2 Wakorintho 5

Maandiko

Paulo anaanza na picha ya hema linalochakaa: mwili tunaoishi ndani yake ni maskani ya muda, na tunapoumia ndani yake tunaugua, tukitamani si kuvuliwa bali kuvalishwa nyumba ya milele isiyotengenezwa kwa mikono ya wanadamu. Kwa sababu Mungu ametupa Roho kama ahadi, tunatembea kwa imani, si kwa kuona, tukiwa na lengo moja: kumpendeza yeye, tukijua kwamba sote tutasimama mbele ya kiti cha hukumu cha Kristo. Kisha kifungu kinageuka: upendo wa Kristo unamshurutisha Paulo, kwa sababu mmoja alikufa kwa ajili ya wote. Yeyote aliye ndani ya Kristo ni kiumbe kipya, na Mungu, ambaye hahesabu makosa dhidi ya ulimwengu, ameweka mikononi mwa watu dhaifu huduma na ujumbe wa upatanisho.

Kiini

Katika mji wa Korintho, ambako heshima ilipimwa kwa mwonekano, sauti na ushawishi wa hadharani, Paulo anasema kitu cha kushtua: uzima wa kweli hauonekani bado. Anaishi katika hema linalovuja, mwili uliopigwa na kuchoka, na hakikatai. Lakini hakiti kwamba kifo ni kuvuliwa; anasema tunataka "kuvalishwa, ili kwamba kile kilicho kufa kiweze kumezwa na uzima". Hii si dharau ya mwili wala kutamani kutoroka dunia; ni imani kwamba Mungu atafanya upya kile alichokiumba. Na kiini cha yote ni kwamba upatanisho si kazi yetu: "Mungu anaupatanisha ulimwengu kwake mwenyewe, sio kuhesabu makosa yao dhidi yao." Deni halikufutwa kwa kupuuzwa. Lilibebwa. Yeye asiyetenda dhambi alifanywa sadaka, ili sisi tufanyike haki ya Mungu ndani yake. Hapo ndipo ujasiri wa Paulo unapozaliwa, si katika hali yake, bali katika hukumu iliyokwisha kutolewa kwa niaba yake.

Uzi Unaounganisha

Neno "maskani" na "hema" haliji bila mzigo wa kumbukumbu. Israeli iliishi miaka arobaini jangwani ikiwa na hema, na Mungu mwenyewe alichagua kukaa katikati yao katika hema, si katika jengo la mawe. Maskani ile ilikuwa ya kuhamishika, iliyoshonwa kwa ngozi na nywele za mbuzi, ikifungwa na kufunguliwa tena. Ilikuwa halisi lakini si ya mwisho. Paulo anachukua picha hiyo na kuiweka juu ya mwili wako: wewe ni maskani ya safarini. Na kama ile hema ilivyoelekeza mbele hadi hekalu, na hekalu likaelekeza mbele hadi kwa Kristo aliyekaa kati yetu, ndivyo mwili huu unavyoelekeza mbele hadi kwa "nyumba ya milele, katika mbingu". Uzi hauishii mbinguni tu; unarudi chini, kwa sababu yule aliyefanywa sadaka ndiye aliyefufuliwa katika mwili. Tumaini la Paulo si roho zilizoachiliwa huru, bali uumbaji uliovalishwa upya.

Kioo

Kuna umri ambao unaanza kuelewa neno "twaugua" bila kufafanuliwa. Goti linalouma unapopanda ngazi, kipimo cha daktari kinachochelewa kurudi, mzazi anayezidi kusahau majina. Paulo hakatai uzito huo; anakiri "twaugua tukilemewa". Lakini kifungu hiki kinagusa pia mahali pengine penye uchungu zaidi: jinsi tunavyopima watu. "Hatumuhukumu mtu kulingana na viwango vya wanadamu." Fikiri yule ndugu kanisani uliyemwandika kimyakimya kama aliyeshindwa. Mfanyakazi mwenzako unayemhesabu kwa matokeo yake tu. Mtoto wako unayemtathmini kwa alama. Mungu "hahesabu makosa yao dhidi yao", nasi tunahesabu kwa bidii. Leo, chukua kalamu, andika jina la mtu mmoja uliyekwisha kumwandika kama aliyepitwa au kuharibika, kisha ombea jina hilo kwa sentensi moja: "Mungu, mfanye huyu kuwa kiumbe kipya, na uniponye jicho langu."

Muktadha

Korintho ya mwaka 55 hivi ilikuwa koloni la Kirumi lililojengwa upya juu ya magofu, mji wa bandari mbili, wafanyabiashara, watumwa walioachwa huru waliopanda ngazi ya mali. Heshima ilinunuliwa na kuonyeshwa: mavazi, wafuasi, ustadi wa kuzungumza hadharani. Katika soko kuu lilisimama jukwaa la mawe, kiti cha hukumu, ambapo mtu alisimama mbele ya macho ya mji mzima kuhukumiwa. Paulo aliwahi kusimama pale. Katika kanisa hili walikuwa wameingia walimu wenye ufasaha na barua za utambulisho, wakijivunia "mwonekano lakini sio kile kilicho ndani ya moyo". Naye Paulo? Mwili wenye makovu, kazi ya kushona mahema yenye harufu ya ngozi na nywele za mbuzi, mikono migumu, hotuba isiyovutia. Barua hii ni utetezi wa mtu anayeonekana kushindwa kwa vipimo vyote vya mji ule.

Mhusika Mkuu

Waliomshtaki Paulo walidokeza kwamba amerukwa na akili, naye halikani moja kwa moja: "ikiwa kama tumerukwa na akili, ni kwa ajili ya Mungu." Huyu ni mtu ambaye ndani yake kuna vitu viwili vinavyoonekana kupingana. Anaugua, amelemewa, anajua mwili unavyochakaa. Na wakati huohuo anasema mara mbili, "tuna ujasiri." Chanzo cha ujasiri huo si tabia yake wala mafanikio yake. "Upendo wa Kristo watushurutisha." Neno hilo lina maana ya kubanwa, kama mto unaosukumwa kati ya kingo mbili hadi ukapata kasi. Paulo hajitolei kwa nguvu za kujilazimisha; amekamatwa. Mtu aliyekamatwa na upendo hawezi tena kuishi kwa ajili yake mwenyewe, na hilo linamfanya aonekane mwendawazimu kwa mji unaopima kila kitu kwa faida.

Undani Mmoja

Mstari wa tatu una neno lisilo la kawaida: "hatutaonekana kuwa tu uchi". Kwa Mgiriki, mwili ulio uchi ulikuwa fahari; sanamu za uwanja wa michezo zilisherehekea hivyo. Kwa Myahudi, uchi ulikuwa aibu, tangu bustanini, mahali pa kufunikwa. Paulo anaandika kama Myahudi. Hataki roho iliyovuliwa mwili, iliyosimama wazi mbele ya Mungu bila kifuniko. Anataka kuvalishwa. Na hapo ndipo mstari wa mwisho unapoangaza: yule asiyetenda dhambi alifanywa sadaka, "ili tuweze kufanyika haki ya Mungu katika yeye." Vazi la mwisho si letu. Ni yeye.

Maswali ya Kutafakari

Ni kwa vipimo gani vya "mwonekano" bado unajipima mwenyewe, na kingekuwaje kama ungeamini hukumu iliyokwisha kutolewa kwa niaba yako?

Kama Mungu "hahesabu makosa yao dhidi yao", ni deni gani unalolihesabu bado dhidi ya mtu fulani?