Danieli 6

Maandiko Yenyewe

Dario anapanga ufalme wake kwa magavana 120 na watawala wakuu watatu, na Danieli anang'aa kati yao kwa sababu "alikuwa na roho isiyo ya kawaida." Wivu unazaa njama: wenzake wanashindwa kupata doa lolote katika kazi yake, hivyo wanamtegea mtego katika sehemu pekee isiyo na kinga, yaani ibada yake. Amri inatiwa saini, Danieli anafungua madirisha kuelekea Yerusalemu kama kawaida yake, anatupwa kwa simba, na asubuhi anakutwa hai; kisha mfalme anatangaza kwa mataifa yote kwamba Mungu wa Danieli ni "Mungu aliye hai."

Kiini

Sura hii inasimama juu ya mgongano wa falme mbili zisizobatilika. Upande mmoja kuna "sheria za Wamedi na Waajemi" ambazo "haziwezi zikabatilishwa," sheria ngumu kiasi kwamba hata mfalme aliyeitunga anakuwa mfungwa wake; anahangaika "mpaka wakati wa kuzama kwa jua" bila kuweza kutengua neno lake mwenyewe. Upande wa pili kuna ufalme ambao "hauwezi kuharibiwa," na utawala utakaodumu "hadi mwisho." Kati ya hizi mbili yupo mtu mmoja anayepiga magoti mara tatu kwa siku.

Hapa kuna kitu cha kutafakari polepole: Mungu hasemi hata neno moja katika sura nzima. Hakuna sauti kutoka mbinguni, hakuna ahadi iliyotolewa kabla ya hatari. Mungu anatenda, lakini hajieleza. Danieli anaomba bila uhakikisho wowote kwamba ataokolewa; anaomba kwa sababu ndivyo alivyokuwa akifanya "kama alivyofanya hapo kabla." Imani hapa si ujasiri wa kujua matokeo, bali ni uaminifu wa mazoea matakatifu katika giza. Je, sisi tunamjua Mungu anayetenda kimya kimya, au tunamtaka Mungu anayetangaza mapema?

Uzi Unaopita

Fuatilia mwendo wa hadithi hii: mtu asiye na hatia anashtakiwa na watu wenye wivu, mtawala anatamani kumwokoa lakini amefungwa na sheria yake mwenyewe, jiwe linawekwa mlangoni na kutiwa muhuri "ili kwamba chochote kisiweze kubadilishwa," halafu asubuhi inakuja na sauti inaita jina lake. Haitakuwa busara kugeuza kila kipengele kuwa fumbo la Kristo, lakini muundo wenyewe unasema kitu. Mungu ana tabia ya kufanya kaburi kuwa mlango.

Tofauti nayo ni muhimu zaidi kuliko mfanano. Vinywa vya simba vilifungwa, na Danieli alitoka bila "dhara lolote." Yesu hakuepushwa; aliingia ndani ya kifo chenyewe, na muhuri ule haukumzuia. Danieli alitetea kutokuwa na hatia kwake; Kristo alibeba hatia yetu. Hivyo sura hii si ahadi kwamba tutaokolewa kutoka tundu la simba kila mara, bali ishara ya mapema kwamba ufalme usioharibika una nguvu zaidi kuliko muhuri wowote wa mwanadamu.

Kioo

Mtego uliowekwa kwa Danieli ulikuwa wa busara sana: siku thelathini tu. Wangeweza kusema, "Funga dirisha kwa mwezi mmoja, kisha endelea kama kawaida." Hapo ndipo sura hii inapotuchoma. Mara chache tunaombwa kumkana Mungu kwa ukamilifu; mara nyingi tunaombwa kuahirisha tu, kunyamaza kidogo kazini ili kupandishwa cheo, kuficha imani yetu kwenye mazungumzo ya familia ili kuepuka ugomvi, kulegeza msimamo kwa muda mfupi kwa sababu hali ni ngumu. Mwezi mmoja hauwezi kuua mtu, tunajiambia. Lakini Danieli alijua kwamba mazoea yanayoachwa "kwa muda" ni mazoea yanayokufa.

