Kumbukumbu la Torati 2:25

Maandiko

Baada ya miaka thelathini na minane ya kuzunguka, Mungu anaamuru Israeli kuvuka bonde la Arnoni na kuanza vita dhidi ya Sihoni. Kisha anaongeza ahadi ambayo ni kubwa kuliko vita yenyewe: "Leo nitaanza kuweka woga na hofu yenu kwa watu ambao wako chini ya anga lote, watasikia habari kuhusu ninyi na watatemeka na kuwa na shida kwa sababu yenu." Silaha ya kwanza si upanga wa Israeli, bali sifa yao inayowatangulia. Habari zitasafiri kwa kasi kuliko jeshi, na mataifa yatatetemeka kabla ya mtu yeyote kugusa lango lao. Hili ni tangazo la mwanzo, si wa mwisho: "nitaanza."

Kiini

Neno la Kiebrania hapa, pachad, halimaanishi wasiwasi wa taratibu bali mtetemeko wa ghafla, hofu inayoingia mifupani mtu asipojua imetokea wapi. Na Mungu anasema ni yeye anayeiweka. Hii ndiyo hoja nzito ya mstari huu: ushindi wa Israeli hautazaliwa kwenye ujasiri wao, ambao ulikwisha kufa jangwani pamoja na kizazi kile chote, bali kwenye kitendo cha Mungu ndani ya mioyo ya watu wasiomjua. Kilichowaangusha Waamori si mikuki bali habari. Na ndivyo Kumbukumbu inavyokataa kabisa hadithi ya taifa lililoshinda kwa uwezo wake; hata woga wa adui ni zawadi, si mafanikio. Hakuna nafasi ya kujisifu inayobaki.

Uzi Mkuu

Mstari huu unarudia kitu kilichoimbwa miaka arobaini mapema. Kwenye ufuo wa Bahari ya Shamu, Israeli iliimba kwamba mataifa yamesikia na kutetemeka, kwamba hofu na tetemeko limewaangukia wakuu wa Edomu, Moabu na Kanaani. Wakati ule ilikuwa wimbo wa shangwe; sasa ni amri ya kuanza kutimizwa. Kizazi kilichoimba kimekufa, lakini ahadi haikufa nacho. Na uzi huu unaendelea: Yoshua atakapotuma wapelelezi Yeriko, mwanamke kahaba atawaambia kwamba hofu imewaangukia wakazi wote wa nchi tangu waliposikia habari za Bahari ya Shamu. Kumbe hofu ile ile inayowaangamiza wengine ilimwokoa Rahabu, kwa sababu yeye aliisikia habari na kuamua kumkimbilia Mungu badala ya kumkimbia. Hofu si hukumu ya mwisho; ni mwaliko unaoweza kukataliwa.

Kioo

Sisi pia tunatembea mbele ya sifa zetu. Jina lako linaingia chumbani kabla yako: kazini, kwenye kanisa, hata mezani nyumbani. Swali ni habari gani inayosafiri. Wengine wanajenga hofu kwa makusudi, kwa sauti kali, kwa ukimya wa adhabu, kwa uwezo wa kutoa au kunyima. Lakini ona kile Mungu alichoamuru sura hii yote: kwa ndugu zao Waedomu na Wamoabu, Israeli hawakuruhusiwa hata kukanyaga unyao wa mguu bila kulipa. Walinunua chakula na maji kwa pesa. Hofu ambayo Mungu anaiweka ni yake; ile tunayoiweka sisi ni dhuluma. Leo, mtumie ujumbe mfupi mtu mmoja aliye chini ya mamlaka yako, mwanao, mfanyakazi, mwanafunzi, ukimwambia wazi kwamba huhitaji kukuogopa katika jambo lililo kati yenu.

Mhusika Mkuu

Mungu ndiye anayezungumza, na sauti yake hapa ina pande mbili zisizofungamana kirahisi. Ni yule yule aliyesema kwa upole "sitawapa nchi yoyote yao" kuhusu wazao wa Esau na wa Lutu, akilinda mipaka ya mataifa madogo yasiyokuwa na uhusiano wa agano naye. Na ni yule yule anayesema atatia hofu chini ya anga lote. Yeye si mungu wa kabila mmoja anayechukia wengine wote; anagawa nchi kwa Waedomu na Waamoni pia. Lakini si mungu asiyehukumu. Ana subira ndefu, miaka arobaini ya kutembea bila kupungukiwa chochote, na ana wakati ambao subira inaisha: "Sasa inuka." Kumjua Mungu huyu ni kujifunza kuwa upendo wake na hukumu yake vinatoka kinywa kimoja.

Swali

Je, ni haki kwa Mungu kuweka hofu ndani ya watu kisha kuwahukumu? Sura hii inakwenda mbali zaidi: inasema Mungu aliifanya ngumu akili ya Sihoni, kama alivyofanya kwa Farao. Sihoni alialikwa kwa maneno ya amani, njia kuu tu, chakula na maji kwa pesa. Alikataa. Nasi hatuambiwi wapi ukaidi wake unaishia na mkono wa Mungu unaanzia. Maandiko hayafuti mvutano huu, na mimi sitajaribu kuufuta. Ninachoweza kusema ni hiki: Rahabu alipata habari zile zile na hofu ile ile, akaokoka. Hofu haikumfunga. Kwa nini kwa Sihoni ilikuwa mwisho na kwa Rahabu mlango, Kumbukumbu haielezi. Hapo tunasimama kimya, si kwa raha, bali kwa heshima.

Wasifu wa Wasikilizaji

Waliosikia maneno haya kwa mara ya kwanza walikuwa watu waliozaliwa jangwani, watoto wa waliokataa kuingia. Walikuwa wamesikia hadithi ya kizazi kilichotangulia: majitu, miji yenye kuta, na hofu iliyowashinda baba zao. Sasa wanaambiwa kwamba hofu itabadilisha upande. Wale majitu, Waemi, Waanaki, Warephaimu, wanatajwa mara kwa mara katika sura hii, si kuwatisha bali kuwakumbusha kwamba Mungu alikwisha wang'oa kwa ajili ya Waedomu na Waamoni. Kwa masikio yao, mstari huu ulikuwa dawa ya kumbukumbu chungu: hakuna kizazi kinachopoteza ahadi ya Mungu milele. Wanasimama kwenye Arnoni, ng'ambo ya nchi, wakisikia neno "Leo" ambalo baba zao hawakuwahi kulisikia.

Maswali ya Kutafakari

Habari zipi kuhusu wewe zinawatangulia mahali unapoingia, na ni nani anayekuogopa bila sababu ya haki?

Umewahi kusikia habari za Mungu zikakuletea hofu; ulifanya kama Sihoni au kama Rahabu?