Ezekieli 47:9

Maandiko

Mstari huu unasema jambo moja kwa msisitizo wa kurudiarudia: popote mto huu unapopita, uhai unazuka. "Kila kiumbe hai kisongamanacho kitaishi mahali maji yanapoelekea," na matokeo yake ni wingi wa samaki, maana maji yale yenye chumvi, maji ya kifo, yanafanywa kuwa mapya. Hapa hatuko tena kwenye maono ya vipimo vya hekalu na dhiraa elfu moja baada ya nyingine; tunakuwa kwenye bonde la chini kabisa la dunia, Bahari ya Chumvi, mahali ambapo hakuna samaki wala mwani. Na pale ndipo maneno ya mwisho yanaanguka kama nyundo laini: "Kila kitu kitaishi popote mto utakapoelekea." Si baadhi ya vitu. Si vilivyo karibu na hekalu tu. Kila kitu, kila mahali maji yanapofika.

Kiini cha Jambo

Chimbuko la maji haya si mvua wala chemchemi ya mlimani; yanatoka chini ya kizingiti cha hekalu, yaani kutoka mahali ambapo Mungu anakaa kati ya watu wake. Hapo ndipo theolojia yote ya mstari huu inakaa: uhai si rasilimali ya dunia inayojiendesha yenyewe, bali ni mtiririko unaotoka kwa Mungu mwenyewe. Neno linalotumika kwa viumbe "visongamanacho" ni neno lile lile la Mwanzo, sheretz, linalowataja viumbe wanaojaa majini siku ya tano ya uumbaji. Ezekieli hamwoni Mungu akitengeneza ulimwengu mpya kutoka upya; anamwona akirudisha uumbaji wa kwanza pale ulipokufa. Neema hapa si msamaha tu wa makosa; ni nguvu ya kuzalisha inayogeuza chumvi kuwa maji matamu. Na kumbuka: Bahari ya Chumvi haikuomba kuponywa. Mto ulifika tu.

Uzi Unaopita Katikati

Mto unaotoka chini ya patakatifu sio picha mpya. Bustani ya Edeni ilikuwa na mto uliotoka pale ambapo Mungu alitembea na mwanadamu, na ukagawanyika kwenda pande nne za dunia; mwishoni mwa Biblia, katika Ufunuo, mto wa maji ya uzima unatiririka kutoka kwenye kiti cha enzi, na miti ya pande zote mbili inazaa kila mwezi na majani yake ni dawa ya mataifa. Ezekieli amesimama katikati ya hadithi hii, akishikilia ncha zote mbili. Na kati ya Edeni na Ufunuo kuna Yesu, ambaye katika sikukuu ya vibanda alisimama akasema kwamba mito ya maji yaliyo hai itatiririka kutoka ndani ya anayemwamini. Hapo chanzo kinahama kutoka kwenye jengo la mawe kwenda kwa mtu. Kristo ni hekalu lile ambalo kizingiti chake kinavuja uhai, na Roho Mtakatifu ndiye mto wenyewe.

Kioo

Kuna mahali ndani yako unapokubali kimyakimya kwamba hapapandi kitu tena. Ndoa iliyokauka mazungumzo, ikabaki ustaarabu tu mezani. Kazi uliyoifanya kwa moyo miaka kumi, sasa unaihesabu kwa saa. Mtoto aliyejitenga. Mwili unaokuangusha. Dhambi ile ile uliyoiungama mara mia, ukachoka kuiungama. Tunajifunza kuishi na bahari zetu za chumvi; tunazizungushia uzio na kusema, hivi ndivyo mambo yalivyo. Mstari huu haukubaliani nawe. Haukatai uchungu wako, unakataa hukumu yako ya mwisho juu yake. Bahari ya Chumvi haikubadilika kwa sababu iliomba, bali kwa sababu mto ulifika. Leo, chukua karatasi, andika kwa maneno matatu au manne jina la eneo lako lililokufa, kisha isome kwa sauti pamoja na maneno haya: "Kila kitu kitaishi popote mto utakapoelekea."

Mhusika Mkuu

Mungu katika maono haya hazungumzi sana; anatiririka. Hatoi amri wala masharti kwa Bahari ya Chumvi, hakuna wito wa toba uliotangulia hapa, kuna maji tu yanayosonga mbele bila kuombwa. Hii ndiyo tabia yake: neema inayotangulia maombi yetu. Lakini usimfanye Mungu wa mstari huu kuwa mpole kupita kiasi. Mstari unaofuata baada ya mmoja unasema matope na maji yaliyosimama hayatafanywa mapya; yataachwa kwa ajili ya chumvi. Pale ambapo maji hayatiririki, chumvi inabaki. Mungu huyu ni mkarimu lakini si mlegevu; utakatifu wake hauwezi kuchanganywa na uozo. Yeye hahubiri uhai, anauleta, na pale unapokataliwa huacha alama ya kweli. Huruma na hukumu si pande mbili za Mungu, ni mto mmoja na kingo zake.

Mazingira ya Wakati Ule

Tuko Babeli, karibu mwaka 573 kabla ya Kristo, miaka kumi na minne baada ya Yerusalemu kuteketezwa. Hekalu ni magofu, mfalme amefungwa, nchi iko mbali. Ezekieli ni kuhani asiye na madhabahu, anayeonyeshwa maono ya hekalu ambalo hakuna mtu anayeweza kulijenga kwa sasa. Jiografia hapa ni halisi kabisa: maji yanashuka kuelekea mashariki, kupitia Araba, jangwa kavu la bonde la Yordani, hadi Bahari ya Chumvi, mahali palipo chini kabisa duniani, penye chumvi nzito kiasi kwamba hakuna samaki anayeishi humo. Ni ardhi inayohusishwa na Sodoma na laana. Hiyo ndiyo njia ambayo Mungu anaichagua kwa mto wake: si kuelekea majiji mazuri, bali kuteremka hadi mahali pabaya kuliko pote.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wahamishwa waliosikia haya walijua bonde lile kwa macho yao. Walikuwa wamepita En Gedi, wamesikia harufu ya chumvi, wamejua kwamba hakuna mvuvi anayetandaza nyavu zake pale. Kwao, kusikia kwamba wavuvi watasimama kando ya Bahari ya Chumvi ilikuwa kama kusikia kwamba kaburi limefunguliwa. Zaidi ya hayo, walikuwa watu waliohesabiwa kuwa taifa lililokufa, mifupa mikavu ya sura ya thelathini na saba. Mto unaobadilisha maji ya kifo kuwa mapya ulikuwa unasema juu yao wenyewe. Na walipoendelea kusikiliza hadi mwisho wa sura, wakasikia kwamba hata wageni waliozaa watoto kati yao watapewa urithi, waligundua kwamba mto huu hauheshimu mipaka waliyoizoea. Uhai unaotoka kwa Mungu daima huenda mbali zaidi kuliko tunavyopanga.

Maswali ya Kutafakari

Ni wapi ndani yako au katika mahusiano yako umeshakubali kwamba "hapa hakuna matumaini," na ingekuwaje kama ungesubiri mto badala ya kujenga uzio?

Mstari wa kumi na moja unasema matope yasiyotiririka yataachwa kwa chumvi. Je, kuna sehemu ya maisha yako uliyoifunga isipate mtiririko wa Mungu, na kwa nini?