Kutoka 4

Andiko

Musa anasimama mbele ya Mungu akiwa na hoja tatu: hawataniamini, siwezi kuongea, na hatimaye ombi la wazi kabisa, "Bwana, tafadhali mtume mtu mwingine, yeyote unayependa kumtuma." Mungu anajibu kwa ishara tatu, fimbo inayogeuka nyoka, mkono unaopigwa ukoma na kuponywa, na maji yatakayogeuka damu, kisha kwa swali gumu kuhusu ni nani aliyeumba kinywa cha mwanadamu. Hasira ya Mungu inawaka, lakini badala ya kumtupa Musa anampa Haruni. Musa anarudi Misri, anakutana na tukio la kutisha njiani ambapo Zipora anachukua kisu na kumtahiri mwanawe, na mwishowe wazee wa Israeli wanaamini na kuinamisha vichwa vyao kumwabudu.

Kiini

Sura hii inavunja wazo la kwamba wito wa Mungu unaanza pale mtu anapojiona anafaa. Musa hajiamini, na Mungu hakanushi hata mara moja kwamba Musa ni mzito wa ulimi. Badala yake anahamisha swali kutoka kwa uwezo wa mtumishi kwenda kwa utambulisho wa Mtumaji: "Ni nani anayeumba mdomo wa mwanadamu?" Hiyo ni kali kuliko faraja tunayoipenda. Mungu hasemi "unaweza"; anasema "mimi nitakuwa nawe." Hapa ndipo maadili ya utii yanapozaliwa. Kukataa kutii kwa sababu ya udhaifu wetu si unyenyekevu, ni hukumu ya kimya juu ya uwezo wa Muumba. Na ni muhimu kuona kwamba hasira ya Mungu na neema yake zinakuja katika sentensi ile ile: anakasirika, kisha anampa Musa kaka yake.

Uzi wa Ukombozi

Katikati ya sura hii kuna sentensi inayobeba Biblia nzima: "Israeli ni mtoto wangu, mzaliwa wa kwanza wangu." Mungu hajitambulishi kwa Farao kama mmiliki wa watumwa bora zaidi, bali kama Baba anayedai mwanawe. Ukombozi si mpango wa kisiasa; ni jambo la kifamilia. Na mara tu baada ya sentensi hiyo, damu inaingia kwenye hadithi: damu ya mtoto aliyetahiriwa usiku ule ile njiani, na baadaye damu ya mwana-kondoo milangoni mwa Israeli. Muundo ni ule ule kila mahali: mzaliwa wa kwanza anaokolewa kwa sababu damu imemwagika. Ndiyo maana Agano Jipya linamwita Yesu mzaliwa wa kwanza asiye na doa; kile ambacho Israeli alipokea kwa neema, yeye alikitoa kwa hiari. Mtoto wa Mungu anaachwa afe ili watoto wengine waende, waabudu, na waishi.

Kioo

Kisingizio cha Musa ni cha kisasa kabisa. "Mimi ni mdhaifu wa kuongea" leo husikika hivi: sina elimu ya kutosha kuongoza kikundi, sijui kuomba mbele ya watu, siwezi kumkabili bosi wangu kuhusu ile hesabu isiyo sahihi, siwezi kumwambia baba yangu kwamba nimemsamehe. Tunapenda kisingizio hicho kwa sababu kinaonekana kama unyenyekevu, kumbe ni njia salama ya kubaki bila gharama. Musa alijadiliana na Mungu mara nne, na mwishowe akaomba wazi: mtume mtu mwingine. Hilo ndilo ombi tunaloliomba kila tunapoona jambo linalopaswa kufanywa nyumbani kwetu au kazini na tukajiambia mtu fulani atalifanya. Mungu anakasirika, lakini hamwondoi Musa; anampa Haruni. Msaada unakuja, wito haubadiliki. Leo, tuma ujumbe mmoja mfupi kwa yule mtu uliyemkwepa kwa miezi kwa sababu "sina maneno ya kusema."

Mhusika Mkuu

Musa wa sura hii si shujaa. Ni mtu wa miaka themanini aliyeishi jangwani muda mrefu wa kutosha kusahau jinsi ya kuongea Kimisri cha ikulu, na anayejua vizuri jinsi jaribio lake la kwanza la kuwakomboa ndugu zake lilivyoishia: mauaji, hofu na kukimbia. Hoja zake si za kiburi bali za kumbukumbu; anajua kushindwa kunavyoonja. Ndiyo maana hoja zake zinaongezeka badala ya kupungua, kwa sababu hofu haiponywi kwa ushahidi. Alipoona fimbo ikigeuka nyoka, "Musa akarudi nyuma." Hata muujiza ulimtisha. Lakini hatimaye anaondoka. Anachukua mke na watoto, anapanda punda, anaenda. Imani hapa si hisia ya ujasiri; ni miguu inayotembea kuelekea Misri huku moyo bado ukisita.

Undani

Angalia neno moja linalobadilika kimya kimya. Katika mstari wa pili Mungu anauliza, "Hicho ni nini mkononi mwako?" na Musa anajibu, "Ni fimbo." Ni fimbo tu ya mchungaji, chombo cha kazi ya kila siku, kuni iliyochakaa kwa miaka arobaini ya kufuata kondoo wa baba mkwe. Lakini mstari wa ishirini unaisema kwa jina jipya: "alichukua fimbo ya Mungu pamoja naye mkononi mwake." Hakuna kitu kilichoongezwa kwenye kuni hiyo. Ilichobadilika ni umiliki. Mungu hakumpa Musa zana mpya; alichukua ile aliyokuwa nayo tayari. Hii inagusa jinsi tunavyofikiri kuhusu utumishi: unasubiri karama, muda, au nafasi bora, wakati kile kilicho mkononi mwako, taaluma yako, jikoni kwako, saa yako ya mapumziko, kinasubiri kutajwa kuwa cha Mungu.

Mazingira

Tuko Midiani, mashariki mwa Misri, mahali pa jangwa na mifugo, ambako Musa amekuwa mkimbizi kwa miongo minne. Misri ya wakati huo ilikuwa dola kubwa kuliko zote katika eneo hilo, na Farao hakuwa mfalme tu bali aliaminika kuwa mungu mwenye mwana wa kimungu. Kwa hiyo ujumbe "Israeli ni mtoto wangu, mzaliwa wa kwanza wangu" ni changamoto ya moja kwa moja kwa madai ya Farao mwenyewe. Musa anaomba ruhusa kwa Yethro kwa heshima ya kijamii, kwa sababu mkwe alikuwa na mamlaka juu ya familia. Na wazee wa Israeli, viongozi wa koo waliozoea ahadi zisizotimia, ndio waamuzi wa kwanza wa ujumbe huu. Waliposikia kwamba Mungu "aliyaona mateso yao," waliinama. Kuonwa kulikuwa habari njema kuliko uhuru wenyewe.

Tafakari

Ni kisingizio kipi umekitumia mara nyingi hivi kwamba sasa kinasikika kama ukweli kuhusu wewe?

Kitu gani kilicho mkononi mwako leo ambacho hujawahi kukikabidhi kwa Mungu kwa sababu kinaonekana cha kawaida mno?