Warumi 10

Andiko

Paulo anaanza kwa maombi, si kwa hukumu: shauku ya moyo wake ni wokovu wa ndugu zake Waisraeli. Anawapa sifa ya kweli, wana juhudi kwa ajili ya Mungu, lakini juhudi hiyo haijafungamana na ufahamu, kwa hiyo wanajishughulisha kujenga haki yao wenyewe badala ya kunyenyekea kwa haki ya Mungu. Kisha anaeleza kwamba Kristo ni utimilifu wa sheria, na kwamba neno la imani si mbali juu mbinguni au chini shimoni, bali "karibu na wewe, katika kinywa chako na katika moyo wako." Mwisho wa sura unafunguka kwa upana: hakuna tofauti kati ya Myahudi na Myunani, kila aliitiaye jina la Bwana ataokoka, lakini ni lazima mtu apelekwe, ahubiri, asikike. Na sura inaishia kwa Mungu aliyenyoosha mikono siku zote kwa watu wagumu.

Kiini

Kiini cha sura hii ni tofauti kati ya haki mbili. Kuna haki unayotengeneza mwenyewe, ukusanyayo kwa jasho, nidhamu na rekodi safi; na kuna haki ya Mungu, inayotolewa. Paulo hasemi kwamba Waisraeli walikuwa wavivu wa kiroho; anasema kinyume, walikuwa na juhudi. Tatizo lao hasa lilikuwa kutokutii, "Hawakuwa watiifu kwa haki ya Mungu." Hiyo ni sentensi ya kushtua: kukataa kupokea zawadi kunaitwa uasi. Kwa hiyo wokovu hauwezi kupatikana kwa kupanda mbinguni wala kushuka shimoni; Kristo amekwisha kupanda na kushuka. Kinachobaki ni kuungama na kuamini, kinywa na moyo, mambo mawili ya kawaida kabisa. Injili haiko juu ya uwezo wako; imekaribia kiasi cha kukukwaza, kwa sababu inavunja fahari yako ya kujitegemea.

Uzi Mmoja

Paulo ananukuu Musa, kutoka Kumbukumbu la Torati, ambapo Musa anasisitiza kwamba amri haiko mbinguni wala ng'ambo ya bahari, bali karibu sana. Anachukua maneno hayo na kuyaelekeza kwa Kristo. Hii si mchezo wa maneno: Musa mwenyewe alishasema kwamba agano la Mungu ni la ukaribu, si la kupanda ngazi. Kilichokuwa kivuli sasa kimepata mwili. Kristo ndiye "utimilifu wa sheria," yaani mwisho na lengo lake, mahali ambapo maagizo yote yalikuwa yakielekea. Uzi huo unaanzia kwa Ibrahimu aliyehesabiwa haki kwa imani, unapita kwenye sheria iliyoonyesha kina cha dhambi, na unaishia msalabani na kaburi lililo wazi. Mwisho wa sura, mikono ya Mungu iliyonyooshwa siku zote kwa watu wagumu ni picha ya msalaba kabla ya msalaba.

Kioo

Wewe unayeamka mapema kusoma Biblia, unayelipa fungu la kumi kwa uaminifu, unayeongoza kikundi cha kujifunza Neno: mstari wa pili unakuhusu. Juhudi yako ni ya kweli, lakini uliza, kwa nini unaifanya? Kuna sehemu ndani yetu inayopenda kuwa na rekodi, kitu tunachoweza kumwonyesha Mungu na wenzetu, ushahidi kwamba hatuko kama wale wengine. Hiyo ni "haki yao wenyewe," na inajificha vizuri kanisani. Inaonekana pale unapowaza kwa siri kwamba unastahili majibu ya maombi kuliko jirani yako mlegevu. Inaonekana pale kushindwa kwa mtoto wako au kuvunjika kwa ndoa kunakugusa hasa kwa sababu kunachafua sifa yako. Neno "liko karibu na wewe" ni faraja na pia pigo. Faraja kwa sababu hakuna safari ndefu. Pigo kwa sababu hakuna kitu cha kujivunia.

Mazingira

Paulo anaandika kwa kanisa la Roma katikati ya miaka ya hamsini, kanisa lenye Wayahudi na watu wa mataifa waliolazimika kuishi pamoja katika mji wa himaya. Mvutano ulikuwa halisi: nani ni wa nyumbani, nani ni mgeni aliyeongezwa? Wayahudi wa Roma walikuwa na historia ya kufukuzwa na kurudi, jamii ndogo iliyoshikilia utambulisho wake kwa gharama kubwa. Katika mazingira hayo, kusema "hakuna tofauti kati ya Myahudi na Myunani" hakukuwa jambo la kizamani la kitheolojia; kulikuwa ni kuhamisha mipaka ya jamii. Sura hii inakaa katikati ya majadiliano marefu ya sura tisa hadi kumi na moja, ambapo Paulo anagombania jambo linalomuumiza: taifa lake mwenyewe. Machozi yake ya sura ya tisa yanaendelea kuwa maombi ya mstari wa kwanza hapa.

Wasikilizaji wa Kwanza

Sikiliza sura hii kwa masikio ya Myahudi Mkristo wa Roma. Unasikia mtume wako akikubali kwamba wenzako wana juhudi, si dharau, na hiyo inakugusa. Lakini kisha unamsikia akitumia Musa na Isaya, maandiko yako mwenyewe, kuthibitisha kwamba Mungu "alipatikana na wale ambao hawakumtafuta." Hiyo inauma. Mtu wa mataifa aliyeingia kanisani mwaka jana, bila historia, bila tohara, bila kumbukumbu ya Pasaka, anasimama sawa nawe mbele ya Mungu. Naye msikilizaji wa mataifa anasikia kitu kingine: kwamba yeye hakujipatia nafasi hii kwa akili au utafutaji; alikutwa. Wote wawili wanaachwa bila kiburi. Na wote wanasikia mwito ule wa mstari wa kumi na tano, kwamba miguu ya wanaotangaza habari njema ni mizuri; kwa maana bila mtumwa, hakuna kusikia.

Mwangwi wa Maandiko Mengine

Sura hii imejaa sauti za wengine. Musa katika Kumbukumbu la Torati anasema neno liko karibu, na Paulo anaonyesha kwamba ukaribu huo ulikuwa unamngoja Kristo. Isaya, mara mbili, anatoa maneno mawili yanayoshikana kwa mvutano: "Nilipatikana na wale ambao hawakunitafuta," na "Siku zote nilinyoosha mikono yangu kwa wasiotii." Nabii yule mmoja anasema Mungu anajipatikanisha kwa wageni na kwamba anaendelea kusimama akiwa mikono wazi kwa wake wenyewe. Hakuna hapa Mungu aliyekata tamaa. Kuna Mungu aliyechoka kunyoosha mikono, na hajarudisha. Hiyo ndiyo ile mvutano ambao Paulo hauufuta na hatujaruhusiwa kuufuta: uchaguzi wa Mungu ni huru kabisa, na mwito wake ni wa dhati kabisa, "kila mtu ambaye huliitia jina la Bwana ataokoka."

Tafakari

Ukiangalia juhudi zako za kiroho za mwaka huu kwa uaminifu, ni sehemu gani yake inatafuta kujenga haki yako mwenyewe, na unaogopa nini utakapoiachilia?

Mungu anasema alinyoosha mikono siku zote kwa watu wagumu. Kuna mtu gani ambaye umeacha kunyoosha mikono yako kwake, na neno hili linakuita kufanya nini leo?