Wakolosai 2:22

Maandiko

Baada ya kunukuu kauli fupi zinazopigwa kelele na walimu wa Kolosai, "Msishike, wala kuonja, wala kugusa", Paulo anazipima kwa kipimo kimoja tu: vitu vyote hivyo vinavyokatazwa ni vitu vinavyoisha. Vinaliwa, vinatumika, vinaoza. Amri zinazovilinda zimezaliwa mahali fulani, na Paulo anataja mahali hapo bila kificho: "kutokana na maelekezo na mafundisho ya wanadamu." Si sauti kutoka mbinguni; ni sauti kutoka mezani, kutoka jikoni, kutoka kwa mtu mwenye ushawishi aliyeamua nini ni safi na nini si safi. Mstari huu ni pumzi moja tu, lakini ndani yake kuna hukumu tulivu juu ya dini nzima inayojengwa juu ya vitu vinavyoharibika.

Kiini

Neno ambalo Paulo anatumia hapa kwa "uharibifu" ni phthora, kuoza, kutoweka polepole kama tunda lililokatwa na kuachwa jua. Hicho ndicho anachokisema: mnajenga uzio mrefu kuzunguka kitu ambacho kesho hakitakuwepo. Kanuni ya chakula haiwezi kubeba uzito wa milele, kwa sababu chakula chenyewe hakiwezi. Hii si dharau kwa nidhamu; ni suala la uwiano. Kitu kinachoisha hakiwezi kunipa utakatifu usioisha. Na hapa ndipo Injili inasimama: utakatifu wangu hauko katika kile ninachokwepa, bali katika yule ambaye "hazina zote za hekima na maarifa zimefichwa" ndani yake. Kristo hana tarehe ya kuisha. Mkate wangu unayo. Basi kwa nini nimwekee mkate mzigo asioweza kubeba?

Uzi Mmoja

Ni rahisi kusoma mstari huu kana kwamba Paulo anadharau Sheria ya Mungu. Hafanyi hivyo. Mstari wa kumi na saba ulikwisha sema kwa uangalifu: "Hivi ni vivuli vya mambo yajayo, lakini kiini ni Kristo." Kivuli si uongo. Kivuli ni ushahidi kwamba kuna mwili mahali fulani unaosimama kwenye nuru. Sikukuu, mwezi mpya, Sabato, sheria za chakula: vyote vilielekeza mbele, vikafundisha Israeli kwa lugha ya mwili na wakati kwamba Mungu anataka watu waliotengwa kwa ajili yake. Lakini kivuli hakiwezi kukumbatiwa. Kinapofika kile kilichokitupa, kushikilia kivuli si uaminifu, ni kutoona. Paulo hasemi "sahau nyuma", anasema "angalia mbele ya kivuli, kuna Mtu amesimama pale."

Kioo

Kaa kimya kidogo na jiulize ni kanuni gani ndogo unayotumia kupima usalama wako mbele za Mungu. Labda ni aina ya muziki, au saa ngapi unaamka kuomba, au kwamba hukanyagi mahali fulani. Sisi sote tuna orodha, na orodha inatuliza, kwa sababu inaweza kupimwa. Ni rahisi zaidi kuhesabu vitu ambavyo sijagusa kuliko kuishi mbele ya neema ninayoshindwa kuidhibiti. Na kwa siri, orodha hunipa kitu kingine: nafasi ya juu kidogo kuliko ndugu yangu asiyeishika. Paulo anavunja kioo hicho kwa upole mkali: vitu hivyo vitaoza. Hata utii wako kwao utaoza pamoja navyo.

Leo, andika kwenye karatasi kanuni moja unayoitumia kujihesabia haki au kumhukumu mwenzako, kisha sema kwa sauti, "hiki kitaharibika kwa matumizi; Kristo hataharibika", na iparue karatasi hiyo.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wakolosai walikuwa waumini wapya katika mji mdogo wa Frigia, wengi wao wakiwa Wamataifa walioingia katika imani ya Kiyahudi-Kikristo ambayo bado ilikuwa mpya masikioni mwao. Walikuwa wamezoea ulimwengu ambao kila mungu alikuwa na masharti yake ya usafi, kila hekalu na sheria zake za chakula. Sasa wanakuja walimu wenye "hotuba yenye ushawishi" wakisema: mmeanza vizuri, lakini bado hamjafika; kuna ngazi zaidi, kuna vyakula vya kuepuka, kuna siku za kushika. Kwa mtu anayeogopa kuwa nje ya mzunguko, hoja hiyo ina nguvu ya kutisha. Paulo anawaambia jambo ambalo lilikuwa gumu kuliamini kuliko tunavyofikiri: hamko njiani kuelekea utimilifu; "mmejazwa katika yeye."

Swali

Lakini je, Paulo anamaanisha kwamba nidhamu ya mwili haina thamani kabisa? Mstari unaofuata unaonekana kusema hivyo: sheria hizo "hazina thamani dhidi ya tamaa za mwili." Hilo linatuacha na usumbufu, kwa sababu tunajua kufunga kunatusaidia, kwamba kuweka mipaka kwa simu au chakula au pesa kunabadilisha kitu ndani yetu. Nadhani Paulo hakatai zoezi; anakataa injili ya zoezi. Tofauti ni ndogo lakini ni ya kutisha: kama nidhamu yako inakua kutoka kwa maisha ya Kristo ndani yako, ni tunda. Kama inakua ili kukuletea maisha hayo, ni mzigo. Na mara nyingi mimi mwenyewe siwezi kutofautisha vyote viwili ndani yangu. Hilo ni swali la kuishi nalo, si la kulijibu haraka.

Mhusika Mkuu

Nyuma ya mstari huu kuna Mungu asiyeoza. Kila kitu kingine katika sentensi kinaisha, chakula, sheria, walimu wenyewe, lakini yule aliyefuta "kumbukumbu ya madeni iliyoandikwa" hafutiki. Cha kushangaza ni namna anavyotenda: hakutuachia mfumo bora wa kanuni, alitupa mtu. Aliweka utimilifu wake wote "katika mwili", katika kitu kinachoweza kuguswa na kuuawa, kisha akakiinua kutoka kaburini ili kisiharibike tena. Mungu wa mstari huu hana wasiwasi na mikate na siku; ana wasiwasi na mioyo iliyofungwa kwa vitu visivyoweza kuishika. Ni Mungu anayekataa kuwa mlinzi wa uzio, kwa sababu anataka kuwa nyumba yenyewe.

Tafakari

Ni ipi kanuni niliyoirithi au kuijitengenezea, na ninajuaje kama inatoka kwa Kristo au kwa "maelekezo na mafundisho ya wanadamu"?

Kama ni kweli kwamba "mmejazwa katika yeye", ni nini ambacho bado ninatafuta kuongezewa, na kwa nini kinanivutia zaidi kuliko yeye?