Isaya 33:2

Maandiko

Katikati ya maombolezo makali ya sura hii, mstari mmoja unageuka na kuwa sala: "Yahwe, tuurumie sisi; tumekusubiri wewe; umekuwa mkono wetu kila asubuhi, na wokovu wetu katika kipindi cha mateso." Watu waliozungukwa na jeshi la kigeni hawaomba mkakati, hawaomba silaha; wanaomba neema. Na wanamkumbusha Mungu jambo ambalo tayari wanalijua: kwamba yeye mwenyewe amekuwa mkono wao, siku baada ya siku, hata katika saa hii ya kuvunjika moyo.

Kiini

Ombi hili linakiri mambo mawili kwa wakati mmoja: kwamba hatuna kitu, na kwamba Mungu ana kila kitu. "Tuurumie" ni neno la mwombaji, sio la mshirika wa mkataba anayedai haki yake. Neno la Kiebrania hapa, ḥannēnû, linatokana na mzizi wa neema: tupe kile tusichokistahili. Halafu, mara moja, sala hii inasimama kwenye historia: "umekuwa mkono wetu." Yaani, msingi wa kumwomba Mungu leo si ubora wetu bali uaminifu wake wa jana. Hii ni theolojia ya kina: wokovu si kitu tunachokijenga kwa nguvu ya imani yetu, ni kitu tunachokisubiri kutoka kwa mkono wa mwingine. Na kusubiri, katika Isaya, si ulegevu; ni namna ngumu zaidi ya ujasiri.

Uzi Unaopita Katikati

"Mkono wetu" ni sitiari inayotembea kwenye Maandiko yote. Isaya anaitumia mara nyingi kumaanisha nguvu ya Mungu inayoingilia historia, na hatimaye, katika sura ya 53, anauliza swali la kutisha: mkono wa Bwana ulifunuliwa kwa nani? Jibu lake ni Mtumishi anayechomwa. Hapo ndipo mkono ambao Israeli iliuomba unapopata mwili, majeraha na jina. Sura hii yenyewe inaelekea huko: "Yahwe ni hakimu wetu, Yahwe ni mwanasheria wetu, Yahwe ni mfalme wetu; atatukomboa sisi" (33:22), na inafunga kwa ahadi ya msamaha wa maovu (33:24). Hakimu, mwanasheria, mfalme, mkombozi, mtoaji wa msamaha: hizi ni kazi ambazo Agano Jipya linaziweka zote kwenye mabega ya Yesu Kristo. Sala ya mstari wa 2 ni sala inayosubiri mtu ambaye jina lake halijasemwa bado.

Kioo

Ombi hili linaumbua kitu ndani yetu: tunapenda kuwa mkono wetu wenyewe. Tunapoona mzigo wa mwezi ujao, matokeo ya kipimo cha hospitali, mtoto anayeteleza mbali na sisi, mkuu wa kazi anayetutishia, jibu letu la kwanza mara nyingi si "tuurumie" bali "nitajipanga." Na hilo si dhambi kwa sababu ni bidii; ni dhambi kwa sababu linakataa kusubiri. Ona pia jinsi sala hii inavyokataa kupanga upya maisha yote kwa mkupuo. Haiombi mkono wa mwaka mzima; inasema "kila asubuhi." Mungu anatoa nguvu kwa kipimo cha siku, na hiyo inatuudhi, kwa sababu tunataka uhakika wa akiba, sio wa utegemezi.

Leo, kabla ya kulala, sema kwa sauti maneno haya matatu ukilitaja jina la hali inayokuogopesha: "Yahwe, tuurumie sisi." Sema kwa sauti, sio moyoni tu; sauti inafanya utegemezi uwe halisi.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wasikilizaji wa kwanza waliishi katika mji uliozingirwa. Sura hii inaeleza dunia iliyoanguka: barabara kuu ni tupu, hakuna wasafiri, "maagano yamevujika, mashahidi wanadharaulika, na utu wa mtu hauheshimiki" (33:8). Wajumbe wa amani wanalia mtaani; diplomasia imeshindwa. Yerusalemu ilikuwa imejaribu njia zote: kodi kwa Ashuru, mikataba na Misri, mahesabu ya wataalamu. Mstari wa 18 unakumbuka kwa uchungu wale waliopima pesa na kuhesabu minara. Wote wamepotea. Katika hali hiyo, "tumekusubiri wewe" ni kauli ya mtu aliyeishiwa njia zote nyingine, na hilo ndilo linalofanya iwe halisi. Hawakusali kwa sababu walikuwa watu wa kiroho sana; walisali kwa sababu kila mkono mwingine uliokuwa wameutegemea ulikuwa umewakatika.

Undani Mmoja

"Kila asubuhi." Maneno mawili madogo ambayo yanabeba mzigo mzito. Yanakumbusha mana jangwani, iliyotolewa kwa kipimo cha siku moja, ambayo ikihifadhiwa ilioza. Yanakumbusha pia sadaka ya kila asubuhi kwenye hekalu, alama ya kudumu kwamba uhusiano na Mungu haujengwi mara moja na kuachwa. Katika mji uliozingirwa, asubuhi ni saa ya hatari; mashambulizi yalianza alfajiri. Kusema "umekuwa mkono wetu kila asubuhi" ni kusema: kila mara kile kilichoogopwa kikikaribia, uliwahi. Na hapa panafunuka jinsi Yesu alivyotufundisha kuomba mkate wa kila siku, sio wa mwaka. Neema ya Mungu haifanyi kazi kama ghala; inafanya kazi kama chemchemi. Hilo halitoshi kwa mtu anayetaka kujitegemea, na linatosha kabisa kwa mtu anayetaka kuishi.

Mwangwi wa Maandiko

Maombolezo ya Yeremia yanasema rehema za Bwana ni mpya kila asubuhi, na kwamba uaminifu wake ni mkubwa; huo ni mwangwi wa moja kwa moja wa mstari wetu, ukisemwa hata baada ya mji kuanguka. Yaani sala ya Isaya 33:2 haikuvunjwa na kushindwa; ilikua ndani ya kushindwa. Kwa upande wa Agano Jipya, Paulo anaeleza kwamba Kristo alikufa kwa ajili yetu tulipokuwa dhaifu bado, si tulipokuwa tayari; hiyo ni tafsiri sahihi ya neno "tuurumie." Na kumbuka mstari wa mwisho wa sura hii: "watu wanaoishi pale watasamehewa maovu yao" (33:24). Sala inayoanza kwa kuomba nguvu inaishia kwa kupata msamaha, kwa sababu shida yetu ya msingi haikuwa Ashuru bali dhambi, na mkono uliotolewa kwa hilo ni mkono uliopigiliwa msalabani.

Maswali ya Kutafakari

Ni mkono gani wa kibinadamu, mpango gani au akiba gani, ambao ndio kwa kweli unakupa amani asubuhi unapoamka, na si Mungu?

Kwa nini unafikiri Mungu anachagua kutoa nguvu "kila asubuhi" badala ya kukupa uhakika wa mbele kwa mwaka mzima?