Mwanzo 20:3

Maandiko

Usiku unaingia Gerari, na mfalme amelala. Hakuna mtu aliyemwonya, hakuna nabii aliyesimama langoni mwake. Lakini katika giza la ndoto, Mungu mwenyewe anamjia Abimeleki na kusema maneno ambayo hayana utangulizi wala upole: "Tazama, wewe ni mfu kutokana na mwanamke uliye mchukua, kwa kuwa ni mke wa mtu." Hakuna salamu. Hakuna maelezo ya awali. Ni hukumu iliyotamkwa kama jambo lililokwisha kutokea, ingawa Abimeleki bado anapumua, bado anajua kuwa amelala kitandani mwake. Mwanamke aliyeletwa jumba lake kama zawadi ya kifalme anageuka ghafla kuwa hatari ya kifo. Na yule aliyeficha ukweli, Abraham, halo hata jina lake halitajwi katika onyo hili. Mungu anazungumza na mtu wa nje.

Kiini cha Ujumbe

Hapa kuna jambo linalosumbua na linalofariji kwa wakati mmoja: Mungu anaongea na mtu asiye wa agano lake. Hajui jina la Yahwe, hajaahidiwa nchi wala uzao, hana madhabahu. Lakini Mungu anamwendea usiku, kama anavyoweza kumwendea yeyote, na kumwonya kabla ya dhambi kutendeka. Hii inatuambia kitu kuhusu Mungu ambalo hatuwezi kulikwepa kirahisi: uaminifu wake kwa ahadi zake hauna mipaka ya ramani. Analinda tumbo la Sara kwa sababu ndani yake kuna mbegu ya ahadi, na atalinda hata kwa kumtisha mfalme wa kipagani usiku wa manane. Lakini tuangalie pia upande mwingine: mlinzi wa ahadi si Abraham. Mwanaume aliyeitwa, aliyeahidiwa, aliyeamini, ndiye aliyeweka ahadi hatarini kwa woga wake. Neema inalinda kile ambacho imani inashindwa kukilinda.

Uzi Unaounganisha

Ndoto hii ya usiku ni kiungo kidogo katika mnyororo mrefu. Ahadi iliyotolewa kwa Abraham inategemea tumbo moja, la Sara, na tumbo hilo sasa liko ndani ya jumba la mfalme mgeni. Sura inayofuata inaanza na Sara akipata mimba. Kama Mungu hangemwamsha Abimeleki usiku ule, ni nini kingekuwa cha ahadi? Swali hilo linabaki wazi, na pengine ndiyo maana lipo. Kuna mstari unaoendelea kutoka tumbo la Sara hadi kwa Kristo, na kila mahali ambapo mstari huo unatishiwa, Mungu anaingilia kati, mara nyingi kwa njia zisizo za kidini hata kidogo: ndoto, njaa, tasa, mfalme wa kipagani. Wokovu haujengwi juu ya ushujaa wa wateule. Unajengwa juu ya ukaidi wa Mungu kutoacha ahadi yake ife.

Kioo

Abraham alihesabu hatari, akaona hakuna hofu ya Mungu mahali pale, akaamua kujilinda kwa nusu-ukweli. Sisi tunafanya hivyo kila wiki. Katika ofisi, unapotoa taarifa ambayo si uongo kabisa lakini imepangwa kuficha kitu. Nyumbani, unapomwambia mwenzako "sijalipa bado" badala ya kusema "nilitumia pesa hizo." Kanisani, unapojibu "niko sawa" ukijua hujui hata ulipo. Na kama Abraham, tunajihesabia sababu nzuri: nilikuwa ninalinda familia yangu, nilikuwa ninaepuka ugomvi. Lakini angalia matokeo: hofu ya Abraham ilimletea mtu asiye na hatia hukumu ya kifo. Nusu-ukweli hauishii kwako. Leo, kabla hujalala, chukua karatasi, andika sentensi moja ya nusu-ukweli uliyoisema wiki hii, kisha isome kwa sauti mbele za Mungu ikiwa kamili, bila kuipamba.

Undani

Neno la Mungu kwa Abimeleki si onyo la kawaida. Hasemi "utakufa" bali "wewe ni mfu," jambo lililokwisha kutokea. Katika Kiebrania ni "met," amekufa, limetamkwa kama hali, si kama tishio la baadaye. Mfalme analala, moyo wake unapiga, kesho yake ameandaliwa; na Mungu anamwita maiti. Hili linatuonyesha jinsi Mungu anavyoona wakati. Kile tunachokiita "bado hakijatokea" yeye anakiona kimekwisha. Lakini angalia neema iliyofichwa humo: Mungu anamwambia mtu aliyekufa, na yule aliyekufa anaamka na kujibu. Onyo lenyewe ni ufufuo mdogo. Hukumu inayotamkwa kabla ya wakati ni hukumu inayoacha mlango wazi.

Swali

Kwa nini Abimeleki, aliyedanganywa, anatishiwa kifo, wakati Abraham mdanganyifu hapewi neno lolote la lawama na Mungu? Mstari wa nne unaonyesha Abimeleki mwenyewe akipinga: utaua hata taifa lenye haki? Ni swali zuri, na Mungu hamkanushi. Anakiri kwamba Abimeleki alitenda kwa uadilifu wa moyo. Lakini hakiri kwamba hakuna hatari. Kuna kitu hapa kinachokataa kuingia katika mfumo wetu wa haki ya kibinafsi: unaweza kuingizwa katika dhambi ya mtu mwingine bila kujua, na matokeo yakakufikia. Hatuwezi kulipunguza hili. Pengine tunachoweza kusema tu ni kwamba Mungu anayeweza kumwita mtu asiye na hatia "mfu" ndiye yule yule anayemwonya kabla hajafa.

Wasomaji wa Kwanza

Israeli waliosoma hadithi hii walijua maisha ya kuishi kama wageni kati ya wafalme wenye nguvu zaidi yao. Walijua hofu ya kupokonywa mke, mtoto, ardhi. Kwao, jambo la kushangaza halikuwa kwamba Abraham aliogopa; walielewa hofu hiyo mifupani mwao. La kushangaza lilikuwa kwamba Mungu wao alikuwa na uwezo wa kuingia katika chumba cha kulala cha mfalme wa kigeni na kutoa amri. Mungu wao hakuwa mdogo kama walivyoonekana wao. Na kulikuwa na funzo kali pia: mpagani Abimeleki aliitikia sauti ya Mungu mara moja, akaamka asubuhi na mapema. Kwa taifa lililozoea kudhani kwamba hofu ya Mungu ni mali yao pekee, hii ilikuwa ni kipigo cha upole.

Tafakari

Ni wapi maishani mwako unahesabu kwamba "hakuna hofu ya Mungu mahali hapa," na hivyo ukajiruhusu kutenda kwa hila ndogo ya kujilinda?

Kama Mungu alimwonya Abimeleki kabla hajatenda dhambi, ni onyo gani la upole ambalo pengine amekwisha kukupa, na wewe bado unajifanya hukulisikia?