Warumi 7

Maandiko Yenyewe

Paulo anaanza na mfano wa kisheria: mwanamke aliyeolewa amefungwa kwa mume wake maadamu anaishi; mume akifa, kifungo kinakwisha. Hivyo, anasema, waumini "mlifanywa wafu kwa sheria kwa njia ya mwili wa Kristo," ili waunganishwe na yule aliyefufuliwa. Kisha anaingia katika chumba chenye giza: sheria ni takatifu, ya haki na njema, lakini dhambi inaitumia kama daraja la kuingia moyoni. Na hapo mtu anajikuta akipiga vita nafsi yake mwenyewe, akifanya kile anachokichukia, hadi kilio kinatoka: "Mimi ni mtu wa huzuni! Ni nani atakayeniokoa na mwili huu wa mauti?" Jibu si mbinu, ni Mtu: "shukrani kwa Mungu kwa Yesu Kristo Bwana wetu!"

Kiini

Kiini cha sura hii si udhaifu wa sheria bali nguvu ya dhambi. Sheria ni "takatifu, ya yaki, na njema." Tatizo ni kwamba mtu aliye "chini ya utumwa wa dhambi" hupokea amri nzuri na kuibadilisha kuwa fursa ya uasi. Sema tu "usitamani," na tamaa inaamka. Hii ni habari mbaya kabla ya kuwa habari njema, kwa sababu inavunja tumaini lolote kwamba tunaweza kujiokoa kwa kujitahidi zaidi. Uwezo wa maadili haufufui mfu. Ndiyo sababu Paulo hasemi "jitahidi," anasema "mlifanywa wafu kwa sheria." Wokovu si sheria bora; ni kifo na uzao mpya. Mungu hatuboreshi, anatuunganisha na Kristo aliyefufuka ili "tuweze kumzalia Mungu matunda."

Uzi Mwekundu

Mfano wa ndoa unatugusa mahali pa hisia, sio tu akili. Israeli aliishi katika agano kama ndoa, na sheria ilikuwa maagano ya nyumba hiyo, matakatifu, si maadui. Lakini agano hilo lilishindwa kwa upande wa mwanadamu, wala si kwa upande wa Mungu. Sasa Paulo anasema kifo cha Kristo kimeleta mwisho halali wa kifungo cha zamani, si kwa kuivunja sheria, bali kwa kuitimiza katika mwili wake. Hii ni sauti ya manabii waliotabiri agano jipya lisilochorwa kwenye mawe bali moyoni. Kwa hiyo Paulo anaandika: "tupate kutumika katika hali mpya ya Roho, na si katika hali ya zamani ya andiko." Uzi mwekundu unaanzia Sinai na kufikia Kalvari: sheria ilituonyesha kilio; Kristo alilijibu.

Kioo

Nadhani unafahamu chumba hiki. Uliahidi kuacha kutazama kile unachokitazama usiku, na uliapa kwa dhati. Uliazimia kutokupandisha sauti kwa mtoto wako mwenye miaka minane, na ukapandisha, siku iyo hiyo. Ulipanga bajeti kwa nia safi, kisha ukatumia pesa ulizoahidi kutoa. Neno la Paulo linagusa hasa hapo: "lile nilipendalo kutenda, silitendi, na lile nilichukialo, ndilo ninalolitenda." Hii inavunja kiburi cha kidini, ile imani ya kimya kwamba mimi ni Mkristo mzuri kwa sababu nina nia nzuri. Lakini pia inaondoa aibu ya siri, ile hofu ya kwamba mimi peke yangu ndiye niliyeshindwa. Vita hivi ni ukweli wa maisha ya mtu aliyekombolewa lakini bado hajakamilika. Usikate tamaa; wala usijifanye mkamilifu.

Maandiko Mengine

Mstari wa saba unatugusa moyo wa Torati: "Usitamani." Ni amri ya mwisho ya Amri Kumi, na ni ya pekee kwa sababu hakuna anayeweza kuiona ikitendwa. Mauaji yanaonekana, wizi unaonekana, tamaa haionekani. Kwa hiyo ni amri inayoutoboa moyo, na ndiyo sababu Paulo anaichagua kama kioo cha kila kitu. Vilevile, mstari wa 24 unaomba mwokozi, na jibu linakuja mara moja katika mstari wa 25 na kuendelea katika Warumi 8, ambapo hukumu inaondolewa na Roho anatawala. Sura ya saba haijasimama peke yake; ni pumzi kabla ya kuongea. Yeyote anayeishi katika sura ya saba pasipo sura ya nane ataishi kwa huzuni isiyo ya lazima.

Kidogo Kinachovuta Jicho

Tazama neno "ilinidanganya": "dhambi ilipata nafasi kwa ile amri na ikanidanganya." Hii ni sauti ya Edeni. Nyoka hakusema "vunja sheria"; alisema "Mungu anakuzuia kwa sababu anakuhofia." Aliifanya amri kuonekana kama kizuizi cha uhai badala ya ulinzi wa uhai. Ndivyo dhambi ifanyavyo bado leo: haikuambii "hii ni mbaya," inakuambia "hii ni bora kuliko kile Mungu anakupa." Ndiyo maana Paulo anasema amri "ambayo ingelileta uzima iligeuka kuwa mauti kwangu." Sheria haikubadilika; udanganyifu ulibadilisha maana yake ndani yangu. Kutambua sauti hii ya kudanganya, hata kabla ya kutenda, ni sehemu kubwa ya kuishi kwa uhuru.

Mhusika Mkuu

Yule "mimi" wa Warumi 7 ni mtu anayependa sheria ya Mungu na hawezi kuitii. "Naifurahia sheria ya Mungu kwa utu wa ndani," anasema, na huo ni ukiri wa mtu wa Mungu, si wa mkafiri anayekimbia. Lakini anajiona kama mateka, aliyefungwa katika mwili wake mwenyewe. Hisia zake ni changamano: aibu, uchovu, mshangao ("nifanyalo, silielewi dhahiri"), na hasira takatifu dhidi ya nafsi yake. Halali ndani ya huzuni yake. Wakati kilio kikifika kilele, hageukii utaratibu wa nidhamu bali kwa Mtu: "shukrani kwa Mungu kwa Yesu Kristo Bwana wetu!" Hapo tunaona picha halisi ya mwanadamu mkombolewa: ni mnyonge, ni mshindi, na tumaini lake lote limo nje yake mwenyewe.

Kutafakari

Ni amri gani nzuri ya Mungu ambayo dhambi imeigeuza ndani yangu, ikanishawishi kuiona kama kizuizi badala ya ulinzi?

Ninaishi zaidi katika huzuni ya mstari wa 24 au katika shukrani ya mstari wa 25, na kwa nini?