Zaburi 65

Maandiko

Wimbo huu unaanza kwa ukimya, si kwa kelele: "Kwako wewe, Mungu katika Sayuni, sifa zetu za kungoja; viapo vyetu vitaletwa kwako." Ni sauti ya watu waliosimama katika ua wa hekalu, wakiwa wamebeba nadhiri walizoweka wakati wa shida, sasa wakija kuzilipa. Zaburi inasonga kutoka msamaha wa dhambi (mstari wa 3), kwenda kwa baraka ya kukaribishwa nyumbani mwa Mungu, kisha kwa Mungu anayeimarisha milima na kunyamazisha ngurumo za bahari na vurugu za mataifa, na hatimaye kwa mvua. Mvua kubwa, mifereji iliyojaa, matuta yaliyolainika, mwaka mzima uliovikwa taji la wema wake. Inaishia si kwa maneno ya mwanadamu bali kwa mabonde yenyewe yakipiga kelele za shangwe na kuimba, kana kwamba ardhi imekuwa kwaya.

Kiini

Fikiria hali halisi: mwaka wa njaa umepita, visima vimekauka, mbuzi wamekonda. Mtu aliahidi, "Mungu ukinipa mvua, nitakuja hekaluni na sadaka." Sasa mvua imenyesha. Anachokifanya sasa kinafichua kiini cha Zaburi hii: hakuja kwanza kushukuru mavuno, bali kukiri, "Maovu yanatutawala sisi." Katika ulimwengu wa Israeli ya kale, ukame haukuwa tu tatizo la hali ya hewa; ulikuwa swali la kimahusiano. Je, tumemkosea? Zaburi inajibu kwa mpangilio wa neema: kwanza msamaha, kisha ukaribu, kisha rutuba. Mungu hasamehe kwa sababu mavuno yamefanikiwa; mavuno yanafanikiwa kwa sababu yeye ni Mungu anayesamehe. Na neno la mstari wa 4, "huchagua kumsogeza karibu yako," linaonyesha kuwa hata kufika hapo si mafanikio ya mtu, ni uchaguzi wa Mungu.

Uzi wa Pamoja

Kuna mstari mmoja hapa unaovunja kuta za hekalu: Mungu ni "ujasiri wa mwisho wote wa nchi na wa wale walio mbali toka pande za bahari." Kwa Mwisraeli aliyesimama Sayuni, bahari ilikuwa ukingo wa dunia, mahali pa mataifa yasiyojulikana, hatari, machafuko. Lakini Zaburi inasema kuwa Mungu wa mavuno ya Yuda ndiye tumaini la watu wasiomjua bado. Hapo ndipo uzi unaonekana. Yule anayewakaribisha wachache hekaluni ana nia pana zaidi kuliko ua wa Sayuni. Katika Yesu ahadi hii inapata mwili: yeye ndiye anayenyamazisha ngurumo za bahari kwa neno moja, na yeye ndiye anayefungua njia ya kusogezwa karibu bila damu ya wanyama. Kile ambacho mzaburi aliona kwa mbali, sisi tunakiona kikitembea juu ya maji.

Kioo

Sisi hatuombei mvua tena kwa jinsi ile. Tunaomba mkataba usikatike, mtoto apone, ndoa isivunjike, mshahara utoshe hadi mwisho wa mwezi. Na tunaahidi mambo tukiwa kwenye giza: "Nikitoka hapa, nitabadilika." Kisha jua linachomoza, tatizo linapita, na nadhiri inasahaulika kimya kimya. Zaburi hii inagusa mahali penye maumivu: unamkumbuka Mungu wakati wa ukame, unamsahau wakati wa mavuno. Pia inagusa kiburi kingine, kudhani kuwa mafanikio yako ni matunda ya juhudi zako pekee, wakati "mvumo wa mapito yako hudondosha unono katika nchi." Leo, fanya jambo dogo: andika kwenye karatasi jambo moja ulilomwahidi Mungu wakati wa shida na ambalo hukulitimiza, kisha lisemee kwa sauti mbele yake na uamue tarehe utakapolitimiza.

Maandiko Yanayoshabihiana

Paulo aliposimama Listra mbele ya umati uliotaka kumwabudu, alisema kuwa Mungu hakujiacha bila ushahidi, kwa kuwa aliwapa mvua kutoka mbinguni na nyakati za mavuno. Ni sauti ile ile ya Zaburi 65: mvua si tukio la asili tu, ni ushuhuda. Na Yesu, katika Mahubiri ya Mlimani, anasema kuwa Baba anaangazia jua juu ya wema na wabaya, na kunyesha mvua juu ya wenye haki na wasio haki. Hapo kuna mvutano wa kufurahisha. Zaburi inaunganisha msamaha na rutuba; Yesu anasisitiza kuwa rutuba humwagwa hata kwa wasiostahili. Vyote viwili ni kweli: mvua ni zawadi ya neema isiyohesabiwa kwa ustahili, na neema hiyo inaita moyo urudi nyumbani.

Mhusika Mkuu

Mungu wa Zaburi hii amevaa mikanda miwili. Mmoja ni wa nguvu: "wewe ambaye umefungwa mkanda wa uweza," yule anayeshikilia milima mahali pake na kuzuia mawimbi yasimeze nchi kavu, na vilevile kuzuia "vurugu za watu," yaani majeshi na wafalme wanaotishia. Mkanda mwingine ni wa upole. Yeye huja kunyesha, kujaza matuta, kulainisha udongo kwa manyunyu. Hii ni picha ya Mungu anayeshuka kwenye mashamba madogo ya wakulima, akipita kama mtu anayemwagilia bustani yake. Uwezo wake haumfanyi mbali; unamfanya aweze kuwa karibu bila kuvunja kitu. Na jambo la kushangaza zaidi kwa masikio ya kale: huyu Mungu "usikiaye maombi yetu." Miungu ya mataifa jirani ilihitaji kulishwa; huyu anasikiliza.

Muktadha

Weka mwili wako pale. Ni majira ya kuvuna, labda Sikukuu ya Majuma. Njia zinazopanda Yerusalemu zimejaa vumbi na watu wanaobeba matunda ya kwanza kwenye vikapu. Harufu ya moshi wa sadaka inatanda juu ya ua wa hekalu; ng'ombe wanalia; makuhani wanapiga kelele. Kwa mkulima wa vilima vya Yuda, maisha yalitegemea mvua ya vuli na ya masika, si mto mkubwa kama Naili wa Misri. Hakukuwa na bima, hakuna ghala la taifa. Mwaka mbaya mmoja ulimaanisha deni; miwili ilimaanisha kuuza shamba au mtoto. Ndiyo maana mstari wa 11, "Umeuvika mwaka taji ya wema wako," si ushairi wa kupendeza tu. Ni pumzi ya mtu aliyeokoka. Mabonde yanaimba kwa sababu watu wanaishi.

Tafakari

Ni wapi katika mwaka huu ulioumalizika unaweza kuona "taji ya wema wake," na kwa nini imekuwa rahisi kutokuiona?

Zaburi inaweka msamaha kabla ya baraka. Je, kuna jambo unalotaka Mungu akubariki bila kwanza kulikiri mbele yake?