Mwanzo 33

Maandiko

Yakobo ainua macho na kumwona Esau akija na watu mia nne, kundi lenye harufu ya vita. Anawapanga wake na watoto kwa mpangilio wa tahadhari, wapendwa zaidi nyuma kabisa, kisha yeye mwenyewe anatangulia mbele yao na kusujudu mara saba hadi ardhini, kama mtu anayeomba msamaha kwa mfalme mwenye haki ya kumwua. Lakini Esau anakimbia, anamkumbatia, anamshika shingo na kumbusu, na wote wawili wanalia. Zawadi zinakataliwa kwanza kisha zinapokelewa; Esau anarudi Seiri, Yakobo anasafiri polepole kuelekea Sukothi, anajenga nyumba na mazizi, hatimaye anafika salama Shekemu, ananunua kipande cha ardhi kwa vipande mia vya fedha, na kujenga madhabahu anaiita El Elohe Israeli.

Kiini cha Jambo

Yakobo alitarajia hukumu, akapokea kumbatio. Hapo ndipo moyo wa sura hii unapigia kelele: neema inamtangulia mtu kabla hajalipa chochote. Zawadi za mbuzi na ngamia zilikuwa njiani, lakini Esau alikimbia kabla hajaziona; mapatano hayakununuliwa, yalitolewa. Ndiyo maana maneno ya Yakobo ni ya kushangaza: "ni kama kuona uso wa Mungu, na umenipokea." Usiku uliopita alikuwa amevishana na Mungu Penieli na kuishi; sasa anauona uso wa ndugu aliyemkosea na bado anaishi. Ni mafunzo mawili yaliyofungamana: yule anayeokoka mikononi mwa Mungu hujifunza kuvumilia uso wa binadamu. Na angalia maneno anayorudia: "Mungu amenitendea kwa neema." Tajiri wa Yakobo si tunda la ujanja wake wa zamani, ni zawadi. Mtu aliyeishi kwa kunyakua hatimaye anajifunza lugha ya kupokea, na hapo ndipo anapoweza kutoa bila hofu.

Uzi wa Pamoja

Angalia mkao: Yakobo, aliyeibia baraka ya "mataifa wakusujudie," ndiye anayesujudu mara saba mbele ya yule aliyemdhulumu. Baraka haiendelei kwa njia ya kunyakua bali kwa njia ya kujishusha. Hapo ndipo unaanza kuona kivuli cha yule aliye mkubwa kuliko Yakobo: Yesu, mwenye haki ya kutumikiwa, aliyechukua hali ya mtumishi na kutangulia mbele ya watu wake kuelekea hatari badala ya kuwaficha nyuma yake. Yakobo anatuma zawadi mbele ili kutuliza ghadhabu, na hapo ndipo tofauti inapong'aa: upatanisho wetu na Mungu haukununuliwa kwa makundi ya mbuzi, ulitolewa na Mungu mwenyewe. Esau alikimbia kabla ya kuona zawadi; Baba alikimbia kabla ya mwana kumaliza hotuba yake. Kisha Yakobo ananunua ardhi Kanaani na kujenga madhabahu, kipande kidogo cha ahadi kinachoshikwa kwa mkono, mapema mno kuliko utimilifu wake.

Kioo

Kuna undani wa kikatili katika mstari wa pili: wajakazi na watoto wao mbele, Lea katikati, Raheli na Yusufu mwisho kabisa. Yakobo anapanga familia yake kwa mpangilio wa upendo wake, na hofu inafichua upendeleo wake hadharani. Nasi hufanya hivyo: tunapopatwa na mgogoro kazini au madeni nyumbani, inaonekana wazi ni nani tuliye tayari kumweka mbele na ni nani tunayemficha nyuma. Hofu haitengenezi tabia mpya, inafunua iliyopo. Na tazama tabia nyingine: kujaribu kununua kibali. Zawadi kabla ya maneno, upole uliopitiliza, "bwana wangu" mara sita, yote haya ni lugha ya mtu asiyeamini kwamba anaweza kupokelewa bure. Leo, andika kwenye karatasi jina la mtu mmoja unayeepuka kukutana naye, kisha mtumie ujumbe mfupi usioomba chochote na usiojitetea, unaosema tu kwamba unamkumbuka.

