1 Wakorintho 1

Andiko

Ripoti kutoka kwa watu wa nyumba ya Kloe ndiyo iliyofungua barua hii: kanisa la Korintho limepasuka vipande, kila kikundi kikijigamba kwa jina la mwalimu wake, "Mimi ni wa Paulo," "Mimi ni wa Apolo," "Mimi ni wa Kefa." Paulo anaanza kwa shukrani nyingi, akikiri kwamba Mungu amewatajirisha katika usemi na maarifa yote na hawapungukiwi karama za kiroho, kisha mara moja anageuza upanga: Kristo hakugawanyika, wala hakuna aliyesulubiwa kwa ajili yenu ila yeye. Anahitimisha kwa kuwakumbusha jambo linalowaumiza: Mungu aliwaita wakiwa si wenye hekima wala nguvu wala ukuu, akachagua vitu vinavyodharauliwa ili asiwepo yeyote mwenye sababu ya kujivuna mbele zake, kwa sababu ujumbe wa msalaba, ambao ni upuuzi machoni pa dunia, ndio nguvu ya Mungu.

Kiini

Korintho ilikuwa mji wa watu waliojijenga upya, bandari yenye biashara, michezo ya Isthmia, na wazungumzaji wa hadhara waliolipwa kwa ufasaha wao. Heshima ilinunuliwa na kutangazwa hadharani; kujigamba hakukuwa dhambi bali stadi ya maisha. Ndani ya ulimwengu huo Paulo anaweka msalaba, adhabu ya watumwa na waasi, kifo kilichokusudiwa kumvua mtu heshima yake yote hadharani. Hapo ndipo Mungu anajidhihirisha. Hii si hoja ya unyenyekevu wa kimaadili tu; ni tangazo kwamba vipimo vya dunia vya thamani vimevunjwa mizizi yake. "Ujinga wa Mungu una hekima kuliko ya wanadamu," maana yake: kile dunia inachokidharau ndicho Mungu alichokitumia kuokoa. Na matokeo yake ni ya vitendo, kwa sababu mtu asiye na chochote cha kujisifia hawezi kuunda kikundi cha wafuasi wake mwenyewe.

Uzi Unaounganisha

Paulo hakubuni wazo hili; anasoma mtindo wa Mungu uliokwisha kuandikwa. Ananukuu Isaya: "Nitaiharibu hekima ya wenye busara," maneno yaliyosemwa Yerusalemu ilipojiaminisha kwa mashauri ya wataalamu wake badala ya Mungu wake. Na anafunga kwa Yeremia: "Anayejisifu, ajisifu katika Bwana." Kati ya manukuu haya mawili kuna hadithi nzima: Mungu anayechagua mdogo, mgumba, mtumwa, kabila dogo kuliko yote; Mungu anayemvua Israeli kila kitu cha kujitegemea ili aachwe na neema peke yake. Msalaba ni kilele cha mtindo huo, si mkengeuko wake. Ndiyo maana mstari wa 30 unakusanya kila kitu ndani ya mtu mmoja: Kristo "amefanyika hekima kwa ajili yetu kutoka kwa Mungu. Alikuwa haki yetu, utakatifu na ukombozi." Kila neno ambalo mtu wa Korintho angependa kulinunua, Mungu anampa bure kwa jina moja.

Kioo

Ukweli ni kwamba tunapenda kujiweka upande. Tunaweza tusiseme "mimi ni wa Apolo," lakini tunasema mhubiri gani tunamsikiliza, kanisa gani ni "zito kimafundisho," kikundi gani cha WhatsApp kinaelewa mambo kweli. Katika kazi tunapima thamani yetu kwa cheo; nyumbani tunapima kwa matokeo ya watoto; kanisani tunapima kwa huduma tunayoshika. Paulo hasemi vipimo hivyo ni vibaya kabisa; anasema havina uzito mbele za Mungu, na kwamba mtu anayeyategemea daima atahitaji mtu wa kumdharau ili ajihisi mzima. Ndiyo chanzo halisi cha migawanyiko: si tofauti za mafundisho, bali njaa ya heshima. Leo, tuma ujumbe mfupi kwa mtu mmoja kanisani ambaye kimyakimya umemuweka "upande wa pili," ukimuuliza tu hali yake, bila kutetea msimamo wako.

