Mhubiri 7:14

Maandiko

Siku ikiwa njema, furahia; usiahirishe furaha wala kuiweka akiba kwa ajili ya kesho. Siku ikiwa mbaya, simama na ufikirie: Mungu ndiye ameziweka zote mbili, siku ya kicheko na siku ya machozi, bega kwa bega. Na sababu yake ni hii hasa, kwamba Mwalimu anaisema wazi bila kuipamba: "hakuna mwanadamu yeyote atakaye fahamu chochote kinacho kuja baada yake." Hakuna ramani ya kesho mikononi mwetu. Mstari huu haukupi maelezo ya mateso wala orodha ya sababu; unakupa jinsi ya kuishi ndani ya mchanganyiko wa mema na mabaya bila kujidanganya, na bila kukata tamaa.

Kiini

Hapa kuna kitu kinachochoma: Mungu hakuweka siku njema peke yake. Aliziweka zote. Mwalimu hasemi kwamba yote mawili ni mazuri; anasema yote mawili yametoka mkononi mwake, na kwamba hiyo ndiyo hasa sababu hatuwezi kusoma kesho. Ujinga wetu kuhusu siku zijazo si kasoro ya mfumo; ni sehemu ya mpango. Mungu amevuta pazia kwa makusudi, ili tusiishi kwa mahesabu bali kwa kumtegemea yeye. Hii inatuvua silaha mbili tunazozipenda: ile ya kujihakikishia maisha kwa akiba, bima na mipango, na ile ya kujitetea kwa kudhani mateso ni adhabu tunayoweza kuihesabu. Mstari uliotangulia unauliza, "Ni nani awezaye kuimarisha chochote alichokipindisha?" Jibu ni: hakuna. Hekima si kunyoosha kilichopindika, bali kuishi kwa uaminifu, kwa furaha na kwa hofu ya Mungu, katika kile kilichopo leo.

Uzi Unaopita

Biblia nzima inakataa kumweka Mungu nje ya siku mbaya. Yusufu akiwaambia ndugu zake kwamba walichokusudia kwa ubaya Mungu alikigeuza kwa wema, na Ayubu akikataa kumlaani Mungu baada ya kupoteza kila kitu, wote wanasimama mahali hapa pale Mwalimu anaposimama: siku zote mbili zimetoka mkononi mmoja. Lakini uzi huu unafika mwisho wake mahali pasipotarajiwa, katika bustani ya Gethsemane, ambapo Mwana wa Mungu anapokea siku mbaya kabisa iliyowahi kuwepo bila kuikwepa wala kuieleza. Pale msalabani, siku iliyopindika kuliko zote inakuwa siku ya wokovu wetu. Hiyo haibadilishi uchungu wa Ijumaa kuu kuwa tamu; inathibitisha tu kwamba Mungu anayefanya kazi ndani ya giza si mgeni kwake. Yeye mwenyewe aliingia ndani yake.

Kioo

Mstari huu unagusa pande mbili za moyo wetu. Upande mmoja, unakemea tabia ya kuahirisha furaha. Mshahara ukiingia, unaanza kuhesabu hatari badala ya kushukuru. Mtoto anacheka mezani, nawe uko kwenye simu ukiwaza mkutano wa kesho. Siku ikiwa njema, Mwalimu anasema, iishi; usiiweke akiba kama mtu asiyeamini kwamba ilitolewa. Upande mwingine, unakemea kiburi cha kudhani tunaweza kueleza kila jambo baya: ugonjwa wa mama, kazi iliyopotea, ndoa iliyokauka. Mara nyingi hatutafuti faraja, tunatafuta maelezo yatakayoturudishia hisia ya kuwa tunadhibiti. Mwalimu anakunyang'anya hiyo. Hujui kinachokuja, na hilo ni la makusudi.

Leo, kabla ya kulala, simama mahali ulipo kwa dakika chache na useme kwa sauti jambo moja jema la leo ulilolipitisha bila kulitambua, kisha mshukuru Mungu kwa jina lake kwa sauti ile ile.

Swali

Lakini je, Mungu ni chanzo cha ubaya? Maandiko hayakimbii swali hili, wala hayalijibu kwa unadhifu tunaoutaka. Mwalimu hasemi Mungu anafanya uovu; anasema ameruhusu hali zote ziwepo, kwamba hakuna sehemu ya maisha yetu iliyo nje ya mamlaka yake. Mstari wa 15 unaongeza chumvi kwenye kidonda: mwenye haki anaangamia, mwovu anaishi miaka mingi. Mwalimu hauondoi ukosefu huo wa haki; anausimamisha mbele yetu. Wale wanaoeleza kila msiba kwa dhambi fulani wanajenga dini inayofanya kazi hadi siku wao wenyewe watakapopigwa. Jibu la Mwalimu si maelezo bali msimamo: mcha Mungu ndani ya kile asichokielewa. Hilo linaweza kuonekana ni dogo mno. Lakini ni la kweli zaidi kuliko maelezo yoyote ya haraka tunayopewa makanisani.

Muktadha

Mhubiri anaandika kutoka ndani ya ulimwengu uliokuwa na uhakika mdogo sana. Mavuno yalitegemea mvua ambayo hakuna mtu angeweza kuiahidi; mtoto mmoja kati ya watatu alikufa kabla ya kutimiza miaka mitano; mamlaka ya kifalme iliweza kukunyang'anya shamba bila sababu, na rushwa, kama mstari wa 7 unavyosema, "huharibu moyo." Katika mazingira hayo, hekima ya kawaida ya Mashariki ya Kati ilikuwa ikiahidi kwamba ukiishi vizuri, utafanikiwa. Mwalimu, akiandika kwa sauti ya mfalme mwenye utajiri na elimu, anavunja ahadi hiyo kwa upole lakini bila kusita. Sura hii yote inakupeleka kwenye nyumba ya maombolezo badala ya nyumba ya karamu, si kwa sababu ya huzuni, bali kwa sababu huko ndiko ukweli unaposemwa bila mapambo.

Maandiko Yanayosemezana

Ayubu anauliza mkewe kama tunaweza kupokea mema kutoka kwa Mungu na tukakataa kupokea mabaya, na kwa swali hilo anasimama bega kwa bega na Mwalimu, ingawa Ayubu anafika hapo kwa machozi badala ya tafakari tulivu. Yakobo naye anawakemea wafanyabiashara wanaopanga mwaka mzima wa faida, akisema hawajui hata kesho itakuwaje; huo ni mstari huu wa Mhubiri ukisemwa kwa lugha ya Agano Jipya, lakini kwa nyongoza moja muhimu, kwamba sasa tunamjua yule aliyeshikilia kesho. Na ndani ya Mhubiri wenyewe, mstari wa 8 unatoa msaada: "Ni heri mwisho wa jambo kuliko mwanzo." Usihukumu siku kabla haijaisha.

Tafakari

Ni furaha gani ya hivi karibuni uliyoiahirisha kwa sababu ulikuwa unaogopa kesho, na nini hasa ulikuwa unajaribu kujilinda nacho?

Katika siku yako mbaya ya karibuni, ulitafuta maelezo au ulitafuta uso wa Mungu? Tofauti kati ya hayo mawili inaonekanaje kwako?