Mwanzo 18:27

Andiko Lenyewe

Mungu ametoka tu kumpa Abraham jibu analolitaka: kama wataonekana wenye haki hamsini ndani ya Sodoma, mji wote utahifadhiwa. Mahali ambapo mtu mwingine angeinama na kuondoka akiwa ameshinda, Abraham anabaki amesimama. Anafungua kinywa chake tena, lakini kabla ya kuuliza swali linalofuata anajitaja mwenyewe kwa maneno ambayo hayana mbadala: "Tazama, Nimeshika kusema na Bwana wangu, hata kama mimi ni mavumbi na majivu!" Ni kama mtu anayesikia sauti yake mwenyewe ikiwa kubwa mno katika chumba kitakatifu, akasita, akashangaa kwamba bado anaruhusiwa kuongea, na hata hivyo akaendelea. Kifungu hiki ni sentensi moja ya kusitasita katikati ya mazungumzo marefu, na ndani yake kuna kila kitu: ujasiri, haya, na mshangao wa kiumbe anayejikuta akiwa karibu sana na Muumba wake.

Kiini cha Jambo

"Mavumbi na majivu" si unyenyekevu wa maneno matupu; ni kumbukumbu ya asili. Mavumbi ni kile ambacho mwanadamu alitengenezwa nacho, majivu ni kile atakachokuwa. Abraham anasimama kati ya mwanzo wake na mwisho wake, na kutoka hapo anathubutu kumhoji Hakimu wa ulimwengu wote kuhusu haki. Hapa ndipo jambo la ajabu lilipo: udogo wake hauzuii mazungumzo, bali ndio unaoyafanya yawezekane. Hasemi "kwa kuwa mimi si kitu, nitanyamaza," bali "hata kama mimi ni mavumbi na majivu, nitasema." Na Mungu hamkatazi. Hamwambii arudi mahali pake. Je, tunaelewa kweli jinsi hii inavyopingana na kila dini inayoweka ukimya kati ya mungu na mwanadamu? Mungu wa agano hajifungi mbali; anasimama akisubiri, na kuacha nafasi ya kimya ambapo mtu wa mavumbi anaweza kuchukua pumzi na kusema tena.

Uzi Unaounganisha

Abraham anaomba kwamba wachache wenye haki wawe sababu ya kuokolewa kwa wengi. Ni wazo ambalo halikuwa la kawaida katika ulimwengu wa kale, ambapo hatia ya mji ilimeza kila mtu ndani yake. Lakini Mungu anakubali: "Katika Sodoma nikipata watakatifu hamsini kwenye mji, nita uacha mji wote kwa ajili ya hao." Hesabu inashuka hadi kumi, na inasimama. Sodoma haikuwa na hata kumi. Swali linabaki wazi hadi msalaba, ambapo si kumi bali Mmoja mwenye haki anasimama mahali pa wengi, na mahesabu yanavunjika kwa upande wa neema. Abraham anaomba kutoka kwenye mavumbi; Kristo anaombea akiwa amening'inia. Uzi ni uleule: maombezi ambayo yanashikilia haki ya Mungu na huruma yake pamoja bila kuvunja yoyote.

Kioo

Kuna sala ambazo hatuzisemi kwa sababu tunaona ni kuthubutu kupita kiasi. Unamwombea mtoto aliyeacha imani, lakini unaacha katikati, ukihisi umeshaomba mara nyingi mno. Unamwombea bosi anayeumiza watu, kisha unajihisi mnafiki. Unataka kumwuliza Mungu kwa nini ugonjwa haujaondoka, lakini unaogopa kuonekana mwenye kulalamika. Abraham anakupa maneno: unaweza kuwa mavumbi na majivu na bado uendelee kusema. Udogo wako si sababu ya kunyamaza; ni mahali pa kuanzia tu. Mungu hakumkatiza Abraham mara tano. Hakumwambia "umekwisha omba vya kutosha." Leo, chukua dakika tano, tamka kwa sauti jina la mtu mmoja au mji mmoja ambao umeacha kuuombea kwa sababu ulionekana hauna matumaini, kisha mwombee Mungu kwa sentensi moja tu.

Mazingira

Tukio hili linatokea mchana wa jua kali kwenye Mialoni ya Mamre, mbele ya hema la mtu asiye na nchi yake mwenyewe. Abraham ni mgeni katika ardhi ambayo ameahidiwa lakini bado haimiliki. Wageni watatu wamekuja, wamelishwa ndama na mikate ya haraka, na ahadi ya mwana imetolewa kwa mwanamke aliyepita umri wa kuzaa. Sasa wanatazama chini kuelekea bonde la Sodoma. Abraham anawasindikiza, na hapo ndipo Mungu anasema maneno ya ajabu: "Je ni mfiche Abraham kile ninacho kusudia kufanya?" Mazungumzo ya mstari wa 27 hayatokei kwenye hekalu wala madhabahuni; yanatokea njiani, baada ya chakula, kati ya mwenyeji na mgeni wake. Ukaribu huu ndio unaofanya "mavumbi na majivu" kuwa na uzito.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wale walioisikia hadithi hii kwa mara ya kwanza walikuwa watu waliojua maana ya kusimama mbele ya mfalme. Ulikaribia ukiwa umeinama, ulisema kidogo, na ukajua kwamba neno moja la ziada linaweza kukugharimu. Miungu ya mataifa jirani ilikuwa na hasira isiyotabirika; ulitoa dhabihu, ukatumaini, ukaondoka. Kusikia kwamba babu yao alijadiliana na Mungu wa mbingu na dunia mara sita mfululizo, akirudia "Tafadhali usikasirike, Bwana," na Mungu akajibu kwa utulivu kila mara, lilikuwa jambo la kushangaza. Walisikia kitu ambacho sisi tunaweza kukipitia haraka: kwamba Mungu wao alikuwa tofauti. Mkuu kuliko wote, lakini si mbali. Mwenye haki, lakini anayesikiliza.

Mhusika Mkuu

Abraham hapa ni mtu wa aina mbili kwa wakati mmoja. Ana ujasiri wa kumuuliza Mungu swali kali kuliko yote: "Je muhukumu wa ulimwengu wote hatatenda haki?" Na ana woga wa mtu anayejua kwamba hastahili kuwa amesimama pale. Hizi mbili hazipingani ndani yake; zinaishi pamoja. Unyenyekevu wake si kujidharau, kwa kuwa mtu anayejidharau hunyamaza. Unyenyekevu wake ni ukweli: anajua yeye ni nani, anajua Mungu ni nani, na bado anaona kwamba upendo unamsukuma kusema kwa ajili ya mji ambao si wake. Hapa tunamwona mtu akikua kuwa baba wa mataifa, si kwa nguvu wala utajiri, bali kwa kujifunza kuombea watu wasiostahili kuombewa.

Tafakari

Ni ombi gani umeacha kulisema kwa sababu ulihisi ni kuthubutu kupita kiasi, na nini kinakufanya udhani kwamba udogo wako unamkera Mungu?

Abraham aliombea mji usio wake. Ni nani au ni wapi ambapo Mungu anakualika kuombea, hata kama hakuna faida yoyote kwako?