Isaya 60:5

Maandishi

Mstari huu ni picha ya mtu anayegeuza kichwa, anaangalia upeo wa macho, na ghafla anaona kundi la watu wakija. "Halafu wataangalia na kuwa furaha, na moyo wako utafurahia na kufurika, maana wingi wa maji utamwagwa juu yenu, utajiri wa mataifa utakuja kwenu." Ni ahadi ya kuona kinachokuja, kutetemeka kwa furaha, na kufurika kama bonde linalojaa maji baada ya mvua kubwa.

Jiwazie ukiwa pale. Mji ni magofu. Kuta zimebomoka, lango halina mlango, na barabara inayotoka kaskazini imekuwa tupu kwa miaka mingi, ikikanyagwa tu na mbuzi na upepo. Kisha unaambiwa: inua macho. Na mbali, kwenye vumbi, kuna mwendo.

Kiini

Neno la Kiebrania linalotumika hapa kwa moyo ni pachad, nalo mara nyingi katika Maandiko humaanisha kutetemeka kwa hofu. Moyo unapiga kwa nguvu, kifua kinabana. Lakini hapa tetemeko hilo hilo ni la furaha. Mungu haahidi hisia tulivu; anaahidi mshtuko. Watu waliozoea kutetemeka kwa woga watatetemeka kwa sababu nyingine kabisa.

Na kisha neno la pili: moyo utapanuka, utafurika. Mateso hufanya moyo kuwa mdogo. Unapokaa kwenye magofu kwa muda mrefu, unajifunza kutotarajia chochote, kwa sababu matarajio huumiza. Wokovu wa Mungu, kwa mujibu wa mstari huu, si tu mabadiliko ya mazingira; ni upanuzi wa moyo uliokunjamana. Mungu anarudisha uwezo wa kufurahi kwa watu waliousahau.

Uzi Unaounganisha

"Utajiri wa mataifa utakuja kwenu." Hii si ndoto ya utaifa wa kijeshi. Israeli haendi kuteka; mataifa yanakuja yenyewe, yakileta dhahabu na ubani, na mstari wa sita unaongeza kwamba "wataimba sifa kwa Yahwe." Kinachowavuta si Sayuni bali Mungu wa Sayuni.

Hapa ndipo uzi unaonekana. Mamajusi walipofika Bethlehemu wakiwa na dhahabu na ubani, walikuwa wanatembea barabara ambayo Isaya aliiona miaka mia sita mapema. Nuru iliyowavuta haikuwa mji wenye kuta imara bali mtoto. Na ahadi hii haijaisha: Ufunuo unamalizia kwa mji ambao milango yake haifungwi, na utukufu wa mataifa unaingizwa ndani. Yesu si mbadala wa Sayuni; yeye ndiye nuru iliyofanya ahadi ya Sayuni iwe kweli kwa dunia nzima.

Kioo

Unajua tofauti kati ya kuomba na kutarajia? Wengi wetu tunaendelea kuomba kwa mazoea lakini tumeacha kutazama barabara. Mtoto aliyekwenda mbali, ndoa iliyokauka, kazi iliyokufa moyoni, afya ambayo madaktari wamekwisha kuizungumzia kwa sauti ya chini: tunabeba haya kwa mabega yaliyoinama, na moyo unakunjamana ili usiumizwe tena. Tunaita hilo busara. Mara nyingi ni ulinzi tu.

Isaya hasemi "fikiri vizuri." Anasema "tazama na angalia pande zote." Ni amri ya kuinua kichwa kabla hujaona chochote. Furaha ya mstari huu haianzi na ushahidi; inaanza na kuangalia. Na kuna hatari halisi hapa: ukiinua macho, unaweza kuchoka tena. Mungu anajua hilo, na bado anaamuru.

Leo, simama mlangoni mwa nyumba yako, tazama barabara kwa dakika moja, na useme kwa sauti jina la mtu mmoja ambaye umeacha kutarajia arudi. Kisha mwombee.

Mhusika Mkuu

Katika mstari huu Mungu haonekani akifanya kitu kwa kelele. Hakuna radi, hakuna jeshi. Ni yeye anayemwaga: "wingi wa maji utamwagwa juu yenu." Kitendo chake ni cha ukarimu wa kimya, kama bahari inayogeukia nchi kavu.

Na hapa ndipo tabia yake inaonekana wazi. Mungu huyu hajaridhika na kurudisha watu wake kwenye hali ya kawaida. Angeweza kuwapa kuta tu, au chakula tu. Badala yake anaahidi kufurika. Mstari wa kumi unakiri kwamba yeye ndiye aliyeadhibu: "japo katika laana yangu nimewaadhibu ninyi, lakini kwa neema yangu nitawahurumia ninyi." Mkono uliopiga ndio unaoponya. Hiyo si upole wa mtu asiyejali haki; ni neema ya Mungu anayechukua hukumu yake mwenyewe kwa uzito, kisha anaamua kuwa rehema itakuwa na neno la mwisho.

Mazingira

Sura hizi za mwisho za Isaya zinazungumza na watu waliorudi kutoka uhamishoni Babeli, au walio karibu kurudi. Hawakurudi kwenye ushindi. Walirudi kwenye mji mdogo, maskini, usio na ukuta, ukizungukwa na majirani wenye dharau. Hekalu la pili, lilipojengwa, liliwafanya wazee waliolikumbuka la kwanza kulia.

Katika ulimwengu wa wakati ule, utukufu wa taifa ulipimwa kwa misafara iliyoingia mjini: ngamia kutoka Sheba, meli za Tarshishi, dhahabu na ubani. Hizo zilikuwa ishara za himaya. Yerusalemu haikuwa na lolote kati ya hayo. Ilikuwa kijiji kwenye kilima, ikilipa kodi kwa Waajemi. Kuwaambia watu hawa kwamba "utajiri wa mataifa utakuja kwenu" kulikuwa karibu kuchekesha, kama kumwambia mkulima mwenye njaa kwamba wafalme watakuja mlangoni pake.

Wasikilizaji wa Kwanza

Walichosikia kabla ya chochote kingine ni jambo moja: watoto wanarudi. Mstari uliotangulia unasema "Watoto wako watatoka mbali, na binti zao watabebwa katika mikono yenu." Kila familia katika uhamisho ilikuwa na mtu asiyerudi, aliyeoa Babeli, aliyezikwa huko, aliyesahau lugha. Kwao, "wataangalia na kuwa furaha" haikuwa taswira ya kitheolojia; ilikuwa mama akitambua uso wa mwanawe baada ya miaka arobaini.

Kwetu tunaosoma leo, hatari ni kugeuza mstari huu kuwa fumbo la kiroho haraka mno. Kwao ulikuwa wa nyama na damu: vumbi, mabega, mikono inayobeba watoto. Mungu anayeahidi haokoi roho tu; anarudisha familia, anajenga kuta, anafungua milango. Matumaini ya Biblia daima yana mwili.

Maswali ya Kutafakari

Ni jambo gani maishani mwako ambalo umeacha kulitazamia kwa sababu kutazamia kulikuumiza mara nyingi mno?

Moyo wako ungeonekanaje kama ungepanuka badala ya kujikunja; ni nani angeingia ndani yake tena?