2 Mambo ya Nyakati 36:21

Maandiko Yenyewe

Baada ya kuta za Yerusalemu kuangushwa chini na hekalu kuteketezwa kwa moto, mstari huu unatoa maelezo ya kushtua: yote hayo yalitokea "ili kulitimiza neno la Yahwe kwa kinywa cha Yeremia." Uhamisho wa Babeli haukuwa ajali ya kisiasa wala ushindi wa miungu ya Wakaldayo; ulikuwa deni likilipwa. Nchi ilikuwa imenyimwa mapumziko yake ya Sabato kwa vizazi vingi, miaka na miaka ya mashamba yaliyolazimishwa kuzaa bila kupumzika, na sasa nchi inapumzika hatimaye, tupu, bila wakulima wa kuilima. Miaka sabini ya ukiwa ni miaka sabini ya Sabato zilizoibwa zikirudishwa kwa nguvu. Mstari mmoja unatuambia kwamba Mungu anahesabu kile ambacho sisi tunakisahau, na kwamba ardhi yenyewe ilikuwa shahidi dhidi ya watu waliokaa juu yake.

Kiini

Hapa kuna jambo linalotutia hofu takatifu: Mungu anadai haki hata kwa niaba ya udongo. Sheria ilikuwa imeagiza nchi ipumzike kila mwaka wa saba, siyo kwa sababu udongo ni mtakatifu, bali kwa sababu watu wanaolima bila kupumzika wamesahau kwamba uhai wao unatoka kwa Mungu, siyo kwa kazi yao. Kukataa Sabato ni kusema, kimya kimya, "Nikisimama nitaanguka; kila kitu kinategemea mikono yangu." Hilo ndilo kufuru halisi la Yuda, siyo tu sanamu za mbao. Na Mungu hakulazimisha mapumziko hayo kwa adhabu ya papo kwa papo; alisubiri karne nyingi, "akatuma maneno kwao tena na tena." Lakini rehema iliyokataliwa haikomi kuwa haki. Mwishowe nchi ilipata kile ilichodaiwa, kwa njia chungu. Mungu wa neema ni pia Mungu asiyesahau madeni.

Uzi Unaounganisha

Hadithi nzima ya wokovu inatembea kwa mdundo wa mapumziko. Mungu alipumzika siku ya saba, akaagiza watu wapumzike, akaagiza hata nchi ipumzike, na kila wakati alikuwa akifundisha jambo lilelile: uhai ni zawadi, siyo mavuno ya jasho lako. Yuda ilikataa mdundo huo, na deni likakusanyika hadi likalipwa kwa miaka sabini ya ukiwa. Hapo ndipo Yesu anapoingia akisema, "Njoni kwangu ninyi nyote msumbukao na wenye kulemewa na mizigo, nami nitawapumzisha" (Mathayo 11:28). Ninataja mstari huo kwa sababu unagusa deni hilihili: Kristo hatuambii tujaribu zaidi kushika Sabato: yeye mwenyewe ni mapumziko ambayo nchi ililia kwa karne nyingi. Deni ambalo Yuda ilitakiwa kulilipa kwa uhamisho, yeye alililipa kwa msalaba.

Kioo

Mstari huu unakugusa mahali ambapo hupendi kuguswa: kwenye ratiba yako. Kila ahadi unayotoa kwa sababu huwezi kusema hapana, kila jioni unayoibeba kazi nyumbani, kila simu unayoangalia mezani wakati mtoto wako anazungumza, ni njia ya kusema kwamba ulimwengu utaanguka ukikaa kimya. Mwili wako unahesabu. Ndoa yako inahesabu. Mungu anahesabu. Na si wewe tu: labda kuna mtu unayemlipa kidogo, mfanyakazi unayemwita wikendi, mzazi unayemtumia ujumbe tu unapohitaji kitu. Nchi ya Yuda haikuwa na sauti ya kulalamika, lakini ilipata haki yake mwishowe. Vitu visivyo na sauti katika maisha yako vitapata haki yao pia, kwa njia moja au nyingine.

Fungua kalenda yako sasa hivi, chagua saa mbili katika siku saba zijazo, andika ndani yake neno moja: "Mapumziko", na uzime arifa za saa hizo leo.

Wasifu

Wasomaji wa kwanza wa Mambo ya Nyakati hawakuwa wahamishwa; walikuwa wajukuu wao, waliorudi Yerusalemu, wakijenga hekalu dogo lisilolingana na lile la Sulemani, wakilipa kodi kwa Uajemi. Walihitaji kujua kwa nini walizaliwa katika ulimwengu uliovunjika. Jibu linalotolewa hapa ni gumu lakini la kuponya: haikuwa kwamba Mungu alishindwa, wala kwamba miungu ya Babeli ilikuwa na nguvu zaidi. Deni lilikuwa limelipwa kamili, "miaka sabini itimie," na akaunti imefungwa. Ndiyo maana mstari unaofuata unaanza na Koreshi. Kwao, hesabu hii ilikuwa habari njema: hamko hapa kwa bahati mbaya, mko hapa kwa sababu Mungu alimaliza kile alichokianza. Lakini pia ilikuwa onyo: mdundo uleule bado unawadai.

Mhusika Mkuu

Mungu anayejitokeza katika mstari huu ni mwenye subira ya kutisha. Mstari wa kumi na tano unatuambia alituma maneno "tena na tena" kwa sababu "alikuwa na huruma juu ya watu wake." Hakuwa Mungu anayekasirika haraka; alikuwa Mungu aliyeendelea kutuma manabii kwa karne nyingi akijua watadhihakiwa. Lakini subira yake si kutojali. Kuna mahali ambapo maandiko yanasema "hadi pailipokosekana msaada", maneno ya kuhuzunisha kuliko yote katika sura hii. Mungu anayehesabu Sabato zilizoibwa ni Mungu yuleyule anayemchochea Koreshi moyo mstari wa ishirini na mbili. Hasira yake ina mwisho uliopimwa; rehema yake ndiyo inayoendelea. Hii siyo tabia mbili zinazopingana, bali uaminifu mmoja ukifanya kazi kwa njia mbili.

Undani

Neno "imefurahia" linastahili kusimamishwa. Katika Kiebrania ni ratsah, na lina maana mbili zinazoingiliana: kufurahia jambo, na kulipwa deni hadi mwisho. Nchi haipumziki tu; inakubali malipo yaliyokuwa yamecheleweshwa, kama mkopeshaji anayesaini risiti mwishowe. Picha ni ya kushangaza: wakati Yerusalemu ni magofu na watu wake wako Babeli wakilia, mashamba ya Yuda yamelala kimya yakiridhika. Kuna aina ya utaratibu unaoendelea hata wakati historia inapoonekana imeharibika kabisa. Na hilo ndilo linalotupa tumaini na kutuogofya kwa wakati mmoja: hakuna kitu kinachopotea katika hesabu za Mungu, wala Sabato tuliyoiba, wala mapumziko tuliyomnyima mwingine, wala deni alilolipa Kristo kwa ajili yetu.

Tafakari

Ni nani au ni kitu gani katika maisha yako ambacho hakina sauti ya kudai haki yake, lakini kinadaiwa mapumziko na wewe?

Ukiangalia wiki yako iliyopita, unaamini kwa kweli kwamba uhai wako unategemea nini?