Ezekieli 8:7

Maandiko

Yule mwenye mwonekano wa moto na chuma kinachong'aa anamsogeza Ezekieli hatua moja zaidi: kutoka langoni la kaskazini hadi kwenye mlango wa uzio wa hekalu. Na pale, hakuna kitu kikubwa cha kushtua, hakuna sanamu, hakuna kelele za ibada ya uongo. Kuna kitu kidogo tu: "nikatazama, kulikuwa na shimo kwenye ukuta." Aya nzima ni hiyo. Nabii amefikishwa mahali, ameambiwa kimyakimya atazame, na anachokiona ni ufa mdogo katika ukuta wa nyumba ya Mungu.

Kiini

Kuna kitu cha kutisha katika jinsi Mungu anavyofundisha hapa. Hamwambii Ezekieli kila kitu mara moja. Anamwonyesha shimo, na kuacha ukimya. Ndani ya ukimya huo kuna swali ambalo halijaulizwa: je, uko tayari kuona kile kilichofichwa? Uovu wa Yerusalemu haukuwa wa wazi tu langoni; ulikuwa umefukiwa nyuma ya kuta, katika vyumba visivyo na madirisha, ambapo watu walidhani "Yahwe hatuone." Na Mungu, kwa uvumilivu wa kutisha, anamwongoza mtu mmoja kwenye ufa mdogo ambao ndio mlango wa ukweli wote. Hii inasema kitu kizito kuhusu Mungu: hachoki kutafuta. Haridhiki na sura ya nje ya utakatifu wetu. Na inasema kitu kizito kuhusu sisi: tunaweza kujenga ukuta mzuri kabisa na bado kuwa na chumba cha giza nyuma yake.

Uzi Mwekundu

Katika Biblia nzima, Mungu ni yule anayekuja mahali ambapo hatutaki aje. Adamu na Hawa walijificha kati ya miti, na sauti ikawatafuta jioni ile. Ezekieli anaonyeshwa ufa katika ukuta wa hekalu. Na kwa Yesu, muundo huo unafikia kilele chake: "hakuna kilichofichwa ambacho hakitafunuliwa." Lakini kuna tofauti ya ajabu. Kule Yerusalemu, ufunuo ulizaa hukumu; jicho la Mungu halikuwa na huruma. Kwa Kristo, ufunuo huohuo unakuja pamoja na msalaba. Yeye anajua kilicho ndani ya chumba chetu cha giza, ameshaingia mlangoni, na bado anasema: nimekuja siyo kuuhukumu ulimwengu bali kuuokoa. Shimo katika ukuta si mwisho wa habari; ni mwanzo wa uwezekano wa kuponywa, kwa sababu kile ambacho hakijafunuliwa hakiwezi kusamehewa.

Kioo

Sisi sote tuna kuta. Kuna maisha unayoyaonyesha kanisani Jumapili, na kuna kitu ambacho hujaambia mtu yeyote: ile tabia unayoirudia usiku ukiwa peke yako na simu yako; ile chuki dhidi ya ndugu yako ambayo umeipa jina zuri la "kujiheshimu"; zile hesabu za pesa ambazo mke au mume wako hajui; ile hasira ambayo watoto wako pekee wanaiona. Ukuta si uongo mkubwa; mara nyingi ni ukimya tu. Na kama wazee wale, tunajiambia kwa upole, "Mungu hatuoni hapa; hii ni sehemu ndogo tu." Aya hii haikushtaki kwa kelele. Inakuweka tu mbele ya ufa na kusema: tazama. Leo, chukua dakika tano peke yako, andika kwenye karatasi jina la kile kitu kimoja unachokificha, kisha kisome kwa sauti mbele za Mungu na uichome au uirarue ile karatasi.

Muktadha

Ni mwaka wa sita wa uhamisho, karibu 592 K.K. Ezekieli yuko Babeli, mbali na Yerusalemu, ameketi nyumbani kwake na wazee wa Yuda mbele yake, pengine wakisubiri neno la matumaini. Hekalu bado limesimama; jiji halijaanguka. Wengi waliamini kuwa hilo lilikuwa uthibitisho kwamba Mungu hangeliacha kamwe mahali pake patakatifu. Katika hali hiyo, mkono wa Bwana unamshika nabii na kumpeleka, katika maono, hadi Yerusalemu yenyewe. Anaingizwa hekaluni siyo kama mgeni bali kama shahidi wa upelelezi wa kimungu. Ziara hii ina hatua nne, kila moja ikizidi ile iliyotangulia. Aya ya saba ni kizingiti kati ya hatua ya kwanza na ya pili: kutoka kwenye machukizo yaliyo wazi kwenda kwenye yale yaliyofichwa gizani, ambapo dini ya taifa ilikuwa imeoza kimya kimya.

Mhusika Mkuu

Mungu ndiye anayeongoza safari hii, na tabia yake hapa inashangaza. Hakuna mlipuko wa hasira aya hii. Kuna mkono unaoshika, miguu inayotembea, sauti inayoamuru kutazama. Ni Mungu anayeumia kwa uvumilivu, akichukua muda kumwonyesha mtu mmoja kile ambacho tayari anakijua. Kwa nini asubiri? Kwa nini asikivunje kile chumba mara moja? Labda kwa sababu Mungu hataki tu kuadhibu; anataka kushuhudiwa. Anataka nabii aone kwa macho yake mwenyewe, ili hukumu isije ikaonekana ya kiholela. Kuna huzuni katika hatua hizi za taratibu, huzuni ya mtu anayemwonyesha rafiki ushahidi wa usaliti ambao rafiki huyo bado hataki kuamini. Yeye ambaye "utukufu wake ulikuwa huko" bado hajaondoka. Anasimama nje ya ukuta wake mwenyewe, akitazama shimo.

Undani

"Shimo kwenye ukuta." Neno hilo ni dogo mno kiasi kwamba tunaweza kulipita. Lakini fikiria: hekalu la Mungu lilikuwa na ukuta wenye ufa. Sio mlango, sio lango rasmi; ufa. Kuta zilijengwa kutenganisha kitakatifu na kisicho kitakatifu, lakini ukuta huu ulikuwa umetobolewa na wale wale waliokuwa wanaulinda. Na kinachovutia zaidi ni kwamba Mungu hakumwambia Ezekieli mara moja kilichokuwa ndani. Alimwacha aone shimo kwanza. Kabla ya ufunuo, kuna ishara ndogo; kabla ya ukweli mzima, kuna dalili tu. Hivyo ndivyo Mungu anavyofanya kazi mara nyingi katika maisha yetu: hatuoni chumba, tunaona ufa. Wasiwasi mdogo. Aya inayotusumbua. Neno la rafiki linaloendelea kutugusa. Swali ni je, tutasimama pale, au tutachimba?

Tafakari

Ni ufa gani mdogo ambao Mungu ameshaunionyesha katika ukuta wangu, na nimeuepuka kwa muda gani sasa?

Kama Mungu asingekuwa na haraka ya kunihukumu bali angesimama tu nje ya chumba changu cha giza akitazama, hilo lingebadilisha nini ndani yangu leo?