Mwanzo 41:16

Maandiko

Farao, mtu mwenye nguvu kuliko wote katika dunia yake, amelala usingizi na kuamka akitetemeka: ng'ombe waliokonda wakila ng'ombe wanene, masuke membamba yakimeza masuke mema. Waganga na wenye hekima wote wa Misri wamekwama. Yusufu, kijana Mwebrania aliyetolewa gerezani kwa haraka, akanyolewa na kubadilishwa mavazi, anasimama mbele ya kiti cha enzi. Farao anamwambia, "nimesikia kuhusu wewe, kwamba unaposikia ndoto unaweza kuitafsiri." Hapo ndipo Yusufu anasema maneno ambayo mtu yeyote katika hali yake angesita kuyasema: "Siyo katika mimi. Mungu atamjibu Farao kwa uhakika." Nafasi ya kujinadi inafunguliwa mbele yake, naye anaikataa kabla hajaanza hata kuzungumza juu ya ndoto.

Kiini

Sentensi hii fupi inafungua jambo kubwa kuliko inavyoonekana. Yusufu hakanushi kipawa chake; anakataa chanzo kibaya cha kipawa hicho. Tofauti na waganga wa Misri waliotegemea mafunzo, vitabu na mbinu, Yusufu anasimama mikono mitupu na kusema kwamba jibu linatoka mahali pengine kabisa. Hapa Mungu anaonyeshwa si kama nguvu inayotumiwa na mtaalamu, bali kama Mungu anayeongea kwa hiari yake mwenyewe, hata kwa mfalme wa kipagani asiyemjua. Na kuna neema iliyofichika: Yusufu, aliyeuzwa na ndugu zake, kusingiziwa na mke wa Potifa, na kusahauliwa gerezani kwa miaka miwili mizima, bado anamwita Mungu "yule atakayejibu kwa uhakika." Imani yake haikuvunjika chini ya ukimya; ilijifunza kutofautisha kati ya kuchelewa na kutelekezwa.

Uzi Mkuu

Maneno "Siyo katika mimi" yanapiga mwangwi mbele katika Maandiko. Mtumishi anayesimama mbele ya watawala na kuelekeza mbali na nafsi yake ni muundo unaorudiwa hadi kufikia yule aliyesema kwamba hafanyi lolote kwa nafsi yake bali kwa yale anayomwona Baba akifanya. Yusufu anaonyesha kivuli cha jambo ambalo Kristo atalitimiza kikamilifu: mkombozi anayeokoa ulimwengu kutoka njaa, lakini asiyejitwalia utukufu wa wokovu huo. Kuna pia uzi wa chakula. Yusufu anahifadhi nafaka ili mataifa yote yasife, na mwishoni mwa sura "Dunia yote ikaja Misri kununua nafaka." Mpango wa Mungu wa ukombozi daima hupita mipaka ya familia moja. Kile kinachoanza kama ndoto ya mfalme wa Misri kinaishia kuwa uzima wa uzao ambao kutoka kwake Masiya atazaliwa.

Kioo

Fikiria mara ya mwisho mtu alipokusifu mbele ya wengine. Kitu ndani yako kilitulia na kunyooka, sivyo? Ni rahisi kudai kwamba tunamtukuza Mungu wakati hakuna kinachotegemea jibu letu. Lakini Yusufu anasema "Siyo katika mimi" akiwa amesimama mbele ya mtu mwenye uwezo wa kumrudisha gerezani au kumweka juu ya nchi. Alikuwa na kila sababu ya kujiuza: miaka kumi na mitatu ya kupotea, sifa iliyochafuliwa, jina lililofutwa. Hapa ndipo kioo kinapokugusa. Je, unatafuta kutambuliwa kazini, katika kikundi chako cha Biblia, au hata ndani ya nyumba yako, kwa sababu unahisi kwamba kama hutajieleza hakuna atakayejua wewe ni nani? Hofu hiyo ni halali, lakini si ya kweli. Mungu aliyemtoa Yusufu gerezani "kwa haraka" baada ya miaka miwili ya ukimya hajakusahau. Leo, kabla jua halijazama, mwambie mtu mmoja waziwazi kwamba jambo analolisifu ndani yako lilitoka kwa Mungu, na mtaje kwa jina. Sentensi moja tu, kwa sauti, si moyoni.

Mhusika Mkuu

Yusufu anayesimama mbele ya Farao si yule kijana mwenye kiburi wa sura ya thelathini na saba aliyeeleza ndoto zake kwa ndugu zake bila busara. Kisima, nyumba ya Potifa na gereza vimemfanyia kazi. Bado ana kipawa kile kile, lakini sasa anakijua chanzo chake. Jambo la kushangaza ni kwamba hana uchungu. Mtu aliyesalitiwa mara tatu angetarajiwa kusimama mbele ya mfalme akiwa mkali, mwenye mahesabu, akitafuta nafasi ya kujilipiza. Badala yake anaongea kwa utulivu wa mtu asiye na la kupoteza tena. Hiyo ndiyo kazi ya mateso yanapokabidhiwa kwa Mungu: hayakumfanya awe mdogo, yalimfanya awe wazi. Baadaye atawaita wanawe Manase na Efraimu, majina yanayokiri kwamba Mungu alimsahaurisha shida na kumzalisha katika nchi ya mateso yake. Hiyo ni lugha ya mtu aliyepona, si aliyeganda.

Wasifu

Wasomaji wa kwanza wa Mwanzo walikuwa Waisraeli, taifa dogo lililozungukwa na mataifa makubwa yenye mifumo ya kidini iliyoheshimika sana. Misri ilikuwa na tabaka la waganga na wenye hekima lililojulikana kwa ufundi wa kutafsiri ndoto; hawa hawakuwa walaghai wa sokoni bali wataalamu wa kifalme. Kusikia kwamba wote walikwama na kwamba mfungwa Mwebrania ndiye aliyejibu, ilikuwa habari yenye uzito wa kisiasa, si tu wa kiroho. Ilimaanisha kwamba Mungu wa baba zao hakuwa mungu mdogo wa kabila, bali ndiye anayeshikilia hatima ya himaya kubwa. Kwa watu waliowahi kuwa watumwa huko, na baadaye uhamishoni Babeli, maneno "Siyo katika mimi. Mungu atamjibu Farao" yalikuwa tangazo kwamba kiti cha enzi cha kweli kiko mahali pengine.

Undani

Neno dogo linalobeba uzito mkubwa ni "kwa uhakika." Yusufu hasemi "labda Mungu atajibu" wala "tuombe tuone." Anasema jibu litakuja bila shaka, kabla hajasikia hata ndoto yenyewe. Hii si ujasiri wa mtu anayejua atakachosema; ni ujasiri wa mtu anayemjua anayesema. Na kumbuka: Yusufu hakuwa amepewa ufunuo wowote wakati huo. Alikuwa ametoka tu gerezani, amenyolewa haraka haraka, hajui kama atarudi humo jioni. Uhakika wake haukutegemea ushahidi uliokuwa mikononi mwake bali tabia ya Mungu aliyoijua kwa miaka mingi ya giza. Hapo ndipo tofauti kati ya kujiamini na imani inapoonekana wazi kabisa.

Tafakari

Ni wapi unatamani kutambuliwa kiasi kwamba ungesita kusema "siyo katika mimi"?

Yusufu aliamini Mungu atajibu "kwa uhakika" kabla hajaona jibu. Ni jambo gani unalomngoja Mungu sasa ambalo bado hujalikabidhi kwake kwa uhakika huo?