Isaya 8:1

Maandiko Yenyewe

Mungu anamwagiza Isaya kufanya jambo linaloonekana la kawaida kabisa: kuchukua ubao mkubwa, kipande cha kuandikia kinachoonekana kwa mbali, na kuandika juu yake maneno manne ya Kiebrania: "Maheri Shalal Hash Baz." Maana yake ni kitu kama "nyara zinakimbia, mateka wanaharakishwa." Kisha anaitwa kuweka jambo hilo chini ya mashahidi wawili wanaojulikana mjini, kuhani Uria na Zakaria mwana wa Yeberekia, ili baadaye isiwezekane mtu yeyote kusema kwamba ujumbe huo ulitungwa baada ya matukio kutokea. Neno linatangulia tukio, na linatangulia hadharani, kwa herufi kubwa, mahali ambapo kila mpita njia anaweza kulisoma.

Kiini

Hapa tunakutana na Mungu anayejifunga kwa maandishi. Si maneno ya kinywa tu yanayoweza kubadilishwa baadaye, bali ushahidi wenye tarehe na mashahidi, kama hati ya kisheria. Mungu anahatarisha jina lake: kama Dameski na Samaria zisipoanguka, Isaya ni mwongo na ubao ule ni aibu ya hadharani. Nabii Habakuki naye ataagizwa vivyo hivyo, aandike maono juu ya vibao ili anayekimbia aweze kuyasoma, na sababu ni ile ile: neno la Mungu si hisia ya ndani bali tangazo linaloweza kupimwa na historia. Hii ndiyo tofauti kati ya Mungu wa Israeli na miungu ya mataifa jirani. Yeye hasemi kwa maneno ya kificho yanayoweza kugeuzwa kila upande; anaandika, anasubiri, na anatimiza.

Uzi Unaopita Katikati

Sura ya saba ilitoa jina la mtoto mmoja, Immanueli, "Mungu pamoja nasi." Sura ya nane inatoa jina la mtoto mwingine, "Maheri Shalal Hash Baz," na majina hayo mawili yanaenda pamoja kama mkono wa kushoto na wa kulia wa Mungu mmoja. Kinachoshangaza ni jinsi Isaya mwenyewe anavyoyaunganisha: mafuriko ya Ashuru yanapofika shingoni mwa Yuda, anaita nchi hiyo "Emanueli" (mstari wa 8), na baada ya mataifa kuvunjika vipande vipande anasema, "maana Mungu yuko pamoja nasi" (mstari wa 10). Uwepo wa Mungu ni hukumu na wokovu kwa wakati mmoja. Mathayo anapolitumia jina Immanueli kwa Yesu, halichukui kama pambo la Krismasi tu; analichukua kutoka katika muktadha huu wa vita, hofu na mafuriko. Mtoto anayezaliwa katika giza ndiye ishara.

Kioo

Sisi tunapenda maneno yanayoweza kufutika. Hatuandiki ahadi tuliyotoa kwa mwenzi wetu; hatusemi kwa sauti kile tunachoamini kuhusu ugonjwa uliogunduliwa, deni linalokua, au mtoto anayeteleza; tunahifadhi nafasi ya kurudi nyuma bila aibu. Mungu hafanyi hivyo. Anaandika kwa herufi kubwa kabla ya jambo kutokea, na anaita mashahidi ili asiweze kujitoa. Ukweli mchungu ni kwamba imani yetu mara nyingi ni ya maneno ya mdomoni ambayo hakuna mtu anayeyakumbuka wiki ijayo, na hivyo hatujawahi kuonja furaha ya kuona Mungu akitimiza kile tulichothubutu kukiandika. Leo, chukua karatasi, andika kwa herufi kubwa neno moja la Mungu unalolishikilia katika jambo lililokuwa likikutesa, libandike mahali utakapoliona, kisha mtumie mtu mmoja ujumbe ukimwambia amekuwa shahidi wako.

Swali

Kuna jambo gumu hapa ambalo halipaswi kupakwa rangi: mtoto anapewa jina ambalo ni hukumu juu ya watu wengine. Maisha yake yote, kila mtu atakayemwita kwa jina atakuwa akitamka anguko la Dameski na Samaria. Isaya mwenyewe anakiri katika mstari wa 18 kwamba yeye na watoto wake ni "ishara na maajabu" tu katika Israeli. Familia yake si ya kwake tena; imekuwa mali ya ujumbe. Kwa nini Mungu anahitaji nyama na damu ya watu ili kuandika ujumbe wake? Jibu rahisi halipo. Lakini tunaona hapa kivuli cha jambo ambalo litafikia kilele chake pale Neno litakapofanyika mwili: Mungu anapotaka kusema kwa uzito, huwa halitupi tu neno kutoka mbali, bali hulipandikiza katika maisha ya mtu, na maisha hayo hulipia gharama.

Wasikilizaji wa Kwanza

Walikuwa wakazi wa Yerusalemu wakati wa mfalme Ahazi, karibu mwaka 734 KK, wakiishi na hofu halisi. Rezeni wa Shamu na mwana wa Remalia wa Samaria (mstari wa 6) walikuwa wamejipanga kuiteka Yuda na kuweka mfalme wao. Kila mtu mjini alikuwa akijadili kama kumwita Ashuru kuwasaidia. Ubao huo uliposimikwa, majina yaliyoandikwa hayakuwa mafumbo ya kidini; yalikuwa majina ya miji waliyoiogopa. Na mashahidi waliochaguliwa walikuwa watu wa mfumo rasmi, hata kuhani Uria aliyekuwa karibu na mfalme. Yaani ujumbe huu haukufichwa kwenye pembe ya kidini; uliwekwa mbele ya macho ya mamlaka. Walichosikia ni kile tunachokipoteza mara nyingi: Mungu anazungumza siasa, majeshi, na uchumi wa siku zao, si hisia za rohoni pekee.

Mhusika Mkuu

Mhusika si Isaya bali ni yule anayeanza mstari: "Yahwe ameniambia mimi." Huyu ni Mungu asiyekaa kimya wakati watu wake wanapoyakataa "maji ya Shiloa" yanayotiririka taratibu (mstari wa 6) na kutamani nguvu za mito mikubwa. Yeye ni Mungu anayechukia siri; anaandika hadharani kabla ya kupiga. Kuna huruma iliyofichwa katika hukumu hii, kwa sababu tangazo la mapema daima ni mwaliko wa kutubu kabla ya wakati kuisha. Lakini kuna pia uzito wa kutisha: yeye mwenyewe ndiye atakayekuwa "jiwe la kikwazo" (mstari wa 14) kwa wale wanaomkwepa. Mungu huyu hawezi kupuuzwa bila madhara. Uwepo wake ni wokovu kwa anayemwamini na kikwazo kwa anayemkimbia, na ubao mkubwa umesimama pale ukishuhudia hilo kwa herufi zisizofutika.

Maswali ya Kutafakari

Ni ahadi gani ya Mungu ambayo umekuwa ukiisema kimoyomoyo tu, na ingekuwaje kama ungeiandika mahali ambapo wengine wanaweza kuisoma?

Katika hofu unayoishi nayo sasa, je, uwepo wa Mungu unakuja kwako kama faraja ya "Emanueli" au kama kikwazo unachotaka kukwepa?