1 Wathesalonike 3

Maandiko Yenyewe

Paulo hawezi kuvumilia zaidi. Kimya cha Thesalonike kinamla ndani. Kwa hiyo anabaki peke yake huko Athene na kumtuma Timotheo aende kuchunguza kama imani yao imesimama chini ya mateso. Timotheo anarudi na habari njema, na Paulo anaandika: "kwa sasa tunaishi, kama mkisimama imara kwa Bwana." Sura hii ni barua ya faraja iliyofichwa ndani ya barua ya faraja, mtume anayefarijiwa na wale aliokuwa akiwafariji.

Kiini

Kuna kitu cha ajabu kinachotokea hapa: mtume anayeitwa kuwaimarisha wengine, mwenyewe anahitaji kuimarishwa. "Kwa sasa tunaishi, kama mkisimama imara kwa Bwana." Maisha ya Paulo, uhai wake wa ndani, unategemea kusimama kwa wengine katika imani. Hii inasema jambo zito kuhusu kanisa: si mkusanyiko wa watu wanaosaidiana kimoyo tu, bali kiungo halisi ambapo imani ya mmoja hubeba uhai wa mwingine. Mungu hafanyi kazi kwa watu waliojitenga. Anafanya kazi katika mtandao wa mioyo iliyofungamana, ambapo furaha ya mmoja ni pumzi ya mwingine. Hii inaonyesha upendo wa Mungu si kama hisia bali kama uhusiano halisi unaoenea kupitia miili na maneno.

Uzi wa Kawaida

Sura hii inafunga kwa maneno yenye uzito wa ajabu: "ujio wa Bwana Yesu pamoja na watakatifu wake wote." Kila kitu Paulo anachoandika, wasiwasi wake, maombi yake, matumaini yake, vinaelekea huko. Imani ya sasa haiishii katika sasa. Inaelekezwa kwenye siku ile ambayo mioyo itaonekana "bila lawama katika utakatifu." Hii ndiyo mstari mkuu wa hadithi nzima ya Biblia: Mungu anayewatafuta wanadamu, anayewaandaa, anayewaimarisha kupitia mateso, hadi siku ya kukutana uso kwa uso. Kama Paulo anavyotamani kuziona nyuso za Wathesalonike, ndivyo Kristo anavyoiendea kanisa lake. Tamaa ya Paulo ni kioo kidogo cha tamaa kubwa ya Mwokozi.

Kioo

Umewahi kumtuma mtu kwa sababu wewe mwenyewe hukuweza kubeba kutojua? Paulo anakiri udhaifu ambao mara nyingi tunauficha: "nilipo kuwa siwezi kuvumilia tena." Hii si udhaifu wa aibu, ni udhaifu wa upendo. Ni jinsi gani unabeba watu unaowapenda ambao wako mbali, wanaopita katika magumu, ambao huwezi kuwafikia? Mtoto aliye chuoni, rafiki katika ndoa inayovunjika, mzazi anayeugua. Tunataka kujua. Tunashindwa kulala. Paulo hakati tamaa ya kutojua kwa maneno ya kidini yasiyokuwa na uzito. Anatuma mjumbe. Anaomba usiku na mchana. Anatamani nyuso. Je, upendo wako unafikia kiwango hicho cha kutokutulia, au umejifunza kujitenga kwa jina la "kumkabidhi Mungu"?

Mhusika Mkuu

Paulo katika sura hii ni tofauti na yule tunayemjua kwenye kurasa nyingine. Hapa hakuna hoja kali, hakuna mafundisho ya kina. Kuna mtu tu anayependa hadi inauma. "Tulipo kuwa hatuwezi kuvumilia zaidi." Neno hilo linarudi mara mbili. Hii ndiyo mchungaji wa kweli: si yule anayebeba watu wake kwa mbali kama miradi, bali yule ambaye uhai wake mwenyewe unategemea kusimama kwao. Anaogopa. Anafurahi. Analia. Anaomba. Anaandika maneno ambayo hayajazuiliwa. Na katikati ya hisia hizi zote, kuna imani thabiti kwamba Mungu ndiye anayeongoza njia. "Mungu wetu na Baba mwenyewe, na Bwana wetu Yesu atuongoze njia yetu." Upendo wa Paulo si mbadala wa imani yake, ni tunda lake.

Muktadha

Wathesalonike ni kanisa changa sana, labda miezi michache tu ya umri. Paulo alilazimika kuondoka haraka kutokana na ghasia (soma Matendo 17). Alikuwa amewaacha kama mtoto mchanga mikononi mwa dhoruba. Sasa yuko Athene, jiji la wanafalsafa lakini pia jiji la upweke kwake, kisha huko Korintho anaandika barua hii. Mateso yaliyotajwa hapa ni ya kweli: Wayahudi wa mji ule waliwafuatilia Wakristo, familia zilipasuka, biashara zilipotea, watu walitengwa. Hii si nadharia. Paulo anajua kwamba imani mpya inaweza kuvunjika chini ya shinikizo, na "mjaribu" (Shetani) yuko kazini. Ndiyo maana anamtuma Timotheo, kijana anayemwaminifu, kuchunguza kama moto bado unawaka.

Swali

Kwa nini Paulo anaogopa kiasi hicho? "Huenda mjaribu alikuwa angalau amewajaribu, na kazi yetu ikawa ni bure." Hii ni sentensi ya kutisha. Kazi ya mtume, iliyofanywa kwa jasho na machozi, inaweza kuwa bure? Je, injili haitoshi peke yake kuwashika waliookolewa? Hapa hakuna jibu rahisi. Maandiko hayatuambii kila kitu kuhusu jinsi neema na uvumilivu vinavyofungamana. Tunaambiwa Mungu anahifadhi watu wake, na tunaambiwa watu wanaweza kuanguka. Paulo hafanyi hesabu ya kitheolojia hapa; anaishi katika hofu halisi ya mchungaji. Labda hii ndiyo tunapaswa kukaa nayo: kwamba imani ni ya kweli, mateso ni ya kweli, na maombi ya usiku na mchana yana maana halisi. Siri hii haiondoi hakika ya Mungu, inaikuza. Kwa sababu Mungu anayewahifadhi watu wake anafanya hivyo kupitia mioyo inayotetemeka kama ya Paulo.

Tafakari

Ni nani anayeishi katika moyo wako kiasi kwamba "kusimama kwao imara" ni pumzi yako mwenyewe? Na kama hakuna, kwa nini?

Paulo anaomba usiku na mchana kuziona nyuso. Je, maombi yako yana tamaa halisi, au yamekuwa maneno ya heshima yasiyo na uzito wa upendo?