Wahebrania 9

Maandiko

Mwandishi anatukumbusha jengo: hema ya kwanza na vyumba vyake viwili, kinara, mikate, sanduku la agano, na pazia linalozuia njia. Kuhani mkuu aliingia nyuma ya pazia mara moja kwa mwaka, akiwa na damu ya mnyama, pia kwa ajili ya dhambi zake mwenyewe. Lakini Kristo aliingia mara moja tu, si kwa damu ya mbuzi na ndama, bali kwa damu yake mwenyewe, na hakuingia katika nakala iliyofanywa kwa mikono bali mbinguni yenyewe, mbele za uso wa Mungu, kwa ajili yetu. Hapo agano jipya linasimama: linathibitishwa kwa kifo, linaosha dhamiri, na linatuahidi urithi wa milele; na Kristo atatokea mara ya pili, si kushughulikia dhambi, bali kwa ukombozi.

Kiini

Fikiria chumba hicho cheusi. Hakuna dirisha. Moshi wa uvumba unazunguka. Mara moja kwa mwaka mtu mmoja anaingia, akitetemeka, na anatoka haraka. Kila kitu katika mpangilio huo kilikuwa kinasema kitu kimoja: bado hapana njia. "Njia ya mahali patakatifu zaidi bado haijafunuliwa kwa vile ile hema la kwanza bado linasimama." Lile pazia hakuwa pazia la heshima tu; lilikuwa kizuizi. Na kiini cha Waebrania 9 ni hiki: tatizo letu halikuwa uchafu wa mwili, lilikuwa dhamiri. Dhabihu za wanyama "haviwezi kukamilisha dhamiri ya anayeabudu." Zilisafisha ngozi, hazikufikia moyo. Mungu, katika Kristo, hakupanua chumba wala kurekebisha taratibu; alivunja ukuta kwa damu yake mwenyewe. Wokovu si mwaliko wa kujaribu tena kwa nguvu zaidi; ni njia iliyofunguliwa kwa kifo.

Uzi wa Pamoja

Kuna mstari mmoja hapa unaoshikilia Biblia yote pamoja: "Pasipo kumwaga damu hakuna msamaha." Si kauli ya kikatili, ni ukweli wa agano. Musa alisimama mbele ya watu, akanyunyiza damu juu ya gombo na juu ya watu, akisema, "Hii ni damu ya agano ambayo Mungu amewapa amri kwenu." Mungu hajawahi kuingia katika uhusiano na watu wake kwa maneno matupu; kila wakati kuna uzito wa uhai uliotolewa. Hivyo unaposikia Yesu akisema juu ya kikombe, "hii ni damu yangu ya agano," unasikia mlio wa Sinai umekamilika. Kinara, manna, fimbo ya Haruni, mbao za mawe: vyote vilikuwa alama zikinyoosha kidole mbele, nakala za kitu halisi. Kristo ni kile halisi, na baada ya kile halisi nakala hazihitajiki tena.

Kioo

Wengi wetu tunaishi kama kuhani mkuu asiyeamini kazi yake imeisha. Unaomba msamaha kwa jambo lile lile kwa mwaka wa kumi. Unaingia na kutoka, unaingia na kutoka, na kila Jumapili unahisi unahitaji kujisafisha kidogo zaidi kabla ya kukaribia. Pengine ni neno lile ulilomwambia mwanao ukiwa na hasira miaka saba iliyopita. Pengine ni fedha ulizozichukua na hakuna aliyejua. Dhamiri yako inarudia shauri lake jioni, ukiwa kitandani, baada ya simu kuzimwa. Waebrania inasema damu ya Kristo inaosha "dhamiri zetu kutoka matendo mafu kumtumikia Mungu aliye hai." Matendo mafu ni pamoja na juhudi zetu za kujisafisha. Leo, kabla ya kulala, andika kwenye kipande cha karatasi dhambi moja inayokurudia, kisha sema kwa sauti juu yake: "Mara moja kwa kila mmoja," na iharibu karatasi hiyo.

Swali

Lakini kwa nini damu? Kwa nini Mungu anaonekana amefunga msamaha wake kwenye kifo? Ni swali linaloudhi, na mwandishi hajaribu kulipunguza. Hasemi kwamba damu ni ishara nzuri tu; anasema "karibu kila kitu kinatakaswa kwa damu." Siwezi kukupa jibu linalokaa vizuri kwenye mantiki safi. Nachoweza kusema ni hiki: mstari wa 27 unaweka dhambi na kifo pamoja, "kama ilivyo kwa kila mtu kufa mara moja, na baada ya hiyo huja hukumu." Dhambi haivunji sheria tu, inavunja uhai. Kwa hiyo si jambo linaloweza kufutwa kwa maneno. Mungu hakupunguza uzito wa jambo hili; alijichukulia yeye mwenyewe. Fumbo linabaki fumbo, lakini si fumbo la Mungu mkali; ni fumbo la Mungu anayejitoa.

Wasomaji wa Kwanza

Hawa walikuwa Wakristo wa asili ya Kiyahudi, wanaovutwa nyuma. Hekalu, kwa wengi wao, lilikuwa bado limesimama au kumbukumbu yake ilikuwa bado hai: harufu ya uvumba, mavazi ya makuhani, utaratibu uliodumu karne nyingi. Nao, wakikutana katika nyumba, hawakuwa na jengo, hawana madhabahu, hawana kuhani anayeonekana. Ilionekana kama upotevu, kama kushuka daraja. Mwandishi anawaambia: hamna nakala kwa sababu mna ile halisi. Kuhani wenu hajaingia chumbani kilicho giza; "aliingia mbingu yenyewe, mahali ambapo sasa yuko mbele za uso wa Mungu kwa ajili yetu." Walisikia faraja ambayo sisi tunaikosa kwa sababu hatujawahi kupoteza hekalu. Kwao hili lilikuwa sio mafundisho tu, lilikuwa jibu kwa huzuni.

Undani

Angalia maneno "kwa sasa hatuwezi kuelezea kwa kina," yaliyosemwa juu ya kiti cha upatanisho na mabawa ya maserafi. Mwandishi anasimama kwenye kizingiti cha chumba hicho na anageuka. Anaweza kuzungumza kwa urefu juu ya dhahabu, manna, fimbo; lakini pale juu ya sanduku, pale damu ilinyunyiziwa, anakataa kuendelea. Si kwa sababu hajui, ni kwa sababu mahali hapo si pa maelezo. Ni pa kuinamisha kichwa. Na hapo ndipo hoja yake yote inaelekea: kile ambacho hakiwezi kuelezwa kwa kina sasa kimefunguliwa kwako kwa damu ya Kristo. Pazia lililofunika ni lile lile lililoondolewa. Mwandishi anafunga mdomo mbele ya kiti cha upatanisho, kisha anatuambia tunaweza kukaribia. Unyenyekevu wake na ujasiri wetu vinazaliwa mahali pamoja.

Ni jambo gani unaloendelea kulirudia mbele za Mungu kama kuhani anayeingia mwaka baada ya mwaka, na nini kingebadilika kama ungeamini kweli kuwa "mara moja" inatosha?

Ikiwa Kristo atatokea mara ya pili "si kwa kusudi la kushughulikia dhambi," je, kungoja kwako kunaonekanaje: kwa hofu, au kwa saburi inayotumikia?