa Hermoni, mlima wenye theluji kaskazini, wakiuleta hadi Sayuni iliyokauka kusini, walikuwa wakisema jambo lisilowezekana kiasili. Umoja wao ulikuwa muujiza wa kijiografia, maji yakifika mahali ambapo hayapaswi kufika.

Tafakari

Ni ugomvi gani ambao umeuita "kusimamia ukweli," kumbe moyoni unajua ni kutaka kushinda?

Ikiwa umoja unashuka kama mafuta na umande, na hauupandi kwa jitihada, ni nini basi kazi yako leo katika uhusiano uliovunjika?