Wasikilizaji wa Kwanza

Barua hii haikusomwa faraghani. Ilisomwa kwa sauti ndani ya nyumba ya mtu mwenye uwezo, chumba cha kulia chakula kikiwa na nafasi ya watu tisa au kumi, wengine wakisimama uani. Mwenye nyumba, labda Gayo, alikuwa amelipia kila kitu. Mbele yake wamesimama watumwa, wafanyabiashara wadogo, wanawake ambao majina yao hayakuandikwa popote. Sasa wanasikia: "Si wengi wenu mlikuwa na hekima katika viwango vya kibinadamu… Si wengi wenu mlizaliwa katika ukuu." Kwa wengine hii ilikuwa aibu ya wazi mbele ya mlinzi wao. Kwa wengine ilikuwa hewa safi ya kwanza maishani: mtu amesema ukweli juu yetu na hakuufuata kwa dharau bali kwa neno "Mungu alichagua." Na taarifa iliyoanzisha yote ilitoka kwa watu wa nyumba ya Kloe, yaani watumishi. Sauti za chini kabisa ndizo zilizoamsha kanisa.

Swali Gumu

Mstari wa 21 unasumbua: "dunia imekuwa katika hekima yake haikumjua Mungu." Kwa nini Mungu asichague njia inayoeleweka? Angeweza kuokoa kwa namna ambayo mwenye busara angeikubali bila kujikwaa. Badala yake anachagua njia inayoonekana upuuzi, kisha wale wanaoiona kuwa upuuzi wanaitwa "wale wanaokufa." Paulo haelezi kwa nini mtu mmoja anasikia nguvu na mwingine anasikia ujinga. Hasemi ni kosa la akili, wala hasemi ni bahati. Anasema tu "wale ambao waliitwa." Hilo ni giza tunalotakiwa kusimama nalo bila kulizima kwa maelezo mepesi. Lakini angalia kilicho wazi: Paulo hakuacha kuhubiri kwa sababu ya fumbo hilo. Wito wa Mungu unabaki kuwa siri; kazi ya kuhubiri inabaki kuwa wajibu wetu.

Undani

Angalia mstari wa 16, ule wa mabano: "Zaidi ya hapo, sijui kama nilimbatiza mtu mwingine yeyote." Paulo anasahau. Katika ulimwengu ambao mlinzi alihesabu kwa makini kila mtu aliyemfadhili, na kila mfadhiliwa alibeba deni la utii wa maisha, kusahau orodha yako ya wateja ilikuwa upumbavu wa kiuchumi. Lakini ndiyo hoja hasa. Ubatizo ulikuwa umegeuzwa kuwa hati ya umiliki: "nilibatizwa na fulani, kwa hiyo mimi ni wa fulani." Paulo anakataa kushika kamba hiyo mkononi. Kusahau kwake si uzembe; ni kutokuwa na hamu ya kumiliki mtu yeyote. Kiongozi anayekumbuka kwa usahihi kila aliyemsaidia anajenga kikundi. Anayesahau anajenga kanisa.

Maswali ya Kutafakari

Ni kipimo gani cha thamani, kazini au nyumbani, ambacho kikiondolewa leo kingenifanya nihisi mimi si kitu? Na hilo linaniambia nini kuhusu mahali nilipoweka msingi wangu?

Ni nani ambaye nimemhesabu kama "mtu wangu" kwa sababu ya jinsi nilivyomsaidia, na ninawezaje kumwachilia awe wa Kristo tu?