Kutoka 12:11

Maandiko

Katikati ya maagizo marefu kuhusu mwana kondoo, damu na mkate usiotiwa chachu, Mungu anaeleza jinsi chakula hiki kinavyopaswa kuliwa: si kwa kukaa kwa raha, bali "ukiwa umefunga mkanda wako, umevaa viatu vyako, na gongo lako mkononi mwako." Ni mlo unaoliwa wima, kwa haraka, kana kwamba mlango unaweza kufunguka wakati wowote na sauti ikaita. Kisha inakuja kauli fupi inayobeba kila kitu: "Ni Pasaka ya Yahweh." Chakula hiki si cha Israeli kwanza; ni cha Mungu, na watu wanashiriki ndani ya jambo ambalo yeye mwenyewe analifanya usiku huo.

Kiini

Mstari huu unaunganisha mambo mawili ambayo mara nyingi tunayatenganisha: wokovu ni zawadi ya bure, na wokovu unadai utayari. Israeli hawakujiokoa; damu kwenye mihimili ndiyo iliyowakinga, si mikanda yao wala viatu vyao. Lakini neema iliyowafikia haikuwaacha wameketi. Mungu anayeokoa ni Mungu anayesafirisha; anawatoa mahali fulani na kuwapeleka mahali fulani. Mavazi ya safari wakati chakula bado kinaliwa ni tendo la imani: wanakula kama watu ambao tayari wameamini kwamba utumwa umeisha, ingawa bado wako Misri. Na kwa kuiita "Pasaka ya Yahweh," Mungu anaweka wazi kwamba usiku huu si hadithi ya ushujaa wa wanadamu bali ni kazi yake mwenyewe, ambayo watu wake wanaalikwa kuiingia kwa miguu iliyovaliwa.

Uzi wa Pamoja

Mkanda uliofungwa na gongo mkononi vinarudi tena na tena katika hadithi ya Mungu na watu wake. Wana wa Israeli watakula hivi usiku mmoja tu, lakini wataishi hivi miaka arobaini: watu wa njiani, wasio na makazi ya kudumu, wanaolishwa siku kwa siku. Hapa ndipo Pasaka inapoanza kuwa zaidi ya kumbukumbu ya kihistoria; inakuwa umbo la maisha yote ya agano. Na usiku ule ambapo Yesu alichukua mkate wa Pasaka na kusema "huu ni mwili wangu," alikuwa akijiweka mahali pa yule mwana kondoo "asiye na upungufu." Agizo la mstari wa 46, "hauruhusiwi kuvunja mfumba wowote," linarudi kwenye msalaba, ambapo askari walikuta Yesu amekwisha kufa. Damu inayotukinga haikubadilika; iliyobadilika ni kwamba sasa imemwagwa mara moja kwa wote.

Kioo

Kuna aina ya Ukristo unaokula Pasaka ukiwa umeketi: umevua viatu, umejilaza, unafurahia neema bila kutarajia Mungu afanye lolote linalovuruga ratiba. Tunapenda kusamehewa; hatupendi kuhamishwa. Unaweza kuwa umeomba msamaha kwa dhambi ileile kwa miaka kumi huku ukiendelea kulala ndani ya nyumba yake, kwa sababu kuondoka kungegharimu kazi, uhusiano, au heshima fulani mitaani. Au unamwambia Mungu "nitakufuata baadaye," ukimaanisha baada ya mkopo kuisha, baada ya watoto kukua, baada ya mambo kutulia. Misri ina starehe zake, na utumwa unaojulikana mara nyingi unaonekana salama kuliko jangwa lisilojulikana. Mstari huu unakataa upatanisho huo. Leo, chukua dakika kumi uandike kwenye karatasi jambo moja ambalo Mungu amekwisha kukuonyesha unapaswa kuliacha, kisha andike chini yake tarehe ya wiki hii utakapolishughulikia.

Mazingira

Tunachosoma hapa kinatolewa kabla ya chochote kutokea. Israeli bado wako Misri, bado ni watumwa, bado wanalala chini ya mamlaka ya Farao aliyewakatalia uhuru mara tisa. Hakuna safari iliyopangwa, hakuna njia iliyonyooka, hakuna ruhusa ya kuondoka. Nje ya milango yao kuna taifa lenye jeshi, miungu, na mfumo wa utumwa wa vizazi. Na ndani ya nyumba, Mungu anawaamuru wavae kama watu wanaoanza safari leo usiku. Kwa jamii iliyokuwa ikihesabu miaka 430 ya kungoja, agizo hili lilikuwa karibu la kuchekesha. Pia kumbuka kwamba Mungu anaanzisha kalenda mpya katika mstari wa pili: mwezi huu unakuwa mwanzo wa miezi. Wakati wenyewe unahesabiwa upya kuanzia usiku wa ukombozi.

Undani

Neno "kwa haraka" linastahili kusimamiwa. Si haraka ya hofu; ni haraka ya kuitikia. Israeli hawakimbii kwa sababu adui anawafukuza, bali kwa sababu Mungu amepanga kupita usiku ule na kazi yake haingoji mtu kumaliza kula taratibu. Kuna tofauti kubwa kati ya mtu anayekimbia kwa sababu anaogopa na mtu anayeharakisha kwa sababu ameamini ahadi. Vilevile, agizo la mstari wa 10 kwamba hakuna kinachobaki hadi asubuhi linaimarisha jambo lilelile: chakula hiki hakihifadhiwi kwa ajili ya kesho, kwa sababu kesho kutakuwa na maisha mapya kabisa. Neema ya Mungu haitolewi ili tuihifadhi kwenye kabati; inatolewa ili tuile na kuondoka nayo mwilini mwetu.

Wasikilizaji wa Kwanza

Kwa kizazi kilichosikia maneno haya yakisomwa karne nyingi baadaye, katika nchi yao wenyewe au baadaye uhamishoni, mstari huu ulikuwa mwiba na faraja kwa pamoja. Walikula Pasaka wakiwa wameketi nyumbani mwao, watu huru, wakikumbushwa kwamba uhuru wao haukuwa haki yao bali zawadi iliyotolewa usiku mmoja wa damu. Na walipojikuta tena chini ya milki ngeni, maneno haya yaliwaambia kwamba Mungu anayeitwa Yahweh bado ni yuleyule anayepita, anayehukumu, anayekomboa. Watoto wakiuliza "hili tendo la ibada lina maana gani," jibu halikuwa somo la historia bali ushuhuda: "Aliweka nyumba zetu huru." Kila kizazi kilipaswa kujiweka ndani ya neno "zetu," kama vile sisi tunavyoitwa kufanya.

Tafakari

Ni jambo gani maishani mwako linalokufanya ule Pasaka ukiwa umeketi, yaani unapokea msamaha wa Mungu lakini unakataa kuhama?

Kama Mungu alianzisha kalenda mpya kuanzia usiku wa ukombozi, ni wapi unahesabu wakati wako kuanzia matukio mengine kabisa, na hilo linaathiri vipi jinsi unavyoishi leo?