1Timotheo 2:9

Maandiko Yenyewe

Baada ya kuwaagiza wanaume wainue mikono katika maombi bila hasira wala ubishi, Paulo anageuka kwa wanawake kwa neno dogo lenye uzito mkubwa: "Vivyo hivyo." Anachotaka ni kwamba wanawake wajipambe kwa mavazi yanayokubalika, "kwa heshima na kujizuia," badala ya kutumia nywele zilizosukwa kwa ustadi, dhahabu, lulu na mavazi ya gharama kubwa kama njia ya kujitangaza. Hoja haiishii hapo; mstari unaofuata unaeleza mapambo yanayofaa kweli, yaani "matendo mema." Kwa hiyo hiki si kifungu kuhusu urembo peke yake, bali kuhusu ni nini kinachostahili kuonekana kwanza mtu anapoingia ndani ya kusanyiko la watu wa Mungu, na ni nani anayetakiwa kuvutia macho pale.

Kiini

Neno "vivyo hivyo" linafunga mstari huu kwenye ule wa nane, na hapo ndipo kiini kilipo: wanaume wanaambiwa waache ghadhabu na mashaka wanapoomba, wanawake wanaambiwa waache ushindani wa mavazi. Vyote viwili ni namna mbili za jambo moja, yaani kujiweka katikati ya ibada. Kusanyiko lililoitwa kuomba kwa ajili ya "watu wote" na kuyatangaza maneno makuu kwamba kuna "mpatanishi mmoja kati ya Mungu na mwanadamu," linaweza kwa urahisi kugeuka jukwaa la kuonyesha hadhi, utajiri na nafasi. Dhahabu na lulu katika ulimwengu wa Efeso hazikuwa mapambo tu; zilikuwa tangazo la pesa na tabaka. Paulo anadai kwamba neema inayotuweka wote chini ya fidia moja lazima ionekane hata katika jinsi tunavyovaa, vinginevyo tunayapinga kwa miili yetu yale tunayoyaimba kwa midomo yetu.

Uzi Unaounganisha

Hoja ya Paulo haitegemei ladha ya zama zake bali inatiririka kutoka kwa Kristo mwenyewe, aliyetajwa mistari michache tu nyuma: "Alijitoa mwenyewe kama fidia kwa wote." Yule mwenye utajiri wote hakuingia duniani akijitangaza; alijivua, akajishusha, akajitoa. Kusanyiko linaloishi kwa fidia yake haliwezi kuendesha mashindano ya kuonekana ndani ya kuta zake. Tangu mwanzo Mungu amekuwa akiwavika watu wake: ngozi badala ya majani Edeni, mavazi ya ukuhani kwa Haruni, na hatimaye haki ya Kristo kwa kila anayeamini. Mavazi katika Biblia daima yanamaanisha zaidi ya kitambaa; ni ishara ya utambulisho na ya nani aliyekuvisha. Hivyo swali la Paulo si "umevaa nini," bali "unategemea nini kikufunike." Yule aliyefunikwa na fidia hana haja ya kujifunika kwa dhahabu.

Kioo

Kifungu hiki kinagusa mahali pachungu: tamaa ya kuonekana. Si wanawake peke yao; wanaume wanalipa deni lao katika mstari wa nane. Lakini kila mmoja wetu anajua ile dakika ya kujiangalia kwenye kioo kabla ya kutoka, akipima si joto la hewa bali macho ya watu. Nguo ya harusi inayolipiwa kwa deni. Simu mpya inayoshikwa juu kidogo mezani. Gari linaloegeshwa mahali litakapoonekana. Kanisani inakuwa kali zaidi, kwa sababu pale kila mtu anapaswa kuwa mwombaji sawa mbele ya Mungu mmoja; na ukiingia ukivuta macho, umemwondoa mtu mwingine kwenye nafasi yake ya kumwona Kristo. Vilevile, ukihesabu thamani ya mwenzako kwa nguo yake, umefanya dhambi ileile kwa upande mwingine.

Leo, kabla ya kulala, nenda kwenye kabati lako, chagua vazi moja unalolivaa hasa ili uonekane, na uliweke kando kwa wiki mbili.

Swali

Kwa nini Paulo anawataja wanawake kwa jina kuhusu mavazi? Haipendezi kwa sikio letu, na hatupaswi kuificha. Jibu la haraka ni kwamba katika Efeso utajiri wa familia mara nyingi ulionyeshwa kupitia mapambo ya mke, na kwamba nywele zilizosukwa kwa dhahabu zilikuwa alama inayojulikana ya tabaka la juu na wakati mwingine ya uasherati wa hekalu. Hilo ni kweli, lakini halimalizi usumbufu. Mstari huu unakaa karibu sana na mistari mingine mizito ya sura hii inayobishaniwa hadi leo, na mtu mwaminifu hukiri kwamba hapa kuna mvutano ambao Maandiko hayautatui kwa urahisi wetu. Tunachoweza kushika kwa uhakika ni hiki: agizo linaanza na wanaume na wanawake pamoja, "vivyo hivyo," na linaishia mahali pamoja, yaani matendo mema.

Undani

Neno linalotafsiriwa "kujizuia" ni sōphrosynē katika Kiyunani, na Paulo analirudia mwishoni mwa sura kama "akili njema." Si uoga, wala si kujidharau. Ni akili iliyo timamu, mtu anayejua uzito wa kila kitu mahali pake. Mwenye sōphrosynē hanunui kwa hasira, havai kwa wivu, hazungumzi ili kushinda. Anajua tofauti kati ya kuvaa vizuri na kuvaa ili kuwaumiza wengine kwa ulinganisho. Hii ni fadhila ambayo Wagiriki waliiheshimu sana, na Paulo anaichukua bila aibu na kuiweka ndani ya kanisa, akiibatiza kwa neema. Si sheria ya nje kuhusu urefu wa vazi; ni kazi ya ndani ya kuwa na kipimo sahihi cha nafsi yako.

Mwingiliano wa Maandiko

Yakobo anatoa picha inayoufafanua mstari huu waziwazi: mtu mwenye pete ya dhahabu anaingia kanisani, na maskini mwenye nguo chafu anaingia pia, na kusanyiko linampa mmoja kiti kizuri na mwingine sakafu. Hapo unaona kwa nini Paulo anahangaika; mapambo hayakai peke yake, yanazaa upendeleo. Petro naye, akiwaandikia wanawake, anaweka mbali urembo wa nje na kuutaja ule wa moyo usioharibika, akionyesha kwamba hili lilikuwa somo la kanisa lote, si wazo la Paulo pekee. Vifungu vyote viwili vinaelekeza mahali pamoja ambapo mstari wetu unaishia: mapambo yanayostahili watu wanaomcha Mungu ni "matendo mema," ambayo gharama yake hulipwa kwa wengine, si kwa macho yao.

Tafakari

Ni nani ambaye ungependa akuone kanisani Jumapili ijayo, na kwa nini?

Kati ya mavazi yako na matendo yako ya wema wa wiki hii, kipi kinachogharimu zaidi, na hilo linakuambia nini?