Yoshua 10

Maandiko

Adonizedeki, mfalme wa Yerusalemu, asikiapo kwamba mji mkubwa wa Gibeoni umefanya amani na Israeli, anakusanya wafalme wengine wanne kuushambulia mji huo uliobadili upande. Wagibeoni wanatuma kilio cha haraka kwa Yoshua: "Upesi! Msiuondoa mkono wenu kutoka kwa watumishi wenu." Yoshua anatembea usiku kucha kutoka Giligali, Bwana anawachanganya maadui, anaangusha mawe kutoka mbinguni, na jua linasimama juu ya Gibeoni. Wafalme watano wanakamatwa pangoni Makeda, wanauawa na kutundikwa. Kisha sura inageuka kuwa orodha ndefu: Libna, Lakishi, Egloni, Hebroni, Debiri, mji baada ya mji, hadi nchi yote ya milima inashindwa.

Kiini

Kuna mstari mmoja katika sura hii unaokaa kama jiwe zito moyoni: "Kwa kuwa Yahweh alikuwa akifanya vita badala ya Israeli." Si Israeli iliyopigana na Mungu akaisaidia. Mungu alipigana, na Israeli ikafuata nyuma. Hii ndiyo tofauti nzima kati ya dini na ufunuo. Sura hii haitufundishi jinsi ya kujitahidi hadi tushinde; inatuonyesha Mungu anayechukua vita ya watu wake kama vita yake mwenyewe. Mawe makubwa kutoka mbinguni yaliua watu wengi zaidi kuliko panga za Waisraeli, nalo hilo limeandikwa kwa makusudi. Lakini kiini hiki hakiwezi kutenganishwa na ukweli mgumu: Mungu anayepigana kwa ajili ya mtu anapigana dhidi ya mtu mwingine. Hatuwezi kuikimbia sura hii bila kukaa kimya mbele ya hukumu ya Mungu juu ya nchi iliyoiva kwa uovu, hata kama hatuielewi vyema.

Uzi wa Dhahabu

Angalia tendo lile la ajabu katika mstari wa 24: makamanda wanaambiwa wakanyage miguu yao juu ya shingo za wafalme. Ilikuwa ni ishara ya kale ya ushindi kamili, lakini picha hiyo haikufa pale Makeda. Zaburi ya 110 inamwimbia mfalme ambaye maadui zake watafanywa kiti cha miguu yake, na Paulo anaichukua picha hiyohiyo katika 1 Wakorintho 15 akisema kwamba Kristo lazima atawale hadi maadui wote wawekwe chini ya nyayo zake. Nimevitaja viwili hivi kwa sababu vinaonyesha kwamba Makeda si mwisho wa hadithi bali kivuli chake cha mbele. Na kuna kitu kingine: jina Yoshua ni jina la Yesu. Yule aliyewaongoza watu kuingia nchi ya ahadi anabeba jina la yule atakayewaongoza kuingia pumziko la kweli, si kwa upanga bali kwa kuuawa yeye mwenyewe na kutundikwa juu ya mti.

Kioo

Kilio cha Wagibeoni ni cha mtu aliyekwisha jifunga: "Msiuondoa mkono wenu kutoka kwa watumishi wenu." Walikuwa wamemdanganya Yoshua ili wapate agano hilo, na sasa wanalidai. Lililo la kushangaza ni kwamba Yoshua anatembea usiku kucha kwa ajili ya watu waliomtapeli. Hapo ndipo sura hii inapotugusa pale tunapoumia. Wewe na mimi tuna ahadi tulizotoa kwa watu ambao baadaye tulijuta kuwaahidi: ndugu aliyekopa na hakurudisha, rafiki anayechosha, mwenzako kazini aliyekusingizia na bado anahitaji msaada wako. Tunajifariji kwamba agano lililopatikana kwa hila halina nguvu. Yoshua hakufanya hivyo. Aliinuka usiku. Leo, kabla jua halijazama, andika ujumbe mmoja kwa mtu uliyemwahidi jambo na ukalisahau, na umwambie waziwazi lini utalitimiza.

Kidokezo

"Haijawahi kutokea siku nyingine kama hiyo kabla au baada yake, wakati Yahweh alipotii sauti ya mtu." Soma tena. Mwandishi hasemi kwamba Mungu alisikia maombi; anasema Mungu alitii sauti ya mtu. Ni neno la kuthubutu kiasi cha kutisha. Mungu aliyeumba jua aliliacha lisimame kwa sababu mtu mmoja mwenye vumbi la usiku kucha miguuni mwake aliongea. Na mwandishi mwenyewe anaonekana kutojiamini kuhusu kile anachoandika; anakata kauli yake kwa swali: "Je hili halikuandikwa katika Kitabu cha Yashari?" Anatutuma kwenye kitabu kingine, kama vile akisema: si mimi peke yangu ninayedai hivi. Nisikueleze kwa undani kilichotokea kwa jua; maandiko yenyewe hayafanyi hivyo. Kaa tu na uzito wa jambo hili: sala ya mwanadamu si sauti ndogo mbinguni.

Mhusika Mkuu

Yoshua yuko kila mahali katika sura hii, lakini mhusika mkuu ni Bwana. Na tabia yake hapa ni ya mambo mawili yanayoonekana kuvutana. Kwanza ni Mungu anayesema kabla ya vita kuanza: "Usiwaogope. Nimewatiwa wote katika mkono wako." Haahidi msaada; anatangaza jambo lililokwisha kufanyika. Pili ni Mungu anayepigana kwa mawe ya mbinguni, Mungu ambaye mbele yake "hakuna hata mmoja aliyethubutu kusema hata neno moja kinyume na watu wa Israeli." Huyu si Mungu laini. Lakini angalia kinachofuatia: Yoshua anawageukia watu wake na maneno yaleyale aliyopewa, "Msiogope wala kufadhaika." Hofu ndiyo adui wa ndani anayeshughulikiwa katika sura nzima, na Mungu anaiondoa si kwa maelezo bali kwa kutenda mbele yao.

Muktadha

Tuko Kanaani ya karne ya kumi na tatu hivi kabla ya Kristo, katika ulimwengu wa miji midogo yenye wafalme wake, kila mmoja na ngome yake, kila mmoja akiwa tayari kujiunga na mwingine mradi tishio liwe kubwa. Yerusalemu bado si mji wa Daudi; ni ngome ya Adonizedeki, jina linalomaanisha "bwana wangu ni haki", kejeli chungu kwa mtu anayeongoza muungano wa mauaji. Israeli ina kambi yake Giligali, chini kando ya Yordani, na njia ya kwenda nchi ya milima ni mwinuko mkali wa usiku mzima. Gibeoni, kwa kufanya amani na Israeli, imevunja mshikamano wa Wakanaani, na adhabu ya msaliti huwa kali kuliko ya adui. Kwa hiyo vita hii huanza si kwa Israeli kushambulia bali kwa Israeli kuokoa walioiamini.

Tafakari

Je, kuna ahadi uliyoitoa ambayo sasa unaiona kuwa mzigo, na unajihesabia haki ya kuiacha kwa sababu uliingizwa humo kwa hila?

Kama Mungu "alitii sauti ya mtu" siku ile, unawezaje kukaa kimya leo mbele ya ukweli kwamba sala zako zinasikika mbinguni?