Waefeso 2

Maandiko

Paulo anaanza kwa kuwakumbusha wasomaji wake mahali walipotoka: walikuwa wafu katika makosa na dhambi, wakienenda kwa kufuata roho ya ulimwengu huu, wana wa ghadhabu kwa asili. Kisha linakuja lile neno dogo lenye uzito wa milele: "Lakini Mungu." Kwa rehema zake aliwafufua pamoja na Kristo na kuwaweka pamoja naye katika mahali pa mbingu, kwa neema, si kwa matendo. Na sehemu ya pili ya sura inasogeza jambo hilo kutoka kwa mtu binafsi hadi kwa mataifa mawili: ukuta uliowatenganisha Wayahudi na watu wa Mataifa umebomolewa kwa mwili wa Kristo, na sasa wote wanajengwa pamoja kuwa hekalu, makao ya Mungu katika Roho.

Kiini

Tulia kidogo na kitu ambacho ni kigumu kukipita haraka: mtu aliyekufa hana uwezo wa kushirikiana na mwokozi wake. Paulo hakusema tulikuwa wagonjwa, au wanyonge, au tumepotea kidogo njiani. Alisema wafu. Na kama hivyo ni kweli, basi wokovu si msaada; ni ufufuo. Ndiyo maana anasema "Ni kwa neema kwamba mmeokolewa" mara mbili katika mistari michache, kama mtu anayeogopa tusikose kusikia. Lakini angalia jinsi tunavyoelekea kupinga: tunapenda kubaki na kipande kidogo cha sifa, sehemu ndogo tuliyoichangia. Paulo anaifunga hiyo njia kabisa: "Haitokani na matendo. Matokeo yake, asiwepo mmoja wapo wa kujisifu." Neema haiacha nafasi ya kujisifu, na hilo si tusi. Ni ukombozi kutoka kwa mzigo wa kujithibitisha.

Uzi Unaopita

Maneno ya mstari wa 12 yanachoma: "wageni kwa agano la ahadi." Yalikuwa hivyo kwa karne nyingi. Kuanzia Ibrahimu, Mungu alichagua familia moja, akaweka tohara kama alama, akatoa sheria kwa taifa moja. Watu wa Mataifa walisimama nje ya uzio, wakitazama. Sasa Paulo anasema uzio umebomolewa, na hakubomolewa kwa kuwapa Wayahudi hadhi ndogo au kwa kufanya ahadi ziwe nyepesi. Ulibomolewa kwa mwili wa Kristo, kwa damu yake, kwa msalaba. Yule anayebomoa ukuta huubomoa kwa kuubeba yeye mwenyewe. Hii ni ile ahadi ya kale kwamba mataifa yote yatabarikiwa katika mzao wa Ibrahimu, ikija kwa njia isiyotarajiwa: si kwa kuwakaribisha wageni ndani ya nyumba ya kale, bali kwa kuumba "mtu mmoja mpya" ambaye hakuwepo kabla.

Kioo

Ni rahisi kusema tunaamini neema na wakati huo huo kuishi kama watu wanaolipa deni. Fikiria juma lako: kuchoka kwa kujaribu kuwa mzazi bora kuliko wale wanaokutazama, hesabu ya kimya unayoifanya kanisani kuhusu ni nani anatoa zaidi na ni nani anahudumu zaidi, ile hofu inayokuja usiku kwamba kama watu wangejua kweli yako yote wasingekukubali. Ephesians 2 inagusa mahali hapo. Kama ulikuwa umekufa na Mungu akakufufua, huna cha kuthibitisha na hakuna cha kuficha. Lakini sura hii ina makali mengine pia: ukuta uliobomolewa. Kuta zetu zina majina mengine sasa, kabila, elimu, pesa, chuki za kisiasa. Kudai neema kwa nafsi yangu na kubaki na ukuta wangu ni kudai nusu ya msalaba.

Wasifu wa Wasikilizaji

Wasomaji wa kwanza walikuwa waumini wa Mataifa katika mji wa Efeso, mji wa hekalu la Artemi, ambapo dini ilikuwa biashara na fahari ya jamii. Waliokuwa Wayahudi katika kanisa hilo walikuwa na urithi wa karne nyingi: maandiko, sheria, tohara, historia ya agano. Wale wa Mataifa walikuwa na chochote kuliko hicho, na waliliambiwa hivyo. Neno "msio na tohara" halikuwa maelezo tu; lilikuwa dharau. Hivyo mstari wa 19 ulikuwa mlipuko: "si wasafiri na wageni tena. Bali ni wenyeji." Katika ulimwengu wa Kirumi, uraia ulikuwa kila kitu, ulikupa haki, ulinzi, heshima. Paulo anasema wamepewa uraia mahali ambapo hakuna mtu anayeweza kuutoa au kuunyang'anya. Na zaidi: wao wenyewe ni hekalu, wakati hekalu la Artemi lilisimama pale mjini kwa mawe yake makubwa.

Mhusika Mkuu

Mhusika mkuu wa sura hii ni Mungu, na anajitokeza kwa vitenzi. Yeye anapenda, anafufua, anaweka pamoja, anaonesha, anaumba, anajenga. Sisi ni vitu vya matendo yake, si watendaji. Katika mstari wa 10, Paulo anatumia neno la Kiyunani poiēma, yaani kitu kilichofanywa kwa mikono ya fundi, kazi ya sanaa; ndiyo "sisi tu kazi ya Mungu." Lakini kuna kitu kingine kinachovutia zaidi: kwa nini alifanya hivi? Paulo anajibu kwa mstari wa 7, "ili katika nyakati zijazo aweze kutuonesha utajiri mkuu wa neema yake." Mungu anakuwa mkarimu kwa sababu anataka kuonyesha ukarimu wake. Hakuna sababu nyingine iliyotolewa. Hilo linaacha maswali mengi yasiyojibiwa, na labda ni bora yabaki hivyo.

Maandiko Yanayoitana

Neno "wafu" na "kufufua" hayapo hapa kwa bahati. Ezekieli aliona bonde la mifupa mikavu na akaambiwa atabiri juu yake, na Mungu akatia pumzi na mifupa ikasimama kama jeshi. Paulo anasema hilo limetokea kwako. Halijatokea kwa taifa la Israeli tu bali kwa Mgiriki aliyekuwa akiabudu Artemi juzi. Na mstari wa 20, "Kristo Yesu mwenyewe alikuwa jiwe kuu la pembeni," unatuita kwa Zaburi 118, jiwe walilolikataa waashi. Lile lililokataliwa limekuwa msingi wa kila kitu, na jengo linalosimama juu yake si jengo la mawe. Ni watu, "mnajengwa pamoja kama mahali pa kuishi pa Mungu katika Roho." Mungu hakai katika hekalu tena. Anakaa kati ya watu ambao hapo awali walikuwa maadui.

Tafakari

Wapi katika maisha yako unaishi kama mtu anayelipa deni kwa Mungu, badala ya mtu aliyefufuliwa kutoka kwa wafu?

Ni ukuta gani ambao Kristo aliubomoa kwa mwili wake, ambao wewe bado unauhifadhi kwa uangalifu?