Ndiyo maana hakufanya tendo kubwa la kishujaa; alirudia tu kile alichokuwa akifanya siku zote. Imani yako leo itakuwa kile ulichoendelea kufanya wakati haikufaa.

Leo, chagua saa moja maalum, weka kengele kwenye simu yako, na saa hiyo ikifika piga magoti mahali ulipo, hata ofisini au jikoni, na umshukuru Mungu kwa dakika mbili.

Swali Gumu

Mstari wa 24 unakaa kooni. Wale washtaki wanatupwa kwa simba "wao, na watoto wao, na wake zao," na simba wanaowavunjavunja ndio wale waliokuwa wamefunga vinywa usiku uliopita. Watoto hawakupanga njama yoyote. Maandiko yanasimulia bila kutoa maoni, na ukimya huo ni mzito.

Tusisafishe jambo hili haraka. Hiki ni kitendo cha Dario, si amri ya Mungu; ndivyo falme za dunia zilivyokuwa zikifanya, zikiangamiza nyumba nzima pamoja na mkosaji. Mungu hasemi neno. Lakini pia hakuzuia. Na hapo tunabaki na swali ambalo sura hii haitujibu: kwa nini wakati mwingine mkono unaofunga vinywa vya simba haufungui mdomo kusema "inatosha"? Tunaweza kuamini kwamba Mungu si mkatili, na wakati huo huo kukiri kwamba hatuelewi kimya chake. Imani si kujua majibu yote; ni kubaki tukiomba kwa Mungu ambaye bado hajaeleza kila jambo.

Undani Mdogo

"Madirisha yake katika chumba cha juu yalikuwa wazi kuelekea Yerusalemu." Simama hapa kidogo. Yerusalemu wakati huo ilikuwa magofu. Hekalu lilikuwa limebomolewa, na Danieli alikuwa ameishi Babeli karibu maisha yake yote. Aliomba akitazama upande wa mji ambao kwa macho ya kawaida haukuwepo tena.

Hiyo ndiyo kumbukumbu inayogeuka kuwa tumaini. Kugeuza uso kuelekea mahali palipoharibiwa ni kusema: ahadi za Mungu hazikufa pamoja na majengo. Na madirisha yalikuwa wazi, si kwa maonyesho, bali kwa sababu hakuona sababu ya kuyafunga. Mtu anayeomba akitazama magofu kwa miaka sabini ni mtu ambaye tayari amejifunza kuishi kati ya kile kinachoonekana na kile kinachoaminiwa. Tundu la simba halikuwa mtihani wake wa kwanza wa aina hiyo.

Mhusika Mkuu

Danieli hapa si kijana jasiri wa picha za watoto. Ni mzee aliyetumikia himaya tatu, aliyeshuhudia tawala zikibadilika huku yeye akiendelea kupiga magoti mara tatu kwa siku. Hakuna mahali anapojitetea kwa hasira, hakuna hotuba ya kukemea njama. Anaposikia kwamba hati imetiwa saini, anaingia nyumbani na kuomba "na kushukuru." Shukrani, siku ambayo hukumu yake ya kifo imeandikwa.

Hiyo ndiyo nafsi yake: utulivu uliojengwa kwa miaka mingi ya kufanya jambo lile lile. Hata maneno yake kwa mfalme asubuhi ni mafupi na matulivu, bila ushindi wa kejeli juu ya maadui zake. Mtu kama huyu hazaliwi usiku mmoja; anachongwa na uaminifu wa muda mrefu ambao hakuna aliyeuona. Mungu alimwokoa kutoka kwa simba, lakini alikuwa amemshika muda mrefu kabla ya hapo.

Maswali ya Kutafakari

Ni zoea gani la kiroho ulilokuwa nalo zamani na ukaliacha "kwa muda," na nini hasa kilifanya ukaliache?

Kama Mungu angekaa kimya katika jambo unalolipitia sasa, kama alivyokaa kimya katika sura hii yote, ungeendelea kuomba?