Maandiko Mengine

Yesu alipoeleza hadithi ya mwana mpotevu katika Luka 15, alitumia maneno yanayofanana kwa karibu mno na mstari wa nne hapa: baba anakimbia, anaanguka shingoni mwa mwanawe, anambusu. Wasikilizaji wake walijua Torati kwa moyo; walisikia Esau. Yesu anachukua kumbatio la ndugu aliyedhulumiwa na kuliweka kinywani mwa Mungu Baba. Lakini kuna tofauti muhimu: Esau aliachana na Yakobo njiani, baba yule hamwachi mwanawe. Kumbatio la Esau ni la kweli lakini ni la muda; ni kivuli, si jua lenyewe. Na linganisha mstari wa kumi na Penieli: usiku mmoja tu nyuma, Yakobo alisema ameona uso wa Mungu na kuokoka. Sasa anasema uso wa ndugu ni kama uso wa Mungu. Mtu aliyesamehewa na Mungu hujifunza kuona sura ya Mungu katika yule anayemsamehe.

Swali

Yakobo anaahidi kufuata hadi Seiri. Hakwenda. Alikwenda Sukothi, kisha Shekemu, mwelekeo tofauti kabisa. Je, aliongopa tena? Maandiko hayasemi. Hayamtetei wala hayamhukumu, yanaripoti tu. Inawezekana alikuwa bado hamwamini ndugu yake kabisa, na tahadhari ya mtu aliyeumizwa si dhambi kila wakati. Inawezekana pia kwamba yule mnyakuzi wa zamani hakufa kabisa usiku ule wa kuvishana; alichechemea, lakini akaendelea. Hili linatuacha na ukweli mgumu: upatanisho wa kweli hauhakikishi urafiki wa kudumu. Watu wanaweza kusameheana kwa machozi ya dhati asubuhi na kusafiri njia mbili tofauti mchana. Hatutalazimishi maandiko yaseme zaidi ya yanayosema. Lakini kumbuka mwisho wa safari hiyo: Shekemu, ambako sura inayofuata inaanza kwa msiba. Kuepuka Seiri hakukumwokoa Yakobo.

Undani

"El Elohe Israeli." Mungu, Mungu wa Israeli. Yakobo alipojenga madhabahu Betheli alipaita mahali kwa jina la Mungu; hapa anaifungamanisha jina la Mungu na jina lake jipya. Hii si majivuno. Ni mtu anayekiri hadharani, kwa mara ya kwanza, kwamba jina alilopewa usiku ule mtoni si siri yake binafsi. Mungu amefungamana naye. Na hapo ndipo kitu cha kustaajabisha kinafanyika: Mungu anakubali kuitwa kwa jina la mwanadamu mmoja aliyedanganya baba yake. Uzi huu unaendelea hadi Mungu anapoitwa Mungu wa Ibrahimu, Isaka na Yakobo, na hatimaye hadi Neno linapofanyika mwili na kuchukua jina la kibinadamu, Yesu. Mungu hajiaibishi kuunganisha jina lake na watu wenye kilema cha nyonga.

Tafakari

Ni nani uliyemweka "mwisho wa wote" nyuma yako kwa sababu ya hofu, na hofu hiyo inakufundisha nini kuhusu unachoamini kuhusu neema?

Yakobo alisema tajiri wake ni neema, si ujanja wake. Ukiangalia ulicho nacho leo, unaweza kusema maneno hayo kwa unyofu, au bado unaona ni malipo ya juhudi zako?