Yohana 20:7

Maandiko Yenyewe

Petro anaingia kaburini na kuona kitu cha ajabu katika utulivu wake: sanda za kitani zimelala pale zilipokuwa, na ile leso iliyokuwa imefunga kichwa cha Yesu haiko pamoja nazo. Imekunjwa, imewekwa pembeni, peke yake. Hakuna fujo, hakuna dalili za kupokonywa kwa haraka. Mahali pa kifo pameachwa kwa utaratibu wa mtu aliyeamka, si wa mtu aliyeibiwa.

Kiini

Kaburi tupu lingeweza kusimuliwa kwa njia nyingi; Yohana anachagua kutuonyesha nguo. Kwa nini? Kwa sababu nguo hizo ndizo vifaa vya kifo. Zilinunuliwa kwa ajili ya mwili usio na uwezo tena wa kujivika. Kuziacha zimelala pale ni tangazo kwamba hazihitajiki tena, si leo wala milele. Lazaro alirudi kutoka kaburini akiwa bado amefungwa; alihitaji watu wamfungue, na siku moja angefungwa tena. Yesu anatoka akiwa huru kabisa. Hiki ndicho kiini: ufufuo si kuahirishwa kwa kifo, bali ni kuvunjwa kwa mamlaka yake. Na kitendo cha kukunja leso kinaongeza kitu kingine: Mungu hafanyi kazi yake kwa wasiwasi. Hata katika asubuhi ya ushindi mkubwa kuliko yote, hakuna haraka ya hofu.

Uzi Unaounganisha

Tangu Edeni, hadithi ya Biblia imekuwa hadithi ya mavazi: Mungu akiwavika Adamu na Hawa, makuhani wakivishwa kitani safi, wafu wakifungwa sanda. Mavazi daima yamesimama kati ya mwanadamu na aibu yake, kati ya mwili na ufisadi wake. Hapa, kwa mara ya kwanza, mtu anatoka nje ya mavazi hayo bila aibu na bila uozo. Kitani kinabaki nyuma kwa sababu kile kilichokuwa kinafunikwa hakihitaji tena kufunikwa. Hii ndiyo ahadi ya agano lote: si tu msamaha wa dhambi, bali urejesho wa mwili. Na kwa sisi tunaomwamini, sanda zetu nazo zimehesabiwa siku zake. Zitabaki pale, zimelala, hazina kazi.

Kioo

Ulimwengu wetu unatufundisha kuishi kama watu wanaokimbia. Tunafanya kazi kwa hofu ya kesho, tunatunza pesa kwa hofu ya uzee, tunalea watoto kwa hofu ya kushindwa, tunaacha nyuma yetu mazungumzo yaliyokatizwa, barua pepe zisizojibiwa, watu waliojeruhiwa, kwa sababu tulikuwa na haraka. Leso iliyokunjwa inatugusa hapo. Yesu, akitoka katika kifo chenyewe, alichukua sekunde kumi kuweka kitu mahali pake. Kama yeye hakuwa na haraka ya kutoroka kaburi, kwa nini wewe una haraka ya kutoroka maisha yako? Ufufuo unaondoa sababu ya hofu, na hofu ikiondoka, utaratibu unarudi: unaweza kumaliza jambo, kusikiliza hadi mwisho, kuaga vizuri.

Leo, chukua karatasi ndogo. Andika juu yake jambo moja linalokufunga kama sanda, hofu moja halisi yenye jina. Kunja karatasi hiyo, iweke pembeni mahali ambapo haipo pamoja na vitu vyako vingine, na useme kwa sauti: "Bwana aliiacha hii pembeni."

Undani

Neno la Kiyunani hapa ni entetyligmenon, "iliyokunjwa" au "iliyovingirishwa". Si neno la kitu kilichotupwa; ni neno la kitu kilichoshughulikiwa. Lakini angalia pia mahali: "haikuwa imelala pamoja na zile sanda za kitani bali ilikuwa imelala pembeni peke yake." Yohana anasisitiza utengano. Leso ya kichwa iko mahali pake pa kichwa, sanda ziko mahali pazo. Mwili umetoweka, lakini umbo la mahali pa mwili limebaki. Hii ndiyo sababu Petro anasimama akishangaa na mwanafunzi mwingine anaamini: mwizi hangekunja chochote. Mwizi huchukua nguo pamoja na mwili, au huacha fujo. Utulivu wa chumba kile ndio ushahidi wake wa kwanza.

Sauti Nyingine za Maandiko

Linganisha na Lazaro katika Yohana 11, anayetoka kaburini akiwa amefungwa mikono na miguu, uso ukiwa umefunikwa, na Yesu akiamuru afunguliwe. Lazaro alirudishwa katika maisha ya zamani; Yesu anaingia katika maisha mapya. Tofauti ya sanda ndiyo tofauti ya ufufuo wenyewe. Kisha, baadaye katika sura hii hii, wanafunzi wamejifungia ndani, "milango ikiwa imefungwa mahali wanafunzi walipokuwapo kwa kuwahofia Wayahudi," na Yesu anasimama katikati yao. Mwili ule ule ulioacha sanda zake hauzuiliwi na milango. Hofu inajenga kuta; ufufuo haujali kuta.

Swali Gumu

Je, leso iliyokunjwa ni ushahidi wa kutosha? Mstari unaofuata unasema wazi kwamba hata baada ya kuamini, "walikuwa bado hawajayajua maandiko kwamba ilimlazimu Yesu afufuke tena katika wafu." Yaani imani ya mwanafunzi yule haikuzaliwa kutoka kwa hoja kamili. Aliona nguo, akaamini, lakini hakuelewa. Na Petro aliona kitu kile kile na akaondoka kwenda nyumbani. Ishara moja, watu wawili, matokeo mawili. Hii inatukera, kwa sababu tungependa ushahidi unaolazimisha. Lakini Mungu haonekani kulazimisha mtu yeyote. Anaacha chumba kimoja kilichotulia, nguo zilizokunjwa, na nafasi ya kuamini au kuondoka. Siku zote kuna nafasi hiyo, na siku zote tunapaswa kuichagua wenyewe.

Tafakari

Ni wapi katika maisha yako unaacha fujo kwa sababu unaishi kwa hofu badala ya kuishi kwa ufufuo?

Umeona ishara gani ambazo, kama Petro, ulizitazama na kisha ukaenda tu nyumbani?