Wagalatia 6

Maandiko

Paulo anamalizia barua yake kali kwa maagizo yanayogusa maisha ya kila siku ya kanisa: mkimkuta ndugu ameanguka, mrejesheni "katika roho ya upole"; chukulianeni mizigo; kila mtu apime kazi yake mwenyewe badala ya kujilinganisha na wengine; msidanganyike, kwa kuwa mtu huvuna kile alichopanda. Kisha anaandika kwa herufi kubwa, kwa mkono wake mwenyewe, akifichua nia ya wale wanaosisitiza tohara: wanaikwepa aibu ya msalaba na wanataka kujivunia miili ya watu wengine. Anafunga kwa msalaba, kwa "uzao mpya," kwa amani juu ya Israel ya Mungu, na kwa neema.

Kiini

Sura hii inaonekana kama orodha ya maadili, lakini si hivyo. Ni matokeo ya kile Paulo amekuwa akipigania sura tano nzima: kwamba mtu hahesabiwi haki kwa matendo ya sheria. Sasa anaonyesha jinsi maisha yanavyofanya kazi upande wa pili wa msalaba. Anaitumia neno la kushtua: "sheria ya Kristo." Ndiyo, kuna sheria, lakini si mzigo wa kanuni; ni umbo la Kristo mwenyewe, yule aliyebeba kile ambacho hakuwa chake. Kwa hiyo kumbeba ndugu aliyeanguka si hisani ya hiari; ni namna ya kuishi kile ulichopokea. Neema haizai uzembe, inazaa mabega. Na tahadhari "huku mkijiangalia wenyewe ili msijaribiwe" inaonyesha kuwa mrejeshaji naye si imara; anasimama katika neema ileile.

Uzi Unaounganisha

Sentensi "kila apandacho mtu, ndicho atakachovuna" haikuzaliwa hapa. Ni lugha ya manabii. Hosea alilaumu Israel kwa kupanda upepo na kuvuna tufani, akimaanisha kwamba maisha ya taifa yana mantiki ya kilimo: kile unachotia ardhini kinarudi, kikubwa zaidi. Paulo anaichukua mantiki hiyo na kuiweka katika kifua cha kila mwamini: asili ya dhambi na Roho ni mashamba mawili, na hakuna mavuno yanayotokea bila kupanda. Kisha, katika mstari wa 15, anafungua dirisha jingine: "uzao mpya." Ni sauti ya Isaya, ambaye aliahidi mbingu mpya na nchi mpya. Paulo anasema ahadi hiyo tayari imeanza, si kwa taifa lililotahiriwa, bali pale msalaba unapozaa watu wapya. Uzi ni huu: Mungu hakuachana na kusudi lake la kuumba upya, ameanza tu mahali pasipotarajiwa.

Kioo

Mstari wa 4 unagusa jeraha la kisasa: "bila kujilinganisha mwenyewe na mtu yeyote." Tunaishi tukipima maisha yetu kwa ya wengine, nyumba zao, watoto wao waliofaulu, huduma yao inayokua. Kulinganisha ni namna ya kukwepa kazi ngumu ya kuipima kazi yangu mwenyewe mbele za Mungu. Na mstari wa 1 unagusa jeraha jingine: tunapenda kuzungumza kuhusu mtu aliyeanguka zaidi kuliko kuzungumza naye. "Roho ya upole" ni kipimo kikali; inauliza kama nia yangu ni kumrejesha au kuthibitisha kwamba mimi ni bora. Mstari wa 3 unajibu mapema: "anajidanganya mwenyewe."

Leo, chukua dakika kumi: andika jina la mtu mmoja unayemjua ameanguka au amechoka, kisha mtumie ujumbe mfupi wenye maneno matatu tu ya upole, bila shauri, bila onyo, bila kumkumbusha kosa lake.

Mazingira

Barua hii iliandikwa kwa makanisa ya Galatia, watu wa mataifa waliokuwa wamemwamini Kristo, kisha wakafuatwa na walimu waliosisitiza kwamba wanahitaji tohara ili kuwa ndani kikamilifu. Mstari wa 12 unafichua siasa iliyofichika: kutahiriwa kuliwaweka waaminio ndani ya kivuli cha dini ya Kiyahudi iliyotambulika kisheria katika Dola ya Rumi, na hivyo kuwakinga na mashinikizo. Kuhubiri Mesiya aliyesulubiwa bila kitambulisho hicho ilikuwa hatari, aibu, na wakati mwingine mateso. Kwa hiyo mzozo si wa mafundisho tu; ni wa hofu na heshima ya kijamii. Na hesabu ya "waliotahiriwa" ilikuwa alama ya mafanikio, ndiyo maana Paulo anasema wanataka "kujivunia miili yenu."

Swali

Mstari wa 2 unasema tuchukuliane mizigo; mstari wa 5 unasema kila mtu atachukua mzigo wake mwenyewe. Je, Paulo amejisahau? Kiyunani kinatumia maneno mawili tofauti: baros, uzito unaomlemea mtu kupita nguvu zake, na phortion, mzigo wa mtu binafsi kama mzigo wa askari, ule usiohamishika. Lakini hata tukiondoa ufafanuzi wa lugha, mvutano unabaki na ni wa kweli. Kuna vitu ambavyo hakuna mtu anaweza kunibebea: uchaguzi wangu, dhamiri yangu, hesabu yangu mbele za Mungu. Na kuna vitu ambavyo nikijaribu kubeba peke yangu vitanivunja. Ugumu ni kwamba Biblia haitupi mstari wa wazi kati ya hivyo viwili. Tunapaswa kuutafuta katika jumuiya halisi, tukikosea mara nyingi, mara tukiwa wagumu mno, mara tukiwa wachukuzi wa kile ambacho si chetu.

Undani

"Nimebeba chapa za Yesu mwilini mwangu." Neno hilo lilitumika kwa alama zilizochomwa kwenye mwili wa mtumwa au mnyama kuonyesha ni mali ya nani. Angalia ulinganifu: wapinzani wanataka alama moja mwilini, tohara, ili wajivunie; Paulo ana alama zake mwilini, makovu ya kupigwa, kufungwa, kupigwa mawe kwa ajili ya Injili. Wote wana alama. Tofauti ni nani anayemiliki na ni nani analipa gharama. Alama ya wapinzani inawakinga na mateso ya msalaba; alama za Paulo ni ushahidi kwamba hakukwepa. Ndiyo maana anaweza kusema "isitokee nikajivuna isipokuwa kwa msalaba." Kifua chake si ubao wa mafanikio; ni hati ya umiliki.

Maswali ya Kutafakari

Ni mzigo gani ninaoubeba peke yangu ambao kwa kweli ni wa aina ya "baros," yaani unanilemea kupita nguvu zangu, na ni nani ninayemwogopa kumwambia?

Nikiangalia mwili wangu, ratiba yangu, na fedha zangu, ni "chapa" za nani zinazoonekana wazi zaidi: za ulimwengu unaonipima, au za Yesu?